Tα επιτραπέζια παιχνίδια που παίζαμε με μανία τη δεκαετία του '90 - The Daily Owl
fade
56878
post-template-default,single,single-post,postid-56878,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Tα επιτραπέζια παιχνίδια που παίζαμε με μανία τη δεκαετία του ’90

Χρόνια πριν τη γενικευμένη διάδοση της ατομικής κονσόλας, όταν ακόμα για να παίξουμε ηλεκτρονικά παιχνίδια πηγαίναμε στα “ουφάδικα“, όταν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές υπήρχαν κυρίως σε εργαστήρια πανεπιστημίων και συνήθως ήταν ακόμα ασπρόμαυροι, παιχνίδι στο σπίτι σήμαινε, μεταξύ άλλων, και επιτραπέζιο. Αυτά είναι μερικά από τα πιο δημοφιλή επιτραπέζια που παίζαμε τη δεκαετία του ’90 (και συνήθως πρήζαμε τους γονείς μας να μας τα αγοράσουν τα Χριστούγεννα ή στα γενέθλιά μας):

 

 

Hotel

 

 

Το πιο “90s” luxury επιτραπέζιο παιχνίδι που φτιάχτηκε ποτέ. Θύμιζε κάτι από Monopoly, χωρίς όμως να ήταν ακριβώς αυτό και χωρίς ποτέ (εμείς προσωπικά) να καταφέρουμε να το παίξουμε κανονικά. Τι κάναμε δηλαδή; Ανοίγαμε το board, παίρναμε τα χαρτονάκια και τα πλαστικά κομμάτια, στήναμε τα ξενοδοχεία, τα κοιτούσαμε όλα, αποφασίζαμε (ξανά) ότι το πιο ωραίο ήταν το Ταζ Μαχάλ και μετά ξεστήναμε το παιχνίδι. Είχε και κάτι λεφτά σε διάφορα χρώματα, τα οποία τα είχαμε βγάλει από το κουτί και τα χρησιμοποιούσαμε όταν παίζαμε μπακάλικο (ναι, συγγνώμη που δεν είμαστε όλοι ο Richard Branson να ξέρουμε από μπίζνες στα 7 μας χρόνια).

 

 

 

 

Hero Quest

 

 

Μινιατούρες με νάνους, στοιχειά, πολεμιστές, o Ηρακλή με τη Ζήνα (μάλλον, ήμασταν μικροί και δεν θυμόμαστε ποιοι στον κόρακα ήταν όλοι αυτοί), περνούσαν από διάφορα σημεία του board και αναλάμβαναν διάφορες αποστολές τις οποίες προσπαθούσε να σαμποτάρει ο ένας από όλους τους παίκτες, που είχε αναλάβει τον ρόλο του κακού. Αν ήσουν κορίτσι και είχες αγόρια αδέλφια ή ξαδέρφια, ενίοτε σού έπρηζαν τα συκώτια ότι δε μπορούσες να παίξεις μαζί τους – και προφανώς τούς έγραφες κανονικά και έπαιζες όσο ήθελες.

 

 

 

 

Ghost Castle

 

 

Πρωτότυπο από άποψης εμφάνισης και πολλά υποσχόμενο αρχικά, ήταν ένα στοιχειωμένο κάστρο όπου, από ένα σημείο και πέρα, άρχιζαν να συμβαίνουν τα ίδια και τα ίδια κατά τη διάρκεια του gameplay, συνεπώς το βαριόμασταν και το στέλναμε πακέτο στο εξοχικό στο Δήλεσι για να έχουμε να παίζουμε κάτι σε ώρα μεγάλης ανάγκης, δηλαδή καλοκαίρι αν φυσούσε 162 μποφόρ και για κανένα λόγο δε μπορούσαμε ούτε στη θάλασσα να μπούμε, ούτε τηλεόραση να δούμε. 

 

 

 

Cluedo

 

 

Αυτό που έπρεπε να κάνεις ήταν να βρεις το δολοφόνο, πράγμα όχι και τόσο εύκολο όσο ακούγεται, αφού το παιχνίδι είχε διάφορες σπαζοκεφαλιές και γενικώς δε μπορούσες να συμμετάσχεις competently σε αυτό χωρίς να έχεις 100% στραμμένη την προσοχή σου στη φάση – λες και σου είχε αναθέσει ο αστυνόμος Μπέκας να τον βοηθήσεις να εξιχνιάσει το έγκλημα του αιώνα. Όσοι το έπαιζαν φανατικά σήμερα έχουν πάει τις real crime σειρές του Netflix, γόνα. 

 

 

 

 

Μάντεψε Ποιος

 

 

Ακόμα ένα πολύ εντυπωσιακό παιχνίδι τις πρώτες τρεις φορές που το έπαιζες, μετά βαριόσουν πολύ και αποκτούσε νόημα μόνο όταν δεν το έπαιζες με τους ίδιους ανθρώπους, αφού στο μεταξύ είχες μάθει σχεδόν απέξω ποιος ήταν ποιος και μπορούσες να τους κερδίζεις όλους. Τέλεια ήταν, ωστόσο, η φάση που έστηνες το παιχνίδι και σαν μανιακός/ή έκλεινες μια μια τις κάρτες, έτσι, χωρίς λόγο.

 

 

 

Taboo

 

 

To Taboo το ξέρετε και το παίζετε μέχρι σήμερα. Το ότι η Κατερίνα Γιουλάκη έχει κάνει σχετική διαφήμιση του παιχνιδιού, ούτε η ίδια το θυμάται.

 

 

 

Jenga

 

 

Πάρα πολύ μεγάλο κάψιμο με αυτό το παιχνίδι, εξ ου και ταυτιστήκαμε τόσο με τη φάση του Sheldon Cooper και το giant Jenga στο The Big Bang Theory. 

 

 

 

 

Σκορ 4

 

 

Κάτι σαν τρίλιζα, αλλά όχι ακριβώς, ήθελε στρατηγική χωρίς να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο σε επίπεδο διασκέδασης, συνεπώς το έπαιζαν κυρίως τα μεγαλύτερα σε ηλικία ξαδέρφια σου που βαριόταν να βγουν έξω ως και για να πάρουν παγωτό κι εσύ απλά κοιτούσες (όση ώρα τους έτρωγες τα παγωτά).

 

 

 

 

Monopoly – Trivial Pursuit – Scrabble

 

 

 

 

Αυτή είναι η πιο κλασική τριπλέτα που επαναλαμβάνεται στα επιτραπέζια παιχνίδια που βρίσκονται σε κάθε τίμιο ελληνικό σπιτικό. Εμείς ως σοφή Κουκουβάγια προτιμάμε κυρίως το Trivial, σε όποια έκδοση κι αν υπάρχει διαθέσιμη, γιατί μας αρέσει να κάνουμε τους ξερόλες. 

 

 

 

Stratego

 

 

Ό,τι σημαίνει ο τίτλος, δηλαδή ένα παιχνίδι στρατηγικής που αποσκοπεί στην επικράτηση ενάντια του αντιπάλου με βάση μια λογική που θυμίζει σκάκι. Ισχύει ό,τι παραπάνω με το Σκορ 4.

 

 

Πείτε μας τα δικά σας αγαπημένα επιτραπέζια παιχνίδια από τη δεκαετία του ’90!

 

 

Διαβάστε ακόμα:

Τα παγωτά που τρώγαμε τη δεκαετία του ’90

Aξέχαστα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαμε τη δεκαετία του ’90

Tα παιδικά που αγαπήσαμε τη δεκαετία του ’90

20 pop και λαϊκά τραγούδια των 90s που μας σημάδεψαν

Οι υποτιμημένες ελληνικές σειρές των 90s

Οι ηθοποιοί που είχαν επιλεγεί αρχικά για να παίξουν στη σειρά Δυο Ξένοι

Δυο Ξένοι: Η υπόθεση της 3ης σεζόν που δε γυρίστηκε ποτέ

Τα επαγγέλματα των πρωταγωνιστών σε δημοφιλείς ελληνικές σειρές

 

1 Comment
  • Avatar
    Teo Zeritis

    Κάστρα και πολιορκητές!!!!!!

    July 15, 2019 at 8:35 pm Reply

Post a Comment