Αξέχαστα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαμε τη δεκαετία του '90 - The Daily Owl
fade
55534
post-template-default,single,single-post,postid-55534,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Αξέχαστα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαμε τη δεκαετία του ’90

Κάθε δεκαετία έχει το δικό της lifestyle, το οποίο σχετίζεται με τη μόδα, τη μουσική, την τηλεόραση και το υπόλοιπο φάσμα της καθημερινότητας. Αυτά είναι μερικά από τα πολύ χαρακτηριστικά αντικείμενα που χρησιμοποιούσαμε τη δεκαετία του ’90, ορισμένα από τα οποία μας λείπουν πολύ, ενώ κάποια άλλα καθόλου:

 

 

 

 

Μπανάνα και δη φλούο ώστε να φαίνεσαι από τη δίπλα γειτονιά όταν έβγαινες βόλτα μέχρι το περίπτερο; Σαφέστατα και είχες στη ντουλάπα σου, ήταν δε και εξαιρετικά χρήσιμη, διότι είχες τα χέρια σου ελεύθερα να κουβαλάς ό,τι θες – άσε που φαινόσουν τόσο κουλ παράλληλα. Πλέον έχουν επιστρέψει στη μόδα, συνεπώς αν έχετε καμία ξεχασμένη (στο εξοχικό συνήθως τα “παρκάραμε” αυτά τα αντικείμενα), μην παραλείψετε να την αναζητήσετε.

 

 

 

Δεν καταλάβαμε ΠΟΤΕ ποια χρησιμότητα είχε αυτή η αηδία, η ανθυποψυχεδελική ταινία που χτυπούσες στον καρπό σου ή τον καρπό του άλλου και γινόταν “βραχιόλι” και κυρίως δε θα καταλάβουμε γιατί επέστρεψε στη μόδα στις τουριστικές περιοχές της χώρας. 

 

 

 

 

Το φορούσες στο λαιμό ή τον καρπό και τη δύσκολη στιγμή που είχες μια λιγούρα, π.χ. τη 2η ώρα της Γλώσσας, δάγκωνες το χέρι σου και σε κοιτούσε ο δάσκαλος με απορία. Στο σπίτι, επίσης, σε κυνηγούσε η μάνα σου να στα πετάξει διότι “τι βλακείες τρως, έχουν ζάχαρη αυτά, θα χαλάσεις τα δόντια σου” (το μόνο πράγμα στο οποίο ίσως να είχε και δίκιο).

 

 

 

 

Η κούκλα Furby έκανε comeback πριν λίγα χρόνια και μάλιστα θεωρήθηκε “evil” από έναν παπά στην Πελοπόννησο, ο οποίος φρόντισε να κάνει κήρυγμα στους γονείς να μην αγοράζουν τέτοια πράγματα “του σατανά” στα παιδιά τους. 

 

 

 

 

Το ViewMaster ήταν ένα συγκλονιστικό αντικείμενο, το οποίο σε ταξίδευε με 3D εικόνες σε μια διαδικασία που σε έκανε να νιώθεις υπέροχα, γιατί ήταν “σινεμά για τα δικά σου μάτια μόνο”. 

 

 

 

Αυτή η μπάλα με πλαστικές τρίχες, αν ξεχνιόσουν και την έτριβες κατά λάθος όπου είχες τρίχες, λειτουργούσε ως χαλάουα, τουτέστιν μιλάμε για μια ακόμα άχρηστη αηδία της δεκαετίας εκείνης.

 

 

 

 

Σε αντίθεση με τις μπουγελόφατσες, που ήταν ένα από τα καλύτερα πράγματα που μας είχε συμβεί τότε.

 

 

 

 

Αυτό το πράγμα, από την άλλη, το οποίο δεν έχουμε βρει ακόμα πώς ονομαζόταν στα ελληνικά, ήταν ένας λόγος για τον οποίο μπορούσαμε να βάλουμε τα κλάματα και ακολούθως να το πετάξουμε στην αποθήκη και να μην το ξαναδούμε ποτέ.

 

 

 

 

Κατάλαβε ποτέ κανείς το ακριβές νόημα που είχαν οι τάπες εκτός από το να τρώμε μανιωδώς γαριδάκια και δρακουλίνια για να τις συλλέξουμε;

 

 

 

 

Ενώ το Tamagotchi, ας πούμε, που παρεμπιπτόντως επιστρέφει στην αγορά, ήταν ένα φανταστικό παιχνιδάκι.

 

 

 

Δεν πιστεύω να χαρίσατε τους Ευχούληδές σας σε κανένα ανίψι και τώρα να κλαίτε που σάς είχε πιάσει η μεγαλοψυχία σας; Ναι, ούτε κι εμείς.

 

 

 

Σετ αυτοκόλλητων σκουλαρικιών για κάθε μέρα του μήνα, για κορίτσια που δεν είχαν τρυπήσει ακόμα τα αυτιά τους και ήθελαν απεγνωσμένα να βάλουν ένα υποκατάστατο παγέτας στη ζωή τους από νωρίς (πάρα πολύ φίλες μας).

 

 

 

 

Επικές κασετίνες με θήκες και θηκάκια παντού, σκληρές για να μην σπάνε τα υπάρχοντά μας μέσα, με μαλακό μαξιλαράκι επενδυμένο με ιλουστρέ πλαστικό, ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΤΕ, ΓΥΡΙΣΤΕ ΠΙΣΩ ΘΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΑΜΕ ΓΙΑ CLUTCH. 

 

 

 

 

Αυτά, πάλι, τα μολύβια, καθόλου δε μας λείπουν, που κοπανούσαμε κάθε τρεις και λίγο το κεφάλι μας στο θρανίο, επειδή μας έπεφτε μια μυτούλα και δε μπορούσαμε να γράψουμε μέχρι να την ενσωματώσουμε ξανά στον σωλήνα.

 

 

Πολύ χρήσιμα (νοτ) ήταν και αυτά τα στυλό, αν εξαιρέσει κανείς πως τα μισά ελατήρια κολλούσαν, τα ανοιχτά χρώματα δεν απέδιδαν και γενικά ήταν τόσο χοντρά, σαν μαρκαδόροι, που δε μπορούσαμε να γράψουμε κανονικά σε τετράδιο χωρίς να βγουν τα γράμματά μας 16άρα Times New Roman (λέμε τώρα, με τα ορνιθοσκαλίσματα που συνήθως κάναμε μέχρι να φτάσουμε στην τετάρτη δημοτικού).

 

 

 

Ποτηράκι για το σχολείο και την εκδρομή που κλείνει και γίνεται κουτί, το οποίο συνήθως ξεχνούσαμε μια βδομάδα μετά που το είχαμε αγοράσει και στην επόμενη εκδρομή το ψάχναμε επί ματαίω.

 

 

 

Σετ αλληλογραφίας που ανταλλάζαμε στα διαλείμματα – με φάκελο, κόλλες και, ενίοτε, για τους πιο ψαγμένους τότε συλλέκτες, και χαρτοπετσέτες.

 

 

 

Ναι, βγαίνουν ακόμα, αλλά “δεν τα κάνουν πια όπως παλιά”.

 

 

 

 

Κασέτες, βιντεοκασέτες και δισκέτες, οι φορείς δεδομένων και media της εποχής που σήμερα δεν υπάρχουν στα σπίτια μας – ως χρηστικά αντικείμενα τουλάχιστον.

 

 

 

 

Κασετόφωνο με το οποίο ηχογραφούσαμε και τραγούδια από το ραδιόφωνο, κάνοντας την προσευχή μας να μη μιλήσει ο παραγωγός πάνω στο κομμάτι που περιμέναμε με λαχτάρα, π.χ. ένα από αυτήν εδώ τη λίστα.

 

 

 

 

Walkman για την εκδρομή και λίγα χρόνια μετά, όταν δεν ήταν πλέον τόσο ακριβά, discman:

 

 

 

Ίσως το πιο αγαπημένο αντικείμενο τεχνολογίας των 90s, το Game Boy ήταν η εμμονή κάθε παιδιού που αγαπούσε το gaming.

 

 

Πανάκριβες οι άτιμες, και κάναμε αιματηρή οικονομία, σταματώντας να αγοράζουμε όλα τα παραπάνω, μπας και παίξουμε και τίποτα άλλο από Tetris ή Super Mario.

 

 

Πείτε μας τα δικά σας αγαπημένα αντικείμενα από τη δεκαετία του ’90!

 

 

Διαβάστε ακόμα:

Tα παιδικά που αγαπήσαμε τη δεκαετία του ’90

20 pop και λαϊκά τραγούδια των 90s που μας σημάδεψαν

Οι υποτιμημένες ελληνικές σειρές των 90s

Οι ηθοποιοί που είχαν επιλεγεί αρχικά για να παίξουν στη σειρά Δυο Ξένοι

Δυο Ξένοι: Η υπόθεση της 3ης σεζόν που δε γυρίστηκε ποτέ

Τα επαγγέλματα των πρωταγωνιστών σε δημοφιλείς ελληνικές σειρές

 

Meta

Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών

3 Comments
  • Avatar
    Αθηνά Παπαδοπούλου

    Hello!!
    Φυσικά και είχα μπλουζάκια με εκείνα τα απαίσια μωρά και τα αγγελάκια (που επανέρχονται σιγά σιγά). Όπως επίσης κάθε σωστό κορίτσι είχε μπλουζάκι με στάμπα το πόστερ του τιτανικού.

    June 12, 2019 at 1:20 am Reply
    • Meta
      Meta

      Πω πω, τι μας θυμίσατε, τα μπλουζάκια που είχαν κατακλύσει το ΣΎΜΠΑΝ τότε, που τα σετάραμε με κάτι
      κοτλέ τσάντες πλάτης από το Pandemonium!

      June 12, 2019 at 10:18 am Reply
  • Avatar
    ΣΑΡΑΝΤΙΔΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ

    Αγαπημένα ευχουληδες game boy view master καραμέλες mez

    June 12, 2019 at 4:26 pm Reply

Post a Comment