Tα παγωτά που τρώγαμε με μανία στα 90s - The Daily Owl
fade
55600
post-template-default,single,single-post,postid-55600,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Tα παγωτά που τρώγαμε με μανία στα 90s

Τα βρίσκαμε στα περίπτερα, τα τρώγαμε με μανία και πλέον θυμόμαστε με νοσταλγία όσα από έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία. Αυτά είναι τα αγαπημένα μας παγωτά από τα 90s:

 

 

 

Το Laky Cap της ΔΕΛΤΑ έβρισκε τον ανταγωνισμό του στο παγωτάκι Καραμπόλα της ΕΒΓΑ. Σε γενικές γραμμές δεν ήταν το παγωτό που αγόραζες για τη γεύση του, αλλά για το δωράκι που κρυβόταν στον πάτο του. Μια περίοδο έβρισκες μέσα πλαστικές διαφανείς πιπίλες σε διάφορα χρώματα και συνέκρινες καθημερινά τη συλλογή σου με τις αντίστοιχες των συμμαθητών σου, περνώντας τις πιπίλες μέσα από τα κορδόνια των αθλητικών σου παπουτσιών.

 

 

 

 

Ένα από τα πιο κλασικά παγωτά που τρώγαμε στα 90s είναι το Cornetto της Algida, με βανίλια και σιρόπι σοκολάτας σε χωνάκι βάφλας. Απλό, δροσιστικό, σε σωστό μέγεθος για αν το φας πριν γίνεις χάλια από πάνω μέχρι κάτω, το Cornetto υπάρχει μέχρι σήμερα και θα εξακολουθήσει να υπάρχει για πάντα.

 

 

 

 

Σε μικρή ηλικία δεν είχαμε κατορθώσει να εκτιμήσουμε τη γεύση που είχε το παγωτό καϊμάκι, συνεπώς το συγκεκριμένο κύπελλο το αγοράζαμε συνήθως για τη μάνα ή τη γιαγιά μας, όταν μας έδιναν λεφτά για να πάμε στο περίπτερο να πάρουμε “ό,τι θέλουμε αλλά όχι πάνω από δυο παγωτά για εμάς”. 

 

 

 

 

Το παγωτό Σικάγο κυκλοφόρησε σε διάφορες εκδοχές και σε κάθε μια από αυτές κυριαρχούσε η σοκολάτα, η σάλτσα σοκολάτας και το αμύγδαλο. Βαθιά (και βαριά για όσους δεν αγαπούσαν τη σοκολάτα) γεύση, που έβρισκες εκτός περιπτέρου και σε όλα τα καλά ζαχαροπλαστεία/ καφετέριες. 

 

 

 

 

Το πιο “ξενέρωτο” παγωτό στο σύμπαν ήταν μάλλον το Rocket, αφού ήταν μια απλή βανίλια με σιρόπι σε ένα λεπτό πλαστικό κύπελλο, δεν είχε καν δώρο και το τρώγαμε μόνο όταν είχαν εξαντληθεί αυτά που μας άρεσαν από το συγκεκριμένο ψυγείο περιπτέρου.

 

 

 

 

Το Solero σε κάθε παραλλαγή του ήταν ένα παγωτό για “χίπστερς”, αφού σχεδόν σε κανέναν δεν άρεσε τότε η όξινη γεύση στα παγωμένα γλυκίσματα, με τη σοκολάτα και τη βανίλια να έχουν σε κάθε κατάλογο εταιρίας και ψυγείο περιπτέρου την τιμητική τους.

 

 

 

Ο πύραυλος 4×4, με σοκολάτα ή βανίλια, ήταν το παγωτό που μπορούσε να σε “ζορίσει” αν δεν έτρωγες γρήγορα, αφού πράγματι ήταν αρκετά μεγάλο και άρχιζε να λιώνει γρήγορα κάτω από από τον καυτό ήλιο. Το διαφανές καπάκι του το έκανε να ξεχωρίζει, αναδεικνύοντας την κορυφή του, που θύμιζε παγωτό μηχανής.

 

 

 

 

Το Max της Algida έβγαινε σε τρεις γεύσεις, βανίλια, σοκολάτα και φράουλα, και είχε επικάλυψη σοκολάτας γάλακτος με κροκάν. Απευθυνόταν κυρίως σε παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι μια χαρά μας ζητούσαν “μια δαγκωνιά” όταν το παίρναμε εμείς.

 

 

 

Η πατούσα και η μπανάνα ήταν δυο από τα δημοφιλέστερα παγωτά της εποχής, αφού εκτός από δυο αγαπημένες παιδικές γεύσεις είχαν κι εκείνη την λεπτή επικάλυψη σοκολάτας γάλακτος – πέραν και του διασκεδαστικού τους σχήματος.

 

 

 

Υπήρχε βέβαια και μια κατηγορία που αγαπούσε τον Ροζ Πάνθηρα, που διέθετε φράουλα με λίγη βανίλια και σοκολάτα στη μορφή του προσώπου του δημοφιλούς καρτούν.

 

 

 

Τα παγωτά σάντουιτς κάθε εταιρίας προτιμούσαν όσοι ήταν υπέρ της άποψης “το παγωτό δαγκώνεται και ουχί γλείφεται” – περί ορέξεως, ξέρετε τι ισχύει και εδώ.

 

 

 

 

Φανταστικός πύραυλος ήταν ο Magnum, που έβγαινε σε διάφορες γεύσεις, με χαρακτηριστική μπίλια σοκολάτας στο κέντρο.

 

 

 

Η όλο υπονοούμενα αφίσα της ΕΒΓΑ για τη γρανίτα της Turbo δε μας φαινόταν τότε “πονηρή”, ενώ μας άρεσε που η άκρη του παγωτού έλιωνε και μετά το πίναμε σαν σφηνάκι.

 

 

 

Το Calippo της Algida ήταν το αντίστοιχο Turbo της ΕΒΓΑ αλλά χωρίς τα τόσα υπονοούμενα.

 

 

 

 

“Δε σου έχω πει να μην τρως από τη Vienetta διότι την έχω για όταν περιμένουμε κόσμο;”. Ναι, το έχουμε ακούσει και εμείς αυτό για την κατανάλωση χωρίς όριο που κάναμε στο οικογενειακό παγωτό Vienetta.

 

 

Η Αλόμα της ΔΕΛΤΑ σε ποικιλία γεύσεων ήταν ένα ακόμα αγαπημένο παγωτό, που μάλιστα δεν πέτρωνε εύκολα και μπορούσες να τρως λίγο λίγο από την κατάψυξη χωρίς να σε πάρει κανείς χαμπάρι – μέχρι να τελειώσει η αγαπημένη σου γεύση τουλάχιστον.

 

 

Πείτε μας τα δικά σας αγαπημένα παγωτά από τα 90s!

 

Διαβάστε ακόμα:

Aξέχαστα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαμε τη δεκαετία του ’90

Tα παιδικά που αγαπήσαμε τη δεκαετία του ’90

20 pop και λαϊκά τραγούδια των 90s που μας σημάδεψαν

Οι υποτιμημένες ελληνικές σειρές των 90s

Οι ηθοποιοί που είχαν επιλεγεί αρχικά για να παίξουν στη σειρά Δυο Ξένοι

Δυο Ξένοι: Η υπόθεση της 3ης σεζόν που δε γυρίστηκε ποτέ

Τα επαγγέλματα των πρωταγωνιστών σε δημοφιλείς ελληνικές σειρές

 

Meta

Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών

No Comments

Post a Comment