Ντόμπι: ένα ελεύθερο ξωτικό! - The Daily Owl

«Άθλια μαϊμού!» βρυχήθηκε η Μπέλατριξ, «Πώς τόλμησες και πήρες το ραβδί μιας μάγισσας; Πώς τόλμησες ν’αψηφίσεις τους αφέντες σου;!»

«Ο Ντόμπι δεν έχει αφέντη!» έκρωξε το ξωτικό. «Ο Ντόμπι είναι ελεύθερο ξωτικό και ήρθε να σώσει το Χάρι Πότερ και τους φίλους του!»

‘Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου”

Η ζωή με τους Μαλφόι

Ο Ντόμπι γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου – αγνώστου έτους – και πέθανε το Μάρτη του 1998. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του υπηρετούσε την οικογένεια Μαλφόι, μια οικογένεια Θανατοφάγων, που του φέρονταν βάναυσα .Στο σημείο αυτό να πούμε ότι –δυστυχώς – η κακομεταχείριση των σπιτικών ξωτικών ήταν κάτι σύνηθες, αν όχι δεδομένο, στον κόσμο των μάγων εκείνη την περίοδο. Τα περισσότερα σπιτικά ξωτικά δέχονταν αυτή τη μεταχείριση αδιαμαρτύρητα, καθώς θεωρούσαν χρέος τους να ευχαριστούν τους αφέντες τους. Όμως ο Ντόμπι δεν ήταν σαν όλα τα σπιτικά ξωτικά..

Ντόμπι και Χάρι Πότερ,πρώτη γνωριμία

Τον γνωρίζουμε για πρώτη φορά στο δεύτερο βιβλίο της σειράς «Ο Χάρι Πότερ και η κάμαρα με τα μυστικά» .Ο Ντόμπι γνώριζε τα σχέδια του Λούσιους Μαλφόι και για το λόγο αυτό προσπάθησε με κάθε τρόπο να εμποδίσει τον Χάρι να επιστρέψει στο Χόγκουαρτς. Έκανε πολλές προσπάθειες , υπέκλεψε την αλληλογραφία του Χάρι, πήγε ο ίδιος να τον προειδοποιήσει, χάλασε το επαγγελματικό ραντεβού του θείου Βέρνον, μέχρι και με μαύρη μπάλα, κατά τη διάρκει του Κουίντις , τον κυνήγησε! (Και όλοι θυμόμαστε την κατάληξη είχε! Ας είναι καλά η ψωνάρα ο Λόκχαρτ!).

Σε κάθε προσπάθεια που έκανε να προειδοποιήσει το Χάρι αυτοτιμωρούνταν γιατί οι πράξεις του αυτές ήταν… αντίθετες με τις διαταγές των Μαλφόι! Ωστόσο δεν το έβαλε κάτω και τελικά εξήγησε στο Χάρι (κάπως) την αιτία των πράξεων του. Στο τέλος του βιβλίου – και αφού όλα πήγαν καλά – ο Χάρι θέλοντας να βοηθήσει το μικρό του φίλο, ξεγέλασε το Λούσιους Μαλφόι προκειμένου να δώσει στον Ντόμπι μια κάλτσα (τα σπιτικά ξωτικά μπορούσαν να ελευθερωθούν από τους αφέντες τους, μόνο αν εκείνοι τους έδιναν ρούχα).Έτσι πλέον ο Ντόμπι ήταν ένα ελεύθερο ξωτικό και (παρ’ όλο που εκείνος δεν του ζήτησε κάτι τέτοιο ποτέ) πάντα αισθανόταν πως χρωστούσε στο Χάρι αιώνια ευγνωμοσύνη!

Η ζωή του Ντόμπι ως ελεύθερο ξωτικό

Ξαναβλέπουμε τον Ντόμπι στο 4ο βιβλίο, όταν με τη φίλη του τη Γουίκι πήγαν να δουλέψουν στο Χόγκουαρτς. Σε αντίθεση με τη Γουίκι, ένιωθε περήφανος που πλέον ήταν ελεύθερο ξωτικό και πληρωνόταν 1 γαλέρα/εβδομάδα και έπαιρνε 1 ρεπό/μήνα. Εκμετάλλευση θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο, αλλά προς υπεράσπιση του Ντάμπλντορ , θα σημειώσω πως του είχε προτείνει 10 γαλέρες/εβδομάδα και 1 ρεπό/Σαββατοκύριακο, αλλά ο Ντόπι δε δέχτηκε γιατί το θεώρησε τεμπελιά!!! Εν τω μεταξύ η Ερμιόνη έδειξε έμπρακτα τη στήριξή της στα πονεμένα σπιτικά ξωτικά, με την ίδρυση του συλλόγου (άπειρα respect στην ελληνική μετάφραση): “ΜΥΞΑ = Μέτωπο Υπέρ Ξωτικών Αναξιοπαθούντων!” Βέβαια, στην προσπάθεια να ελευθερώσει τα ξωτικά, είχε γεμίσει τον κοιτώνα του Γκρίφιντορ με ρούχα. Όμως τα υπόλοιπα ξωτικά θεωρούσαν προσβολή ο Ντόμπι να καθαρίζει μόνος του τον πύργο και να κρατά τα σκουφιά και τις κάλτσες που έχει πλέξει η Ερμιόνη ως… φιλοδώρημα!

Στις ταινίες η βοήθειά του έχει υποτιμηθεί, γιατί στα βιβλία ο Ντόμπι παίζει καθοριστικό ρόλο, καθώς την  μέρα του άθλου στη λίμνη, κατά τη διάρκεια του Τριάθλου , βρήκε το Χάρι να κοιμάται στη βιβλιοθήκη ψάχνοντας λύση στο γρίφο. Τον ξύπνησε για να προλάβει να πάει, του είπε τη λύση του γρίφου, του είπε ότι πρέπει να σώσει το Ρον και του έδωσε το βατραχοβότανο!

Γενικά ο Ντόμπι λειτουργεί καταλυτικά΄, καθώς ξελασπώνει το Χάρι και τους φίλους του, αρκετές φορές στη διάρκεια της ιστορίας. Είναι αυτός  που  λέει στο Χάρι για «το δωμάτιο των ευχών» , όταν τα παιδιά αποφασίζουν να ιδρύσουν το «Στρατό του Νταμπλαντόρ» και να εναντιωθούν στη –βατραχομούρα – Άμπριτζ  στο 5ο  βιβλίο.

Στο 6ο βιβλίο, ο Χάρι υποπτευόταν ότι ο Μαλφόι κάτι ετοιμάζει (ας σημειώσουμε ότι για πρώτη φορά πέφτει μέσα!) και ζητά από τον Ντόμπι να παρακολουθεί τις κινήσεις του. Στο έβδομο και τελευταίο βιβλίο της σειράς  ο Χάρι, ο Ρον και η Ερμιόνη βρίσκονται παγιδευμένοι στο μέγαρο των Μαλφόι. Καθώς η Μπέλατριξ βασανίζει την Ερμιόνη, ο Χάρι απελπισμένος  ζητά βοήθεια από τον καθρέφτη επικοινωνίας που του είχε χαρίσει ο Σείριος. Για καλή τους τύχη το ζευγάρι του καθρέφτη ανήκε στον Άμπερφορθ Ντάμπλντορ, αδελφό του Άλμπους Ντάμπλντρορ. Ο τελευταίος είχε δώσει τον καθρέφτη στον Άμπερφορθ για να προσέχει το Χάρι.Έτσι ο Άμπερφορθ στέλνει τον Ντόμπι – με τον οποίο διατηρούσε φιλικές σχέσεις, αφού το ξωτικό συνήθιζε να τον επισκέπτεται στα ρεπό του – να σώσει το Χάρι και τους φίλους του.

Τα σπιτικά ξωτικά μπορούν να διακτινιστούν οπουδήποτε και επιπλέον μπορούν να πάρουν και  άλλους μαζί τους. Για αυτό και κατάφερε να μεταφέρει όλους τους φυλακισμένους της έπαυλης,  στο εξοχικό του Μπιλ και της Φλερ. Το αίσθημα ανακούφισης δεν διαρκεί όμως για πολύ. Καθώς διακτινίζονταν η Μπέλατριξ έριξε προς το μέρος τους ένα μαχαίρι, το οποίο προοριζόταν για το Χάρι.Το μαχαίρι τελικά χτύπησε τον Ντόμπι ,ο οποίος και ξεψύχησε λίγο μετά την άφιξή τους στο Σελ Κότατζ , με τα τελευταία του λόγια να είναι: «Χάρι… Πότερ»

ΠΗΓΕΣ