Τίνος κοιτώνα είσαι συ; - The Daily Owl
fade
5895
post-template-default,single,single-post,postid-5895,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Τίνος κοιτώνα είσαι συ;

Πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου στα κυριακάτικα οικογενειακά τραπέζια να κάνει την ίδια ερώτηση: “Πώς επιλέγουν στο Χόγκουαρτς σε ποιο κοιτώνα θα σε βάλουν;”  Φυσικά έπαιρνα από όλους την ίδια απάντηση. Γονείς, γιαγιά, ξαδέλφια και λοιποί συνδαιτυμόνες σιωπούσαν στο άκουσμα της ερώτησής μου. Η αλήθεια είναι πως κάποιοι απ΄τους Μαγκλ συγγενείς μου με κοιτούσαν με ένα ελαφρό μειδίαμα αφού εκείνοι πραγματικά δεν ήξεραν τι να μου απαντήσουν. Άλλοτε η σιωπή αντικαθιστόταν με ατάκες τύπου «μπαίνεις σε ένα δωμάτιο που έχει τέσσερις πόρτες» ή «σου δίνουν να δοκιμάσεις ίχνη από γυμνοσάλιαγκα τυλιγμένα σε κουκούλι πιπεριού κι ανάλογα τι καπνό θα βγάλουν τ αυτιά σου ξέρουν που ανήκεις» ή « διαλέγεις μόνη σου, βρε κουτό». Η μόνη που δεν απαντούσε ποτέ ήταν η γιαγιά Αγκέλικα. Με κοιτούσε μόνο με το καθαρό βλέμμα της, μου χαμογελούσε και κουνώντας τα χείλη της μου έλεγε «Θα δεις μόνη σου. Μη φοβάσαι!».

Τελικά, ήρθε η μέρα που θα άρχιζα τη φοίτησή μου στο Χόγκουαρτς. Όλοι όσοι ήξερα είχαν ήδη αποφοιτήσει κι η ιδέα ότι θα ήμουν μόνη μου απ’ τη μία με γέμιζε με πανικό απ’ την άλλη όμως, μου δημιουργούσε ένα περίεργο αίσθημα χαράς. Επιτέλους, θα έβλεπα ιδίοις όμμασι πως γινόταν αυτή η τρομερή επιλογή, την οποία όλοι περιέγραφαν ως αξιοζήλευτη εμπειρία. Κι όχι μόνο θα έβλεπα, αλλά θα μάθαινα τα πάντα για αυτή! Δεν ήξερα πως, αλλά είχα βάλει στόχο να το κάνω…

Πάνε 16 χρόνια από τότε που μπήκα για πρώτη φορά στη Μεγάλη Τραπεζαρία του Χόγκουαρτς. Ψαράκια όλοι οι πρωτοετείς ισιώναμε τους μαύρους μανδύες με το οικόσημο της σχολής και περιμέναμε να μας ανοίξουν τις πόρτες για να μπούμε. Σαν άνοιξαν τοποθετηθήκαμε σε μια σειρά και μια μάγισσα με λουλακί μακρύ μανδύα και καπέλο ιδίου χρώματος μας έδειξε ένα παλιό μυτερό χιλιομπαλωμένο καπέλο. Το τοποθέτησε σ’ ένα τρίποδο σκαμπό κι αυτό… άρχισε το τραγούδι. Μου φάνηκε πολύ αστείο, αλλά κανείς δεν γελούσε. Εγώ δεν άντεξα, έβγαλα έναν τσιριχτό ήχο μα σταμάτησα όταν η μάγισσα με τη λουλακί αμφίεση μου έριξε ένα άγριο βλέμμα! Μόλις το καπέλο σταμάτησε να τραγουδά, η μάγισσα άρχισε να φωνάζει τα ονόματά μας αλφαβητικά. Κάθε παιδί που άκουγε το όνομά του πήγαινε και καθόταν, ενώ η μάγισσα του φορούσε το καπέλο. Μετά από λίγα λεπτά σιωπής, το καπέλο άνοιγε τη σχισμή που χε για στόμα και φώναζε: “Γκρίφιντορ, Σλίθεριν, Χάφλπαφ ή Ράβενκλοου”. Βλέποντας τους συμμαθητές μου, αναρωτιόμουν τι συνέβαινε όσο είχαν το καπέλο στο κεφάλι τους, όταν το όνομά μου ακούστηκε δυνατά.

Προχώρησα δειλά και κάθισα με τη σειρά μου κι εγώ στο σκαμπό. Το καπέλο ακούμπησε το κεφάλι μου και κάλυψε το πρόσωπό μου στο ύψος των ματοτσινόρων. Τότε ήταν που το άκουσα να μιλάει και να αναφέρεται σε στοιχεία του χαρακτήρα μου, που ούτε εγώ ήξερα την ύπαρξή τους!

«Χμ, τι έχουμε εδώ… είσαι η εγγονή της Αγκέλικα. Ήταν η κατάλληλη για τον κοιτώνα του Σλίθεριν… μμ, ναι, ναι, το θυμάμαι. Χμ, κι ο πατέρας σου ήταν στο Χάφλπαφ… εξαίσια επιλογή. Ναι, ναι, δεν κάνω ποτέ λάθος!»

Μιλούσε τόσο πολύ που ένιωθα να έχω ζαλιστεί. Ήμουν αποφασισμένη όμως, να μάθω την ιστορία του. Δε θα με είχε εδώ τόσες ώρες να κάθομαι στο άβολο σκαμπό και να μην μάθω τίποτα! Πήρα βαθιά ανάσα και… Μα πριν μιλήσω το καπέλο με πρόλαβε…

the_sorting_hat_by_applelily-d4b7egb

by applelily

«Ωστέ θες να μάθεις τη δική μου ιστορία ε; Δίψα για γνώση βλέπω… Ωραία, λοιπόν, θα σου την πω! Στα νιάτα μου άνηκα στον έναν από τους τέσσερις ιδρυτές του Χόγκουαρτς, το Γκόντρικ Γκρίφιντορ. Σπουδαίος μάγος ο προκάτοχός μου. Εκείνος κι οι υπόλοιποι ιδρυτές αποφάσισαν να βρουν έναν τρόπο ώστε να χωρίζονται οι μαθητές σε κοιτώνες και μετά το θάνατό τους. Ο Γκόντρικ, λοιπόν, μάγεψε το καπέλο του δίνοντας του κρίση και προσωπικότητα και δημιούργησε εμένα. Από τότε βρίσκομαι στο γραφείο του εκάστοτε Διευθυντή. Κάθε χρόνο στην τελετή της επιλογής με βάζουν να επιλέγω τους μαθητές χρησιμοποιώντας την τέχνη της διεισδυτικής, γι’ αυτό μπορώ και διαβάζω και τις πιο κρυφές σας σκέψεις! Όλη η υπόλοιπη χρονιά είναι βαρετή για μένα. Την περνάω προσπαθώντας να φτιάξω ένα νέο τραγούδι να πω στην αρχή της σχολικής χρονιάς, όπως κι είχε παρατηρήσει ο γνήσιος Γκρίφιντορ, Ρον Ουέσλι. Ναι, καλά άκουσες εγώ είχα τοποθετήσει τον Ουέσλι στο Γκρίφιντορ, όπως και το Χάρι Πότερ. Αν και πιο δύσκολη επιλογή ήταν εκείνη της Ερμιόνης Γκρέιντζερ. Θα μπορούσα να την είχα βάλει στο Ραβενκλόου, βλέπεις. Η μόνη φορά που βγήκα από το γραφείο του Διευθυντή ήταν στα χρόνια του Ντάμπλντορ, όταν άνοιξε για δεύτερη φορά η Κάμαρα με τα Μυστικά. Ο φοίνικας του με μετέφερε στην Κάμαρα ως βοήθεια στο Χάρι Πότερ. Εγώ ήμουν το καπέλο που του έδωσε το σπαθί του Γκρίφιντορ για να νικήσει το Βασιλίσκο. Χρωστάω πολλά στους Γκρίφιντορ γιατί στη Μεγάλη Μάχη του Χόγκουαρτς ο Βόλντεμορ(τ) προσπάθησε να με κάψει. Άσχημος θάνατος για να πεθάνει ένα καπέλο, αν θες τη γνώμη μου. Όμως, ο Νέβιλ Λονγκμπότομ με έσωσε κι εγώ για να τον ευχαριστήσω του έδωσα το σπαθί του Γκρίφιντορ για να αποκεφαλίσει τη Ναγκίνι. Τόσο γενναίο παιδί!»

Το μακρύ μονόλογό του συνόδευσε μία παύση. «Μα πώς γίνεται να τα θυμάται όλα; Μήπως έχουμε καθυστερήσει πολύ; Μήπως θα μου πει πως δεν ανήκω σε κανέναν κοιτώνα;».

Τις σκέψεις μου διέκοψε πάλι η φωνή του καπέλου: «Μα φυσικά έχω πολύ καλή μνήμη! Όταν αργώ πολύ να απαντήσω, τότε ξέρουν όλοι πως διχάζομαι ανάμεσα σε δύο ή σε τρεις κοιτώνες*. Δε θα ξεχάσω εγώ όταν έπρεπε να αποφασίσω για τη Μινέρβα Μακ Γκόναγκαλ; Γκρίφιντορ ή Ράβενκλοου; Ράβενκλοου ή Γκρίφιντορ; Είχαν περάσει πάνω από πέντε λεπτά και δεν είχα αποφασίσει. Το ίδιο είχε γίνει και με τον Πέτιγκρου. Αλλά και πάλι δεν παίρνω το λόγο μου πίσω. Ήταν Γκρίφιντορ κι όχι Σλίθεριν! Αλλά εσένα έχω ήδη αποφασίσει που θα σε βάλλω από τη στιγμή που με ρώτησες την ιστορία μου… Δεν αφήνουμε ποτέ στο Χόγκουαρτς χωρίς απαντήσεις έναν ΡΑΒΕΝΚΛΟΟΥ!».

Η τελευταία λέξη πρέπει να είχε ακουστεί δυνατά γιατί το καπέλο αποχαιρέτησε τα φουντωτά μαλλιά μου κι εγώ έσπευσα να καθίσω στο τραπέζι των Ράβενκλοου.

*Όταν το καπέλο χρειάζεται παραπάνω από 5′ για να αποφασίσει, μια κατάσταση γνωστή με τον αγγλικό όρο hatstall.

 

Vixen

Vixen: fox like House Ravenclaw. Η πρώτη του κοιτώνα της που είχε ως μαγικό κατοικίδιο στο Χόγκουαρτς μια αλεπού. Ζωομάγος. Στις προηγούμενες ζωές της βρέθηκε στο Κάμελοτ και ήταν μαθήτρια του Σαίξπηρ.

Post a Comment