To Σφυρί των Μαγισσών | Έτσι έγινε το κυνήγι μαγισσών στην Ευρώπη - The Daily Owl
fade
39016
post-template-default,single,single-post,postid-39016,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

To Σφυρί των Μαγισσών | Έτσι έγινε το κυνήγι μαγισσών στην Ευρώπη

To διασημότερο, ίσως, οργανωμένο κυνήγι μαγισσών στην ιστορία είναι αυτό που ξεκίνησε στα τέλη του 17ου αιώνα στο Σάλεμ της Μασσαχουσέττης και κορυφώθηκε με τις δίκες που κατέληξαν στην εκτέλεση δια απαγχονισμού τουλάχιστον 20 γυναικών που κατηγορήθηκαν ως μάγισσες. 

 

Ενάμιση αιώνα πριν, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ελβετία, το Βέλγιο και την Ολλανδία δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έπεσαν θύματα των αντιλήψεων της εποχής για τις “μάγισσες“. Οι αντιλήψεις αυτές γενικεύθηκαν και κυριάρχησαν στην Ευρώπη στα τέλη του 15ου αιώνα, με την Ιερά Εξέταση να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στα βασανιστήρια, τις συλλήψεις και τις δολοφονίες.

 

 

 

 

 

 

“Το Σφυρί των Μαγισσών”

Το 13ο αιώνα η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αποφάσισε να δημιουργήσει ένα ειδικό σώμα το οποίο θα διέθετε αστυνομικές αρμοδιότητες ώστε να προλαμβάνει και να καταστέλλει τη δράση των αποστατών της Εκκλησίας. Πρόκειται για την Ιερά Εξέταση, της οποίας τα εγκλήματα, που έγιναν στο όνομα της θρησκείας, επηρέασαν καθοριστικά την ιστορία της Ευρώπης.  Στα τέλη του 15ου αιώνα, ο Πάπας Ιννοκέντιος Η΄ εξέδωσε ένα διάταγμα με το οποίο καταδίκαζε τη μαγεία και όσους την ασκούσαν. Δυο ιεροεξεταστές ανέλαβαν να συγγράψουν το εγχειρίδιο που θα θεμελίωνε σε θεωρητικό επίπεδο κάθε ενέργεια της Ιεράς Εξέτασης ενάντια στις φερόμενες ως μάγισσες και έτσι δημιουργήθηκε το βιβλίο Malleus Maleficarum. Το “Σφυρί των Μαγισσών” διαδόθηκε γρήγορα και εύκολα, καθώς εμπεριείχε γνωστές ιστορίες για τις μάγισσες βγαλμένες από την παράδοση, οι οποίες μέσα από ένα προσαρμοσμένο στα εν λόγω δεδομένα θεολογικό υπόβαθρο αλλοίωναν τη λαϊκή παράδοση και τους θρύλους, προσδίδοντάς τους διαστάσεις κυριολεξίας. 

 

 

 

Οι δίκες 

Μετά τη διάδοση του “Σφυριού των Μαγισσών”, η έναρξη του κυνηγιού ήταν πανεύκολη. Η εφεύρεση της τυπογραφίας ήταν ένας ισχυρός σύμμαχος της Ιεράς Εξέτασης σε αυτή την κατεύθυνση. Φυσικά, για να κατηγορηθεί κάποιος για μαγεία, δεν ήταν απαραίτητο να υπάρχουν αποδείξεις ότι ενέργησε με βάση κάποιες πρακτικές της. Ο σκοπός των δικών ήταν η ομολογία με κάθε μέσο, ακόμα και με βασανιστήρια. Το μεγαλύτερο ποσοστό των κατηγορούμενων ήταν γυναίκες και μάλιστα χήρες, οι οποίες στις ανδροκρατούμενες κοινωνίες της εποχής δεν είχαν ελπίδα υπεράσπισης από κανέναν. Οι κατηγορίες μαγείας μπορούσαν να εκτοξευτούν ενάντια στον οποιονδήποτε, ανεξάρτητα της κοινωνικής ή οικονομικής του κατάστασης. 

 

 

 

 

Ο έλεγχος των μαγισσών 

Το περιεχόμενο των κατηγοριών αφορούσε συνήθως στην πρόκληση φυσικών καταστροφών, όπως οι πλημμύρες, η καταστροφή της σοδειάς ή ακόμα και ο μεμονωμένος θάνατος κάποιου ζώου. Άλλα είδη κατηγοριών που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για το κυνήγι μαγισσών ήταν η στειρότητα. Ο “έλεγχος” των κατηγορουμένων γινόταν με διάφορες μεθόδους. Πολλές φορές τις έριχναν σε κρύο νερό και αν βούλιαζαν, τότε τις ανέσυραν και τις αθώωναν, αν όμως επέπλεαν, τις εκτελούσαν άμεσα. Σε άλλες περιπτώσεις τις ζύγισαν σε κανονικές ζυγαριές, για να διαπιστώσουν αν έχουν βάρος, διότι οι μάγισσες “δεν είχαν βάρος”. Η πιο εξευτελιστική μέθοδος ήταν αυτή της αναζήτησης σημαδιών, στο πλαίσιο της οποίας ξύριζαν το σώμα των κατηγορούμενων και το έψαχναν (σε δημόσια θέα) εξονυχιστικά ώστε να διαπιστώσουν αν υπάρχουν στίγματα, στα οποία έμπηγαν βελόνες. Αν οι κατηγορούμενες πονούσαν ή αιμορραγούσαν, θεωρείτο ότι τα σημάδια τους ήταν του Διαβόλου και αποτελούσαν απόδειξη της μεταξύ τους συμφωνίας. 

 

 

 

Τα θλιβερά στατιστικά

Το κυνήγι μαγισσών προωθήθηκε σε πολλά κράτη της Ευρώπης, ανεξαρτήτως του κυρίαρχου χριστιανικού δόγματός τους. Στη νοτιοδυτική Γερμανία διεξήχθησαν 480 δίκες, 317 σε καθολικές περιοχές και 163 σε προτεσταντικές. Την περίοδο, στην ίδια περιοχή, ανάμεσα στο 1561 και το 1670 τουλάχιστον 3.229 άτομα εκτελέστηκαν για διενέργεια μαγείας (2.527 στις καθολικές και 702 στις προτεσταντικές περιοχές). Παρόμοιες δίκες διεξήχθησαν και στην Γαλλία και την Ιταλία. Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα οι δίκες μειώθηκαν αρκετά και στο τέλος του είχαν σταματήσει. Σύμφωνα με την άποψη μιας μερίδας κοινωνιολόγων, το κυνήγι μαγισσών διεξαγόταν ως αποτέλεσμα της φύσης του ανθρώπου να εξηγήσει ανεξήγητα φαινόμενα ή απλά κάτι ασυνήθιστο. Σε κάθε περίπτωση, εκείνη την περίοδο οι δεισιδαιμονίες ήταν αυτές που κυριάρχησαν στην καθημερινότητα, διαστρεβλώνοντας το αληθινό περιεχόμενο των θρησκευτικών κειμένων, υπονομεύοντας για πολλά χρόνια ακόμα τη θέση του γυναικείου φύλου στην κοινωνία. 

 

 

Διαβάστε ακόμα:

Δέκα σειρές όπου πρωταγωνιστούν μάγισσες

Επτά ταινίες με μάγισσες που πρέπει να έχεις δει

Το Σφυρί των Μαγισσών: Έτσι έγινε το κυνήγι μαγισσών στην Ευρώπη του Μεσαίωνα

Oι δίκες των μαγισσών στο Σάλεμ: Α΄ Μέρος, Β΄ Μέρος, Γ΄Μέρος

 

 

Meta

Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών

No Comments

Post a Comment