Οι δίκες των μαγισσών στο Salem – Β΄ Μέρος - The Daily Owl
fade
19744
post-template-default,single,single-post,postid-19744,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Οι δίκες των μαγισσών στο Salem – Β΄ Μέρος

Το χειμώνα του 1692 παράξενα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν στο μικρό χωριό του Salem ωθώντας τους χωρικούς να φτάσουν στα άκρα. Όσα ακολούθησαν συνεχίζουν να συζητιούνται μέχρι και σήμερα, παρόλο που πέρασαν περισσότερα από 300 χρόνια. Η κόρη του αιδεσιμότατου Samuel Parris η 9 χρονη Betty και η 11 χρονη προστατευόμενή του Abigail Williams, κρυφά μαζί με τις φίλες τους προσπαθούσαν να μαντέψουν τους μελλοντικούς συζύγους τους χρησιμοποιώντας το «Venus glass», μια ανορθόδοξη για εκείνη την εποχή μέθοδο που τους επέτρεπε να παρατηρήσουν τα σχήματα που δημιουργούσε το ασπράδι ενός αυγού τη στιγμή που επέπλεε μέσα σε ένα ποτήρι νερό.

 

Ήταν 20 Ιανουαρίου όταν η Betty και η Abigail άρχισαν να έχουν μια αλλόκοτη συμπεριφορά, που θύμισε την περίπτωση των θυμάτων της “μάγισσας” Goodwin λίγα χρόνια νωρίτερα. Με σπασμωδικές κινήσεις έμοιαζαν να μάχονται ενάντια στις επιθέσεις κάτι αόρατου, πετούσαν πράγματα, ούρλιαζαν, κρύβονταν κάτω από έπιπλα και το σώμα τους έπαιρνε ασυνήθιστες πόζες. Τα κορίτσια φώναζαν ότι κάποιος τις τσιμπά με καρφίτσες. Ο Parris κάλεσε τον τοπικό γιατρό William Griggs, ο οποίος αφού εξέτασε τα κορίτσια δήλωσε ότι δεν βρήκε κάποιο σύμπτωμα που να οφείλεται σε ασθένεια, υποθέτοντας έτσι ότι η αιτία αυτής της παράξενης συμπεριφοράς ήταν η μαγεία. Οι χειρότεροι φόβοι του αιδεσιμότατου φάνηκαν να πραγματοποιούνται μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Σύντομα στο χωριό άρχισαν να έχουν παρόμοια συμπεριφορά και άλλα νεαρά κορίτσια.

 

Οι υποψίες του Parris αμέσως έπεσαν πάνω στην Ινδιάνα σκλάβα Tituba, που είχε φέρει μαζί του από τα νησιά Μπαρμπάντος. Τα παιδιά συχνά την επισκέπτονταν για να τους πει το μέλλον. Στην αρχή η Tituba αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με τη μαγεία, αλλά όταν ο Parris χειροδίκησε πάνω της αυτή ομολόγησε ότι μαζί με το σύζυγό της John βοήθησαν τη γειτόνισσα τους Mary Sibley να φτιάξει το «γλυκό των μαγισσών», για να διαπιστώσουν αν όντως τα παιδιά ήταν μαγεμένα. Μέσα σε σίκαλη πρόσθεσαν τα ούρα των κοριτσιών και άφησαν το κέικ να ψηθεί. Σύμφωνα με την παράδοση έπρεπε να το φάει ένας σκύλος και αν αυτός παρουσίαζε παρόμοια συμπτώματα θα σήμαινε ότι τα κορίτσια είχαν πέσει θύματα μαγείας. Ο αιδεσιμότατος Parris μίλησε προσωπικά με τη Mary Sibley και την επέπληξε για τις απερίσκεπτες ενέργειές της, αυτή με τη σειρά της αναγνώρισε δημοσίως το σφάλμα της. Η φήμη της σύντομα αποκαταστάθηκε και δεν καταδικάστηκε για εξάσκηση μαγείας, παρόλο που η πράξη της μπορούσε να την οδηγήσει εύκολα στην κρεμάλα και το όνομά της δεν αναφέρθηκε ποτέ ξανά κατά τη διάρκεια των δικών. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι το κέικ ήταν η αιτία για τη φρενίτιδα που επικράτησε στο χωριό Salem, ίσως αν δεν είχε συμβεί αυτό το περιστατικό τα δυο κορίτσια να είχαν σταματήσει την παράξενη συμπεριφορά τους.

 

Όταν αιδεσιμότατος Parris ρώτησε τα κορίτσια ποιός τις βασανίζει, αυτές έσπασαν τη σιωπή τους και ξεφώνισαν τρία ονόματα: Tituba, Sarah Osborne, Sarah Good. Στις 29 Φεβρουαρίου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τις τρεις γυναίκες με την κατηγορία ότι μάγεψαν τις Betty Parris και Abigail Williams, την 12 χρονη Ann Putnam Jr. και την Elizabeth Hubbard. Αρκετοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η ανάμειξη της Ann Putnam Jr. υποδήλωνε ότι οι προσωπικές διαμάχες της οικογένειας Putnam με ορισμένα μέλη της κοινότητας ήταν ο κύριος λόγος για το μετέπειτα κυνήγι μαγισσών.

 

Η Sarah Good ήταν κόρη ενός εύπορο Γάλλου ξενοδόχου ο οποίος αυτοκτόνησε αφήνοντας τις κόρες του χωρίς κληρονομιά. Μετά από δύο γάμους η Sarah ανίκανη να ξεπληρώσει τα χρέη της αναγκάστηκε να ζητιανεύει για δουλειά, φαγητό και καταφύγιο από τους γείτονές της. Μετά από λίγο καιρό αυτή και ο δεύτερος άντρας της έμειναν άστεγοι. Οι κάτοικοι του Salem περιέγραφαν τη Sarah ως μια βρόμικη και οξύθυμη γυναίκα, που αμφισβητούσε τις πουριτανικές αρχές και είχε αποκοπεί από την κοινωνία του χωριού. Μέχρι και ο ίδιος της ο άντρας ισχυρίστηκε ότι η σύζυγος του μπορεί και να ήταν μάγισσα αφού τον παραμελούσε. Κατηγορήθηκε επίσης ότι περιπλανιόταν από πόρτα σε πόρτα ζητώντας ελεημοσύνη και όταν την έδιωχναν έφευγε μουρμουρίζοντας. Στη δίκη η ίδια ισχυρίστηκε ότι έλεγε της 10 εντολές, αλλά οι κατήγοροι της επέμεναν ότι ξεστόμιζε κατάρες. Όταν της ζητήθηκε να απαγγείλει τις 10 εντολές ενώπιον του δικαστηρίου αυτή δεν κατάφερε να πει ούτε μία. Η Sarah Good τελικά κρίθηκε ένοχη για μαγεία και καταδικάστηκε σε απαγχονισμό. Λίγο πριν την εκτέλεση της ο δικαστής Nicholas Noyes της ζήτησε να ομολογήσει και οι τελευταίες της λέξεις ήταν «Είσαι ψεύτης! Όσο είμαι εγώ μάγισσα, άλλο τόσο είσαι μάγος κι εσύ. Αν μου πάρεις τη ζωή, ο Θεός να δώσει να πιεις αίμα». 25 χρόνια αργότερα ο Noyes θα πεθάνει από αιμορραγία και κυριολεκτικά θα πνιγεί με το ίδιο του το αίμα. Η Sarah Good ήταν έγκυος τη στιγμή της σύλληψής της και γέννησε μέσα στο κελί της, όμως το βρέφος πέθανε πιθανότατα από τις άθλιες συνθήκες της φυλακής και από υποσιτισμό. Λένε ότι ένα παράξενο δέντρο φύτρωσε κοντά στον τάφο της.

 

Από τη μανία των πουριτανών δεν γλίτωσε ούτε και η κόρη της Sarah η Dorothy Good, που τη στιγμή της σύλληψής της ήταν μόλις τεσσάρων ετών! Η Mary Walcott και η Ann Putnam Jr. ισχυρίστηκαν ότι το παιδί ήταν διαταραγμένο και τις δάγκωνε σαν να ήταν άγριο ζώο. Κατά την ανάκριση της  από τους αρμόδιους, το κορίτσι ομολόγησε ότι ήταν μάγισσα και ότι είχε δει τη μητέρα της να συναναστρέφεται με το Διάβολο, επίσης είπε ότι της είχε δωρίσει ένα φίδι το οποίο μιλούσε μαζί της και ρουφούσε αίμα από το δάχτυλο της. Οι εξεταστές θεώρησαν ότι το φίδι ήταν ένα «familiar», ο πνευματικός υπηρέτης μιας μάγισσας. Η μικρή Dorothy παρέμεινε στη φυλακή από το Μάρτιο μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου, μέχρι να καταφέρει ο πατέρας της να συγκεντρώσει τις 50 λίρες που απαιτούνταν για την απελευθέρωσή της.

 

Η Sarah Osborne ήταν μια μεσήλικη γυναίκα, χήρα ενός εξέχοντος κάτοικου του Salem, επίσης ήταν συγγενής εξ αγχιστείας με την ισχυρή οικογένεια Putnam με την οποία βρισκόταν σε νομικές αντιμαχίες. Για τρία περίπου χρόνια η Osborne δεν εκκλησιαζόταν εξαιτίας μια χρόνιας ασθένειας που την ταλαιπωρούσε. Επιπλέον οι κάτοικοι του Salem δεν ενέκριναν το δεύτερο γάμος της με ένα υπηρέτη, και την κατέκριναν ότι προσπαθούσε να ελέγξει την κληρονομιά του γιου της τον προηγούμενο γάμο της. Η κατήγορός της Elizabeth Hubbard υποστήριξε ότι η Osborne τη τσιμπούσε με βελόνες πλεξίματος. Το ένταλμα σύλληψής της βγήκε στις 1 Μαρτίου 1692 και πέθανε μέσα στις φυλακές της Βοστόνης στις 10 Μαΐου.

 

Η Tituba ήταν η πρώτη γυναίκα που κατηγορήθηκε για μαγεία από την κόρη του Samuel Parris, Betty και την ξαδέρφη της Abigail Williams. Πιθανότατα έγινε στόχος λόγο της εθνικότητάς της, πράγμα που τη διαφοροποιούσε αυτόματα από την πουριτανική κοινότητα. Κατηγορήθηκε ότι προσέλκυε τα κορίτσια με ιστορίες μαντικής, ερωτικών συνευρέσεων με δαίμονες και πλάνης, πράγματα που διέγειραν τη φαντασία τους. Παρόλο που στην αρχή η Tituba είχε αρνηθεί οποιαδήποτε σχέση με τη μαγεία, αργότερα έγινε η πρώτη γυναίκα που αποκάλυψε ότι ήταν υπηρέτης του Διαβόλου. Παραδέχτηκε ότι είχε μάθει, όταν ζούσε ακόμα στα νησιά Μπαρμπάντος, μερικές τεχνικές για να αποκρούει τις δυνάμεις του κακού και να ανακαλύπτει αν κάποιος ήταν μαγεμένος. Από τη στιγμή που δεν είχε σκοπό να βλάψει κάποιον, η Tituba επέμεινε ότι δεν ήταν μάγισσα η ίδια αλλά οι συγκατηγορούμενες της. Στην απολογία της είπε ότι την επισκέφτηκε ένας ψηλός μαυροντυμένος άντρας που απαίτησε να γράψει το όνομα της σε ένα μεγάλο βιβλίο. Παρά τις αρχικές αντιρρήσεις της, τελικά υπέκυψε στις έντονες πιέσεις της Good και της Osborne και αναγκάστηκε να υπογράψει. Άλλα έξι ονόματα ήταν καταχωρημένα στο βιβλίο αλλά δεν κατάφερε να διακρίνει τι έγραφαν. Είπε επίσης ότι η Sarah Osbone έβαλε τη γάτα της να επιτεθεί στην Elizabeth Hubbard δαγκώνοντας και γρατζουνώντας το κορμί του κοριτσιού. Την κατηγόρησε επίσης ότι κατείχε ένα πλάσμα με κεφάλι γυναίκας, δύο πόδια και φτερά. Για την Sarah Good είπε ότι τριγύρω της πετούσαν μαύρα και κίτρινα πουλιά που τα έβαζε να επιτεθούν στα κορίτσια. Η ομολογία της Tituba έφερε το χάος στο μικρό χωριό του Salem, ξεκινώντας ένα αδυσώπητο κυνήγι μαγισσών. Η ιστορία θέλει την Tituba να γλιτώνει τον απαγχονισμό και να παραμένει στη φυλακή για 13 μήνες, μέχρι που κάποιο άγνωστο άτομο πλήρωσε το αντίτιμο της αποφυλάκισής της και την πήρε μακριά από το χωριό. Τα ίχνη της από εκεί και πέρα εξαφανίστηκαν.

 

Ο φόβος της μαγείας φαίνεται ότι ήταν κολλητικός και εξαπλώθηκε σαν επιδημία λίγες μέρες μετά τα πρώτα κρούσματα. Τα κορίτσια που προσβλήθηκαν κατηγορούσαν τον έναν μετά τον άλλον, έχοντας στα χέρια τους την τύχη όλων των κατοίκων του Salem.

 

Διαβάστε το πρώτο και το τρίτο μέρος εδώ:
Οι δίκες των μαγισσών στο Salem – Ά Μέρος

Οι δίκες των μαγισσών στο Salem – ‘Γ Μέρος

 

ΠΗΓΕΣ

 

 

Διαβάστε ακόμα:

Δέκα σειρές όπου πρωταγωνιστούν μάγισσες

Επτά ταινίες με μάγισσες που πρέπει να έχεις δει

Το Σφυρί των Μαγισσών: Έτσι έγινε το κυνήγι μαγισσών στην Ευρώπη του Μεσαίωνα

Oι δίκες των μαγισσών στο Σάλεμ: Α΄ Μέρος, Β΄ Μέρος, Γ΄Μέρος

Jinx

Κοιτώνας Slytherin, μα τα γένια του Μέρλιν! Όταν δεν εργάζομαι στο Τμήμα Μυστηρίων του Υπουργείου Μαγείας θα με βρείτε να περιφέρομαι στις Αλέες.

No Comments

Post a Comment