Το αγαπημένο κεφάλαιο της Ρόουλινγκ - The Daily Owl
fade
8524
post-template-default,single,single-post,postid-8524,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Το αγαπημένο κεφάλαιο της Ρόουλινγκ

Η Ρόουλινγκ είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συγγραφείς (γενικά), για να ακολουθήσεις στο twitter. Πρόσφατα μας αποκάλυψε κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με τον Χάγκριντ και πόσο θα κόστιζαν τα δίδακτρα στο Χόγκουαρτς. Τώρα αποκάλυψε πάλι κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον: Το αγαπημένο της κεφάλαιο από ολόκληρη την επταλογία του Χάρι Πότερ. Και είναι ένα από τα πιο συγκινητικά!

Ο χρήστης του twitter Rob McCarter έκανε την ερώτηση και η Ρόουλινγκ απάντησε σχεδόν αμέσως: το αγαπημένο της κεφάλαιο είναι το κεφάλαιο 34, από τους “Κλήρους του Θανάτου”, με τίτλο «Ξανά το Δάσος».

dh.c34--the-forest-again

Είναι μια ιδιαίτερη επιλογή, γιατί το κεφάλαιο αυτό είναι ένα σκληρό κεφάλαιο για να διαβάσει κανείς. Στο «Ξανά το Δάσος», ο Χάρι κατευθύνεται στο απαγορευμένο δάσος για την τελευταία του μονομαχία με τον Βόλντεμορτ. Πρώτα, ανοίγει μια ξεχωριστή Χρυσή που του έχει δώσει ο Ντάμπλντορ κι έπειτα περιστρέφει στο χέρι του την Πέτρα της Ανάστασης, για να δει τα πνεύματα των νεκρών γονιών του να τον καλωσορίζουν. Είναι αρκετό ως εδώ για να πούμε πως το κεφάλαιο αυτό είναι ένα φοβερά συγκινητικό κείμενο.

Λόγω του ότι το κεφάλαιο αυτό είναι ιδιαίτερα συγκινητικό, πολλοί φαν έχουν εκπλαγεί από την επιλογή. Αλλά η Ρόουλινγκ εξήγησε πως αυτό το συγκεκριμένο κείμενο ήταν η «κλιμάκωση» όλης της δουλειάς της. Η Ρόουλινγκ δούλεψε 17 χρόνια στη σειρά αυτή και το κεφάλαιο στο δάσος ήταν η κορύφωση όλης της δουλειάς της.

Ποιο είναι το δικό σας αγαπημένο κεφάλαιο από όλη τη σειρά του Χάρι Πότερ; Πείτε μας στα σχόλια.

ΠΗΓΕΣ

Αλίκη

Εξερευνήτρια της Χώρας των Βιβλίων, wannabe συγγραφέας και γαλλικού aliceinbookworld.blogspot.com

4 Comments
  • Avatar
    Ειρήνη

    Θα έλεγα οτι δεν έχω ξεχωρίσει κάποιο,αλλά τώρα που το σκέφτομαι όταν συναντιέται ο “νεκρός” Χάρι,με τον καθηγητή Νταμπλντορ στον σταθμό του Κινγκς Κρος,στο τελευταίο βιβλίο (δεν θυμάμαι τίτλο τώρα!)

    November 2, 2015 at 12:44 pm Reply
  • Avatar
    Alisia

    Το δικό μου αγαπημένο είναι το κεφάλαιο με την “ανάμνηση” του Snape.

    November 2, 2015 at 12:59 pm Reply
  • Ellie
    Ellie

    Και εμένα μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το κεφάλαιο και είναι ένα από τα αγαπημένα μου γιατί εκεί συνοψίζεται όλη η σκέψη πίσω από το βιβλίο και την καταλαβαίνω απόλυτα! Η θυσία του Χάρι! Εκεί είναι που καταλαβαίνεις τι μηνύματα θέλει να περάσει η συγγραφέας και το μεγαλειώδες τέλος που φανταζόμουν ότι θα είχε το Χάρι Πότερ αρχίζει εκεί από αυτό το κεφάλαιο! Αν και προσωπικά νομίζω το αγαπημένο μου είναι το αμέσως επόμενο το Kings Cross όπου ο Χάρι έχει την επιθανάτια εμπειρία του στο limbo μεταξύ ζωής και θανάτου! Και το όνομα παραπέμπει και αυτό στη θυσία και ειδικότερα στη θυσία του Χριστού! Από το οποίο δεν έδειξαν παρά μόνο ένα ελαχιστότατο μέρος στη ταινία ενώ ο Νταμπλντορ προσπαθούσε συνεχώς πάση θυσία να φύγει και κάθε τόσο τον σταματούσε με ερωτήσεις ο Χάρι! Καμία σχέση με τον Ντάμπλντορ του βιβλίου! Γενικά είμαι πολύ απογοητευμένη από τον τρόπο με τον οποίο έπαιξε τον Νταμπλντορ αυτός ο ηθοποιός. Richard Harris forever! Επίσης πρόκειται για σταθμό με τρένα (μεγάλη αγάπη τα τρένα!) και γίνεται εκεί μια πολύ ουσιώδης συζήτηση από την οποία δεν έδειξαν πολλά! Πχ δεν εξήγησαν για το αίμα του Χάρι κτλ Απλά επειδή είναι το πιο αγαπημένο μου κεφάλαιο απογοητεύτηκα πολύ από τον τρόπο που το έδειξαν στη ταινία. Από εκεί και πέρα από αυτά τα δύο κεφάλαια όλα τα κεφάλαια που έπονται μου είναι πολύ αγαπημένα!

    November 2, 2015 at 5:22 pm Reply
  • Avatar
    Almondwiz7820

    “Το αγόρι που σώθηκε”… χωρίς αυτό δεν θα υπήρχαν τα άλλα 😉

    November 3, 2015 at 9:15 pm Reply

Post a Comment