Γιατί ένα ραβδί δεν υπακούει πάντα τον μάγο που το κρατάει - The Daily Owl
fade
36477
post-template-default,single,single-post,postid-36477,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Γιατί ένα ραβδί δεν υπακούει πάντα τον μάγο που το κρατάει

Σύμφωνα με τον ραβδοποιό Garric Ollivander, “Το ραβδί διαλέγει τον μάγο” και ποτέ το ανάποδο. Από την ιστορία του Harry Potter, όμως, μάθαμε ότι αυτό ισχύει τις περισσότερες φορές και όχι όλες, καθώς το ραβδί, όσο κι αν συνδέεται με τον μάγο ή τη μάγισσα που έχει επιλέξει, συνεχίζει να διατηρεί τις ιδιότητές του και, καμιά φορά, “να κάνει του κεφαλιού του”, μην υπακούοντας πάντα σε αυτόν που το κρατάει. 

 

Τα ραβδιά είναι, λοιπόν, όπως αναλύεται και στο Pottermore, απρόβλεπτα όσο οι ιδιοκτήτες τους. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις τέτοιων ραβδιών είναι το πρώτο ραβδί του Ron, το ραβδί του Voldemort, καθώς και το ραβδί του Malfoy. 

 

 

Το πρώτο ραβδί του Ron Weasley 

 

 

 

Τι κι αν ανήκε στον αδερφό σου ή σε άλλο μέλος της οικογένειάς σου, το ραβδί που δεν σε έχει διαλέξει δεν υπάρχει περίπτωση να σε υπακούσει εννιά στις δέκα φορές. Το ραβδί του Charlie Weasley στα χέρια του Ron έκανε ακριβώς αυτό το πράγμα. Ιδίως μετά το σπάσιμό του στο 2ο έτος του Ron, και παρότι ο ίδιος προσπάθησε να το επιδιορθώσει με Spellotape, το ραβδί διαρκώς έκανε τα δικά του, με αποκορύφωμα το ξόρκι με τους γυμνοσάλιαγκες, όπου αντί να πάθει ζημιά ο Malfoy και να φτύνει μύξες, το ραβδί “εκπυρσοκρότησε” και έτσι ο Ron έβγαζε από το στόμα του γυμνοσάλιαγκες στην καλύβα του Hagrid. Φυσικά και υπάρχει επιστημονική εξήγηση γι’ αυτό, καθόσον το υλικό του, σύμφωνα με τον Ollivander, υπακούει μόνο στον πρώτο του ιδιοκτήτη – ενώ το ίδιο ισχύει και για τον πυρήνα από μονόκερο. 

 

 

 

 

To κλεμμένο ραβδί της Isolt Sayre

 

 

Όταν η Isolt Sayre μετανάστευσε στην Αμερική κρυφά από την καταπιεστική θεία της Gormlaith, έκλεψε το ραβδί της, το οποίο ανήκε αρχικά στον Salazar Slytherin και εμπεριείχε ένα θραύσμα από κέρας Βασιλίσκου. Το κλεμμένο ραβδί λειτούργησε κανονικά στα χέρια της Isolt, μέχρι που η Gormlaith ανακάλυψε τα ίχνη της και έτσι υπάκουσε στις ερπετόφωνες εντολές της να “αποκοιμηθεί”. Στην περίπτωση της Isolt και της Gormlaith παρατηρούμε να ισχύει η αρχή του Ollivander ότι ένα ραβδί σταδιακά υπακούει στο νέο του ιδιοκτήτη, όμως στην περίπτωση αυτή, μόλις εμφανίστηκε κοντά στο ραβδί ένας ακόμα απόγονος του Slytherin, η “μητρική του γλώσσα ήταν αυτή που επικράτησε. Ηθικό δίδαγμα και σε αυτή την περίπτωση είναι το “ποτέ μην εμπιστεύεστε ένα κλεμμένο ραβδί”. 

 

 

 

 

Το ραβδί του Harry και του Draco 

 

 

 
Ένα κλεμμένο ραβδί δεν υπακούει εύκολα στον νέο του ιδιοκτήτη, ένα ραβδί, όμως, που ο νέος του ιδιοκτήτης έχει εξαναγκάσει σε ήττα τον προηγούμενο, είναι μια διαφορετική ιστορία. Αυτό συνέβη με το ραβδί του Malfoy και τον Harry στην έπαυλη της οικογένειας του πρώτου. Ενώ το ραβδί του Ron δε λειτουργούσε καλά στα χέρια του Harry, με αποτέλεσμα τα ξόρκια του να βγαίνουν αδύναμα, το ραβδί του Draco υπάκουσε αμέσως μόλις το κέρδισε στη μάχη και, μάλιστα, τον βοήθησε αργότερα ως και να νικήσει τον Voldemort. 
 

 

 

 

Το ραβδί της Hermione και της Bellatrix 

 

 

Το ραβδί της Bellatrix ήταν “ανένδοτο”, σύμφωνα με τον Ollivander και δεν υπέκυπτε σε καμία πίεση. Όταν η Hermione το χρησιμοποίησε για να την υποδυθεί στην Τράπεζα Gringotts με τη βοήθεια του πολυχημικού φίλτρου, δεν κατάφερε να το δαμάσει πλήρως, καθώς το ραβδί “ήταν κάπως σαν εκείνη”. Σε κάθε περίπτωση, η Hermione κατάφερε να το χρησιμοποιήσει εναντίον της ιδιοκτήτριάς του στη Μάχη του Hogwarts. 

 

 

 

 

Τα ραβδιά του Harry και του Voldemort με τους δίδυμους πυρήνες

 

 
 

 

O Harry έμαθε για τη σχέση που είχε το ραβδί του με αυτό του Voldemort την ημέρα που το απέκτησε. Ο Σκοτεινός Άρχοντας άργησε να ενώσει τις τελείες και να καταλάβει για ποιο λόγο το ραβδί του δεν κατόρθωσε να σκοτώσει τον Harry όταν ήταν μωρό ή όταν ήταν έφηβος. Το ραβδί του Harry αναγνώριζε τον Voldemort και έτσι ανάσυρε στην επιφάνεια τα δικά του μαγικά ως ασπίδα για τον Harry. 

 

 

Διαβάστε ακόμα:

Tι συνέβη στον Draco Malfoy μετά τους “Κλήρους του Θανάτου”; 

Η αλήθεια για τον Draco Malfoy και το ξόρκι του προστάτη

Ο Ολιβάντερ, τα ραβδιά και το ραβδί κουφοξυλιάς

Τα πιο δύσκολα ξόρκια στο χαριποτερικό σύμπαν

Ένας σκύλος που υπακούει μόνο σε χαριποτερικά ξόρκια!

 

Meta

Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών

No Comments

Post a Comment