Ας μιλήσουμε ειλικρινά για τις προσθήκες στο σύμπαν της Τζ.Κ. Ρόουλιγνκ - The Daily Owl
fade
51704
post-template-default,single,single-post,postid-51704,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Ας μιλήσουμε ειλικρινά για τις προσθήκες στο σύμπαν της Τζ.Κ. Ρόουλιγνκ

Η Βρετανίδα συγγραφέας Τζ.Κ. Ρόουλινγκ, δημιουργός του μαγικού κόσμου του Harry Potter, συγγραφέας επτά βιβλίων και σεναριογράφος ήδη των δυο πρώτων ταινιών των Φανταστικών Ζώων, βρίσκεται ξανά στο στόχαστρο μιας μερίδας του κοινού εξαιτίας των πρόσφατων προσθηκών της στο σύμπαν που δημιούργησε, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στην ταινία Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald. Λίγα χρόνια μετά την προβολή της ταινίας Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου – Μέρος 2ο, ο μαγικός κόσμος της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ είχε ήδη  αποκτήσει θεματικά πάρκα, video games και το Pottermore, ενώ πιο πρόσφατες προσθήκες στον Wizarding World (η επίσημη, εδώ και καιρό, ονομασία του ευρύτερου χαριποτερικού σύμπαντος) είναι οι ταινίες των Φανταστικών Ζώων και, λίγο πιο πίσω, η 8η ιστορία, με τίτλο Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί. Βλάπτουν αυτές οι προσθήκες και διευκρινίσεις/ εκ των υστέρων, όπως λένε πολλοί, συμπληρώσεις του μαγικού κόσμου τον ίδιο τον μαγικό κόσμο ή μήπως μιλάμε για μια υπερβολή του fandom που δεν δέχεται καμία αλλαγή και εξέλιξη σε αυτόν, πρωτίστως για λόγους αρχής;

 

 

 

Τα πρώτα χρόνια μετά την κυκλοφορία και του 7ου βιβλίου Harry Potter, κάθε νέα πληροφορία που έδινε στο κοινό η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ, είτε μέσα από συνεντεύξεις της, είτε μέσα από τα γραπτά της, σχετικά με τους χαρακτήρες που δημιούργησε, ήταν ευπρόσδεκτη από το κοινό, το οποίο ήθελε “λίγο ακόμα” από το σύμπαν της, καθώς λαχταρούσε γνησίως να μάθει λεπτομέρειες όπως ποια παντρεύτηκε ο Neville Longbottom και τι δουλειά έκανε μετά την αποφοίτησή του από το Hogwarts. Ακόμα κι αν δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι διέθετε αυτή τη λαχτάρα της γνώσης νέων στοιχείων για τους αγαπημένους του λογοτεχνικούς χαρακτήρες, οι εκάστοτε δηλώσεις της Ρόουλινγκ κατέληγαν ακριβώς σε αυτό το αποτέλεσμα, την “αναδρομική ευχαρίστηση” για πληροφορίες που δεν είχαν γίνει γνωστές στον, ας πούμε, “κανονικό τους χρόνο”. Στην πορεία, ωστόσο, πολλοί φανς θεώρησαν ότι η συγγραφέας “το παράκανε” με τις πληροφορίες αυτές – και δεν μιλάμε φυσικά για το πού έμενε ο Neville Longbottom με την Hannah Abbott, αλλά για στοιχεία όπως πού έκαναν την ανάγκη τους οι μαθητές του Hogwarts μέχρι να κατασκευαστούν οι τουαλέτες του κάστρου.

 

 

 

Κι αυτό, φυσικά, δεν είναι τίποτα μπροστά στην μήνιν των φανς που θεώρησαν ότι η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ εκ των υστέρων αποφάσισε να εμπλουτίσει πολιτισμικά τον κόσμο της, όπως για παράδειγμα με την αφροαμερικανικής καταγωγής Ερμιόνη στις θεατρικές παραστάσεις της 8ης ιστορίας. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, η συγγραφέας απάντησε στους επικριτές της ότι ποτέ δεν διευκρίνισε τη φυλή της Hermione Granger και ότι το μόνο στο οποίο είχε αναφερθεί ήταν τα έντονα δόντια της και τα φουντωτά μαλλιά της. Ακόμα κι έτσι, βέβαια, από κανένα στοιχείο των βιβλίων δεν προέκυπτε το blackness του συγκεκριμένου χαρακτήρα (πολιτισμικά κυρίως), ούτε κατά τη διάρκεια της επιλογής των (αποκλειστικά Βρετανών, θυμίζουμε) ηθοποιών είχε γίνει ιδιαίτερη προσπάθεια για diversity στις ταινίες του franchise. Η μόνη αιτιολόγηση αυτής της έλλειψης στο έργο μιας συγγραφέα που αποκηρύσσει το ρατσισμό, προωθεί την ανεκτικότητα και δεν κουράζεται να εγκαλεί δημόσια προσωπικότητες που κάνουν τα ακριβώς αντίθετα με αυτή, όπως ο πρόεδρος Τραμπ, είναι ότι η αφήγηση της ιστορίας του Harry Potter πραγματοποιείται από την περιορισμένη προοπτική/ πλευρά του ίδιου του Αγοριού που Έζησε, και είναι μια ιστορία που περιλαμβάνει εκ των πραγμάτων χιλιάδες λεπτομέρειες (μαγικά στοιχεία, ιστορίες, κ.λπ.). Για να σκεφτεί, λοιπόν, και να παρουσιάσει ολοκληρωμένα την ιδέα της η Ρόουλινγκ, παρέλειψε στην πορεία (ακούσια μάλλον) το να εμπλουτίσει εξαρχής την ιστορία με diversity σε επίπεδο φυλών, σεξουαλικού προσανατολισμού, κ.λπ. Ήταν πολλά όσα συνέβαιναν στη ζωή ενός μικρού αγοριού, για να “χωρέσει” εξαρχής ένας ακόμα ορυμαγδός πληροφοριών για μείζονες και μη χαρακτήρες.

 

 

 

Βέβαια, η πιο ακραία περίπτωση παράλειψης αναφοράς σε συγκεκριμένο στοιχείο που καθιστά την ιστορία πιο εμπλουτισμένη με βάση τα παραπάνω στοιχεία είναι αυτή του Albus Dumbledore, για τον οποίο η συγγραφέας ανακοίνωσε το 2007 ότι τελικά ήταν ομοφυλόφιλος και κάποτε ερωτευμένος με τον Gellert Grindelwald, κι ενώ υπήρχε περιθώριο να γίνει έστω μια αναφορά σε αυτό σε κάποια από τις ταινίες που προβλήθηκαν κατόπιν της δήλωσης, κρίθηκε μάλλον σκόπιμο να χαθεί και αυτή η ευκαιρία. Τίποτα δεν αλλάζει επί της ουσίας στην ιστορία του Dumbledore με αυτό το δεδομένο, καθώς ένας άνθρωπος δεν χαρακτηρίζεται μόνο από μια πτυχή της ζωής του: μπορεί να είναι πολλά πράγματα μαζί και κανένα από αυτά να μην παίζει πρωτεύοντα ρόλο σε σχέση με την προσωπικότητά του και το πώς αντανακλά στον κόσμο. Όμως, εδώ χάθηκε μια πολύτιμη ευκαιρία να μην κρυφτεί κανένας από τους δημιουργούς της ταινίας πίσω από το δάχτυλό του και, πολύ απλά, να πραγματοποιηθεί και αυτή η αναφορά για το πρόσωπό του. Δυστυχώς, η αναποφασιστικότητα των ίδιων δημιουργών ήταν αυτή που δεν έδωσε ξεκάθαρα αυτή τη διάσταση του Dumbledore και στην πρόσφατη ταινία των Φανταστικών Ζώων

 

 

 

 

Ένας μαγικός κόσμος εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να διαθέτει όρια. Ακόμα και στην περίπτωση οργανωμένων συστημικά συμπάντων, όπως αυτό του Harry Potter, υπάρχει χώρος για στοιχειώδεις δημιουργικές ελευθερίες, όπως το fan fiction. Η φαντασία δεν είναι πεπερασμένη και όταν συγκρούεται με την πραγματικότητα με επιτυχία, τότε μόνο καλό μπορεί να κάνει σε ένα σύμπαν που διαρκώς εμπλουτίζεται. Η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ δεν προσθέτει στοιχεία στο σύμπαν που δημιούργησε επειδή “είναι εθισμένη” ή “είναι αχόρταγη” και θέλει να βγάλει κι άλλα χρήματα. Το κάνει γιατί “μονοκοπανιά” δε λέγεται καμία ιστορία που είναι ενδιαφέρουσα σε πολλαπλά επίπεδα. Φυσικά και η αναδρομική “κανονικοποίηση” πραγμάτων όπως η ημερομηνία γέννησης της McGonagall (που μάλλον είναι πολύ πιο πίσω από όσο νομίζαμε) μοιάζει καμιά φορά σαν κακόγουστο σχήμα πρωθύστερο. Είναι, όμως, τόσο σημαντική κάθε λεπτομέρεια, ώστε να βλάπτει ανεπανόρθωτα τον μαγικό κόσμο; Ή ποιον “χαλάει” να μάθει ότι εκτός του Hogwarts υπάρχει κι ένα μαγικό σχολείο στην Ιαπωνία, κι ένα ακόμα στη Βραζιλία, κι ένα στην Αφρική; Αν, δε, συγκρίνουμε την Βρετανίδα συγγραφέα με τον συμπατριώτη της J.R.R. Tolkien, τον συγγραφέα δηλαδή χωρίς τον οποίο το φανταστικό θα ήταν εντελώς διαφορετικό σήμερα, η ίδια εξαρχής έδωσε και μεγαλύτερο βάθος στους χαρακτήρες που έπλασε – κι ας μη δημιούργησε ολόκληρες γλώσσες – ενώ ας μην ξεχνάμε πως αρκετά έργα του Tolkien συμπληρώθηκαν και εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του, πράγμα που σημαίνει ότι εκ των πραγμάτων και στο εν λόγω σύμπαν, όπως και σε κάθε φανταστικό κόσμο με potential, ο εμπλουτισμός είναι μονόδρομος, γιατί η ίδια η ιστορία “σε πάει” προς τα εκεί. 

 

 

 

 

Κανέναν, μάλλον, εκτός από όσους πιστεύουν πως ένας μαγικός κόσμος “πρέπει” να κινείται αενάως γύρω από τα ίδια στοιχεία, τους ίδιους χαρακτήρες και τις ίδιες ιστορίες. Αν όμως ένας μαγικός κόσμος διαθέτει παραπάνω δυνατότητες και μπορεί να αφηγηθεί κι άλλα παραμύθια στους φανς του; Τι έχει μεγαλύτερη σημασία, η “καθαρότητα” της ιστορίας και η μουσειακή αντίληψη γύρω από αυτήν ή η εξέλιξή της και ο εμπλουτισμός της, παρά τις όποιες παραδρομές μπορεί να προκύψουν; Αυτή είναι η απάντηση που θα κληθούν να δώσουν οι φανς της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ πριν την 3η ταινία των Φανταστικών Ζώων, όσο το σύμπαν τους θα απλώνει και θα αγκαλιάζει παλιά και νέα στοιχεία. 

 

 

Διαβάστε ακόμα:

Επτά πράγματα που οι ταινίες Χάρι Πότερ δεν έδειξαν πόσο θα θέλαμε

Eπτά πράγματα για τους Malfoy που παρέλειψαν οι ταινίες Harry Potter

Iεροί 28: Οι καθαρόαιμες μαγικές οικογένειες 

Σε ποιον Κοιτώνα του Hogwarts ανήκεις με βάση την αγαπημένη σου ταινία Harry Potter;

Απόψεις που διχάζουν μέχρι σήμερα τους φανς του Harry Potter

Πώς θα έμοιαζε η ιστορία του Harry Potter αν διαδραματιζόταν στο σήμερα;

 

Meta

Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών

2 Comments
  • Avatar
    Billytsik

    Σοβαρά τώρα, ποιός απο όσους διάβασαν για την σχέση του Νταμπλντορ με τον Γκριντελγουαρντ στο Κληροι του θανάτου απο την Μπατιλντα, δεν ψιλιαστικε ότι ήταν κατι παραπάνω απο φιλική !
    Γκρίνια για την γκρίνια.

    May 2, 2019 at 9:16 pm Reply
    • Meta
      Meta

      Μα πείτε τα κι εσείς, ειδικά το συγκεκριμένο στοιχείο δεν είναι καν “προσθήκη”
      με την τεχνική έννοια, εξαρχής το γνωρίζαμε.

      May 3, 2019 at 8:59 am Reply

Post a Comment