10 πράγματα που δε γνωρίζατε για την Eurovision - The Daily Owl
fade
76314
post-template-default,single,single-post,postid-76314,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

10 πράγματα που δε γνωρίζατε για την Eurovision

O πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision πραγματοποιήθηκε το 1956, στην πόλη Λουγκάνο της Ελβετίας και συμμετείχαν μόλις 7 χώρες! Ο σκοπός των διοργανωτών ήταν η προώθηση της φιλίας των λαών της Ευρώπης μέσω της μουσικής. 

 

 

 

Οι χώρες που πάντα έχουν εξασφαλισμένη μια θέση στον τελικό είναι η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία και η νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς. 

 

 

Κάθε τραγούδι μπορεί να έχει διάρκεια μέχρι 3 λεπτά. Κοινώς, αν έχετε προβληματιστεί ποτέ από το στίχο στο βίντεο κλιπ του Golden Boy, “That’s three minutes now, bye bye”, να ξέρετε ότι συμπεριλήφθηκε για (και) γι’ αυτό το λόγο.

 

 

Πάνω στη σκηνή κάθε αποστολή μπορεί να έχει μέχρι 6 άτομα, ενώ η μουσική είναι playback. Τα παλιότερα χρόνια βέβαια (αν θυμάστε την Σοφία Βόσσου π.χ. στην Eurovision του 1991) η ορχήστρα ήταν λάιβ και είχε, φυσικά, και μαέστρο.

 

 

 

Απαγορεύεται ρητά από τους κανονισμούς να εμφανιστεί στη σκηνή οποιοδήποτε ζώο.

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα “ντουζ πουάν” μας και γενικώς οι βαθμολογίες μέχρι το 1997 δινόντουσαν αποκλειστικά από τις ψήφους κάθε εθνικής αντιπροσωπείας και το κοινό δεν είχε καμία συμμετοχή στην ψηφοφορία. Μετά, οι κανόνες άλλαξαν και έτσι σήμερα μπορούμε να εκφέρουμε κι εμείς τη γνώμη μας, ψηφίζοντας το τραγούδι που θέλουμε να κερδίσει.

 

 

Μέχρι σήμερα το πιο επιτυχημένο τραγούδι που έχει βγει από τον διαγωνισμό είναι το Waterloo των Σουηδών ΑΒΒΑ, που κέρδισαν το διαγωνισμό το 1974. Το τραγούδι που έχει διασκευαστεί περισσότερο από όλα είναι το Nel Blu Di Pinto Di Blu του Domenico Mudugno (ίσως το ξέρετε ως “βολάααρεεε, οοοοο, καντάρεεεε, οοοοο), που αποτέλεσε την ιταλική συμμετοχή του 1958.

 

 

 

 

Το μεγαλύτερο σε διάρκεια κοντινό πλάνο σε τραγουδίστρια/ τραγουδιστή κατέχει η Καίτη Γαρμπή, η οποία εκπροσώπησε τη χώρα μας το 1993 με το τραγούδι “Ελλάδα, χώρα του φωτός”. 43 ολόκληρα δευτερόλεπτα είχε κολλημένο τον φακό πάνω της ο σκηνοθέτης – και με το δίκιο του, αν μας ρωτάτε.

 

 

 

 

Τρεις φορές έχει εκπροσωπηθεί εμμέσως η Ελλάδα μέσω του Λουξεμβούργου στον Διαγωνισμό και συγκεκριμένα το 1963 από την Νάνα Μούσχουρη με το το τραγούδι À force de prier και μετά από την Βίκυ Λέανδρος, το 1967 με το τραγούδι L’ amour est bleu και έπειτα το 1972 με το Après toi.

 

 

Το τραγούδι My Number One της Έλενας Παπαρίζου, που κέρδισε τον διαγωνισμό το 2005, ψηφίστηκε την επόμενη χρονιά στο επετειακό σόου για τα 50 χρόνια του θεσμού ως το 4ο καλύτερο τραγούδι στην ιστορία του διαγωνισμού ως τότε.

 

 

Διαβάστε ακόμα:

 

Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών

No Comments

Post a Comment