Τα 90s τραγούδια για τα οποία δεν έχει δοξαστεί όσο του αξίζει ο Νίκος Καρβέλας - The Daily Owl
fade
56475
post-template-default,single,single-post,postid-56475,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Τα 90s τραγούδια για τα οποία δεν έχει δοξαστεί όσο του αξίζει ο Νίκος Καρβέλας

O Nίκος Καρβέλας ξεκίνησε την καριέρα του ως μουσικοσυνθέτης τη δεκαετία του ’70 και μέχρι σήμερα έχει συνεργαστεί με όλα τα μεγάλα ονόματα της ελληνικής δισκογραφίας, ανάμεσα στα οποία συμπεριλαμβάνονται η Ρίτα Σακελλαρίου, ο Δημήτρης Κοντολάζος, ο Λευτέρης Πανταζής και, φυσικά, η Άννα Βίσση. Στο πλαίσιο του αφιερώματός μας για τη δεκαετία του ’90, διαλέξαμε τα κομμάτια που κυκλοφόρησαν κατά τη διάρκειά της με την υπογραφή του Νίκου Καρβέλα και τα οποία πληρούν τις εξής προϋποθέσει: (α) δεν τα έχει ερμηνεύσει η Άννα Βίσση (για αυτά εξάλλου έχουμε γράψει ξεχωριστό άρθρο – κλικ εδώ), (β) δεν τα έχει ερμηνεύσει ο ίδιος, (γ) δεν έχουν δοξαστεί όσο τους αξίζουν.

 

 

 

 

 

Αδύνατον – Έφη Σαρρή 

 

 

Χρόνια πριν τη φάση “άι σιχτίρι, άι σιχτίρι, θα κλειστώ σε μοναστήρι”, η “legendary Έφη Σαρρή”, όπως την αποκαλούμε μεταξύ μας στα γραφεία της Κουκουβάγιας, ερμήνευε το στίχο “δεν είναι δυνατόν να αλλάξεις το παρόν, δεν είναι δυνατόν, αγάπα με λοιπόν”. Τότε βέβαια δεν υπήρχε το DARK, συνεπώς καλώς είχε γραφτεί ο στίχος και είχε δέσει με τη μελωδία που, ακόμα και για τους πιο άσχετους με τη δισκογραφία του Νίκου Καρβέλα, είναι άμεσα αναγνωρίσιμη ως προϊόν της διανοίας του.

 

 

 

Αίμα, δάκρυα και ιδρώτας

 

 

Γιατί δηλαδή να έχουμε συνδέσει το συγκεκριμένο τραγούδι μόνο με τον ερμηνευτή και όχι με τον συνθέτη και στιχουργό του; Κλασικό έπος της “90s Καρβελιάδας“, το Αίμα, Δάκρυα και Ιδρώτας ανήκε στο ομότιτλο άλμπουμ που καθιέρωσε τον Σάκη ως ποπ άικον της συγκεκριμένης γενιάς. 

 

 

 

Αναστατώνομαι

 

 

Πείτε μας τώρα με ειλικρίνεια, όταν ακούτε αυτή την εισαγωγή, δε θέλετε να δώσετε μια σε ό,τι έχετε μπροστά σας, π.χ. λάπτοπ, ντέσκτοπ, ένα μπριάμ που μόλις βγήκε από το φούρνο, την Εισαγωγή στην Οργανική Χημεία ή ακόμα και την αδερφή σας και να ανεβείτε στο τραπέζι να τα κάνετε όλα όπα; Ναι, ναι, ξέρουμε, ούτε κι εμείς.

 

 

 

 

Αφήστε την

 

 

Αφήστε τη να πάει στα εφτά καλά του Θεού κι ελάτε να χαζέψουμε τον Σάκη με ανοιχτό πουκάμισο και φρέσκια μπούκλα από ρόλεϊ, αφράτη σαν τα σεντόνια που σκεπάζεται η ακατονόμαστη, την οποία αφήνει να πάει όπου θέλει διότι, ως γνωστόν, αν δεν γυρίσει σε εκείνον, δεν ήταν ποτέ δική του θα πάμε εμείς – τι είμαστε, τίποτα χαζές; 

 

 

 

 

Εγώ δεν είμαι εγώ

 

 

Aν εξετάσουμε προσεκτικά τις συνθέσεις του Νίκου Καρβέλα, ειδικά τη δεκαετία του ‘90, θα δούμε πως όσα καψούρικα/ αυτοκαταστροφικά/ φέρτε-τη-μπουκάλα-μη-μου-την-κρύβετε κομμάτια έγραψε για τον Λευτέρη Πανταζή εκείνη την περίοδο θα μπορούσε να τα είχε ερμηνεύσει και η Βίσση – και τ’ ανάπαλιν. Είναι δηλαδή ο ΛεΠα η ενσάρκωση της “αντρικής” καψούρας σε όρους καρβελικής τραγουδοποιίας; Εμείς στην Ημερήσια Κουκουβάγια δεν πιστεύουμε στη διάκριση της καψούρας σε αντρική και γυναικεία, αλλά καταλαβαίνετε πώς θέτουμε το ζήτημα και περιμένουμε τη σχετική άποψή σας. 

 

 

 

 

Έλα μου

 

 

Διότι ποιος ταύτισε την έννοια της φροντίδας με τα μακαρόνια και τον κιμά πριν τον Σάκη Ρουβά; Μα φυσικά αυτός που έγραψε το τραγούδι “Έλα μου”, δηλαδή ο Νίκος Καρβέλας, πράγμα που ποτέ δεν συζητάμε όσο πρέπει.

 

 

 

 

Έρχεται

 

 

Κατάλληλο και για προεκλογική περίοδο, αλλά κανείς αρχηγός κόμματος δεν έχει τις κοχόνες που χρειάζονται για να το βάλει ως εισαγωγικό κομμάτι πριν βγει στην πίστα στην εξέδρα όπου πρόκειται να μιλήσει. Αν ζούσε ο συγχωρεμένος ο Αντρέας, κάποια στιγμή θα συνέβαινε κι αυτό, βέβαια.

 

 

 

 

Κάποτε θα ‘μαστε μαζί

 

 

Το έχουμε επισημάνει ξανά (κλικ εδώ) σε αντίστοιχο ποστ μας για τους 90s στίχους της Ναταλίας Γερμανού. Μιλάμε για έναν υπερκόμματο (πέραν του Σάκη, για το τραγούδι λέμε τώρα), που δεν έχει λάβει την αναγνώριση που του αξίζει ανά τα χρόνια (μόνο για το “Και σε θέλω” ξέρετε να ουρλιάζετε).

 

 

 

 

Να σου κάνω μια ερώτηση

 

 

Mη μας πείτε πως όταν ακούτε κάποιον να σας λέει “να σου κάνω μια ερώτηση”, ενστικτωδώς η πρώτη σας απάντηση δεν είναι “σ’ αγαπάει όπως εγουώωω”.

 

 

 

 

Ναι ναι

 

 

H εισαγωγή θυμίζει λίγο “Μια Ελληνίδα στο χαρέμι”, στη φάση που η Βλαχοπούλου απαντάει στο ερώτημα του “άτιμου εμιράκου” “Αλί Μαχμούντ, Ισμαήλ Αμπντελφατάχ, Σουκρίμ Άουα;”. Πρόκειται για ένα από τα κομμάτια που καθιέρωσαν τον “επί της πίστας ‘βασανισμό’ των διασκεδαζόντων”, όπως τον έθεσε πρώτος ο ΛεΠα με το μικρόφωνο στο χέρι. Ναι, ναι, ναι, ναι, το παραδέχεται, αν τον ρωτήσετε.

 

 

 

 

Ξανά

 

 

Δε γράφονται τέτοια τραγούδια ξανά – ωστόσο ένα παραπλήσιο βιντεοκλιπάκι με τον Ρουβά μπορεί να γυριστεί, βρισκόμαστε εν αναμονή. 

 

 

 

 

Ό,τι καλύτερο

 

 

Αν υπήρχε κάπου στο βίντεο κλιπ μια μπανιέρα, μια φλεγόμενη κιθάρα κι ένα biker’s jacket, ίσως, ΙΣΩΣ να μιλούσαμε για την αραβοτσιφτετελοβερσιόν του βίντεο κλιπ του “Freedom ’90” (ο Fincher του Βαλκάνιου). Kαλά, όχι, αλλά εκείνη την εποχή την Άντζελα Ευριπίδη είχαμε για εγχώριο σούπερ μόντελ, τι να κάνουμε τώρα (τις άλλες κυρίες δεν τις αναγνωρίσαμε, δώσ’ τε ένα χεράκι βοήθειας, πείτε μας αν θυμάστε καμία ή αν μόνο εμείς έχουμε αρχίσει να ξεχνάμε και τα λίγα που γνωρίζαμε).

 

 

 

 

Πες πως μ’ αγαπάς

 

 

Ακόμα μια συνεργασία με την Ναταλία Γερμανού (τα είπαμε κι εδώ εξάλλου) η οποία είναι seriously underrated στο ευρύ κοινό που δεν έχει μελετήσει με λεπτομέρεια το έργο του Νίκου Καρβέλα (και του ΛεΠα, παραλλήλως).

 

 

 

 

Ποιος είναι αυτός

 

 

Σαν να λέμε ο μακρινός πρόγονος του “Τι του βρήκες του μαλάκα”, απλά πολύ (πολύυυυ) πιο καλογραμμένο σε κάθε επίπεδο. Επίσης, άσχετο, τι όμορφος ο “Κι εσύ λάμπεις, Μπάμπη μου” τότε (όχι πως τώρα δεν είναι, αλλά λέμε).

 

 

 

 

 

Το ωραιότερο πλάσμα του κόσμου

 

 

“Μείνε όπως είσαι, μην αλλάξεις τίποτα, εγώ έτσι σ’ αγαπάω”, ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΝΙΚΟ ΜΕ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΣΟΥ – η δε Βίσση έκανε δεύτερη φωνή στο εν λόγω κομμάτι – έλα πάμε, συνεχίζουμε, ΓΛΕΝΤΑ ΑΣΠΑΣΙΑ, όχι μωρή το καλό σερβίτσιο, αυτό που πήραμε με τα κουπόνια του ΑΒ φέρε.

 

 

 

 

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

 

 

Τα δύσκολα έχουν αρχίσει εδώ και χρόνια, αλλά κομμάτια να γίνει. Άσχετο, πείτε μας ειλικρινά, έχετε πάει εσείς ποτέ σε φαναρτζή (ή όπως τους λένε αυτούς τους μαστόρους, εμείς ως Κουκουβάγια δεν έχουμε δίπλωμα διότι πετάμε για να μετακινηθούμε) και να μοιάζει έτσι; Όχι. Άδικο δεν είναι τώρα αυτό; 

 

 

Πηγή εικόνας εξωφύλλου: The TOC

 

Διαβάστε ακόμα:

Tα αγαπημένα μας 90s τραγούδια της Ναταλίας Γερμανού

Αυτό το άρθρο αποδεικνύει γιατί “Ό,τι έχω ζήσει, το ‘χει πει η Βίσση”

Τα αγαπημένα μας hot διάσημα ζευγάρια από τα 90s

20 pop και λαϊκά τραγούδια των 90s που μας σημάδεψαν

Τα περιοδικά που διαβάζαμε στα 90s

20 + 1 εμβληματικά ποπ τραγούδια από τα 90s

Τα περιοδικά που ξεκοκαλίζαμε στα 90s

Αξέχαστα σνακς περιπτέρου από τη δεκαετία του ’90

Meta

Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών

No Comments

Post a Comment