James Potter και Severus Snape: Ποιος ήταν στ' αλήθεια ο ήρωας και ποιος ο κακός; - The Daily Owl
fade
29015
post-template-default,single,single-post,postid-29015,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

James Potter και Severus Snape: Ποιος ήταν στ’ αλήθεια ο ήρωας και ποιος ο κακός;

Μοναχογιός του Fleamont και της Euphemia Potter, o James γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου του 1960 και μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον μάγων οι οποίοι εκτιμούσαν βαθιά τους Muggles και υποστήριζαν πάντα τις σχέσεις μεταξύ των δυο κοινοτήτων. Έμεινε στη μαγική ιστορία για τον αγώνα του κατά του Voldemort και των Θανατοφάγων, στο πλαίσιο του Α΄ Μαγικού Πολέμου, αλλά και για τα στοιχεία του χαρακτήρα του, τα οποία είχαμε την τύχη να ανακαλύψουμε σταδιακά, τόσο μέσα από τα βιβλία της σειράς Χάρι Πότερ, όσο και μέσα από τις κινηματογραφικές μεταφορές τους. 

 

 

 

GIF_harry_potter_lily_james

 

Ο Severus Snape, ημίαιμος μάγος με μητέρα μάγισσα, μεγάλωσε σε ένα εξαιρετικά φτωχό (σε χρήματα και, ίσως, αισθήματα) περιβάλλον. Φοίτησε στο Hogwarts με εξαιρετική απόδοση στα μαθήματα, αλλά οι φτωχές κοινωνικές δεξιότητές του τον απέκλειαν από κάθε είδους παρέες, μεταξύ των οποίων και αυτή του James Potter και των Marauders. Έμεινε στην ιστορία ως “ο πιο γενναίος άνθρωπος” που ήξερε ο Χάρι Πότερ και ως ένας από τους τραγικότερους χαρακτήρες που έπλασε ποτέ η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ

 

 

 

 

When-He-Just-Really-Real

 

 

Οι φανς της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ γνωρίζουν πολύ καλά πως οι πρώτες εντυπώσεις των χαρακτήρων της συχνά είναι απατηλές. Στα τρία πρώτα βιβλία πιστεύαμε ακράδαντα ότι ο James Potter ήταν, λίγο πολύ, το αντίστοιχο του “αγίου” στο χαριποτερικό σύμπαν, καθώς η θυσία του, μαζί με τη θυσία της Lily, μπορούσαν να συγκριθούν μόνο με μια τέτοιας φύσης (ή μάλλον “μεταφυσικής”) μαρτυρία. Στο ίδιο πλαίσιο οι αναγνώστες/ θεατές θεωρούσαμε πως ο Snape ήταν ο αρχετυπικός bully του Hogwarts, ο αποκρουστικός Slytherin που επιβεβαίωνε την κακή φήμη του εν λόγω Κοιτώνα και που ζούσε και ανέπνεε μόνο για να κάνει δύσκολη τη ζωή του Χάρι. Οι αποκαλύψεις δεν άργησαν να έρθουν. Καθώς ο Χάρι μεγάλωνε (κι εμείς μαζί του), το πεδίο μελέτης των δυο αυτών χαρακτήρων, του πατέρα που είχε αποχωρήσει και του καθηγητή που “δεν χρειαζόταν” να βρίσκεται εκεί, διευρυνόταν μέσα από τα νέα στοιχεία για τις ζωές τους κι έτσι το παιχνίδι είχε αρχίσει να γυρίζει. 

 

 

Ποιος από τους δυο άντρες ήταν, τελικά, ο ήρωας της ιστορίας που ξεκινάει από την πρώτη γνωριμία τους και τελειώνει με τον θάνατο του Snape από τα κοφτερά δόντια της Nagini; 

 

 

 

 

“Όλοι σε φωνάζαν αρχηγό” 

 

tumblr_on71iiFrcA1u2n8hao1_500

 

 

Η Lily Evans και ο Severus Snape ήταν δυο ξεχωριστά παιδιά σε ένα εχθρικό για εκείνα περιβάλλον. Μόνο μεταξύ τους μπορούσαν να αντιληφθούν τη διαφορετικότητά τους. Η καλή τους σχέση συνεχίστηκε ως το πρώτο έτος φοίτησης στο Hogwarts, όπου ο James Potter μπήκε ξαφνικά στη ζωή της Lily και την μονοπώλησε με εκείνο το προεφηβικό ενδιαφέρον που μετατρέπεται σταδιακά σε σχέση ζωής. Ο Severus δεν ενοχλούσε κανέναν. Καθόταν ήσυχος σε μια γωνιά, διάβαζε και κοίταζε με θλίψη τον παιδικό του έρωτα να τον εγκαταλείπει για κάποιον άλλο, ο οποίος δεν του έμοιαζε σε τίποτα. Κι όσο η Lily έφευγε από μακριά του, τόσο οι Marauders, o James, o Remus, o Sirius και ο Peter, έκαναν τη ζωή του Severus δύσκολη. Ο Snape ήταν στόχος, πέρα και πάνω από όλα, όχι μόνο εξαιτίας της διαφορετικότητάς του, κυρίως στην ιδιοσυγκρασία, αλλά και επειδή ο James δεν ήθελε να σπρώχνει τη Lily προς το μέρος του. Τι ήταν, λοιπόν, ο James; Ένας αρχηγός με κάθε σημασία της λέξης. Αρχηγός στη ζωή του, στη ζωή των φίλων του, στη ζωή του σχολείου του, στη ζωή των ξένων. Τι ήταν o Severus; Ένας ετεροπροσδιοριζόμενος loser, με καρδιά από απλότητα και ουσία συναισθημάτων.

 

 

 

 

 

Η δημιουργία του Τέρατος

 

HP-harry-potter-19813067-499-207

 

 

Καθώς ο James και οι Marauders περνούσαν τα χρόνια τους στο Hogwarts ζώντας στο έπακρο την εφηβεία τους (π.χ. φτιάχνοντας μαγικούς χάρτες για να μπορούν να ξεφεύγουν από την επιτήρηση των καθηγητών), ο Snape διάβαζε, μελαγχολούσε και έκανε συγκρατημένα σχέδια για το μέλλον του. Η εμπλοκή του Snape με τους Θανατοφάγους ήρθε νομοτελειακά. Φυσικά και ήταν δική του απόφαση η ενασχόληση με τη συγκεκριμένη ομάδα μάγων. Ακόμα δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν τους προσέγγισε απλώς και μόνο επειδή θεωρούσε ότι οι σκέψεις τους υπηρετούσαν έναν υψηλό σκοπό ή επειδή αυτή είναι, πολλές φορές, η τάση των ανθρώπων του περιθωρίου – να συντάσσονται με δυνάμεις στις οποίες οι ικανότητές τους (ή η έλλειψή τους) αντιμετωπίζονται ως σπάνιες αρετές. Το “τέρας” δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον Snape. Ο ίδιος δεν διέθετε την αυτοπεποίθηση να υπερασπιστεί την ιδιαιτερότητά του, η οποία εντοπιζόταν κυρίως στον τρόπο ζωής του. Ωστόσο, η κατάληξη ίσως να μην ήταν η ίδια, αν ο James δεν επέλεγε το bullying ως τον βασικό τρόπο “επικοινωνίας” του με τον Snape. Μπορεί να “είμαστε οι επιλογές μας”, όπως είχε διατυπώσει και ο Dumbledore, πολλές φορές όμως είμαστε εξ ανάγκης και οι επιλογές των τρίτων. 

 

 

 

 

 

 

 

Η “σύγκρουση” των δυο ανδρών

 

10fc03f1fb919d442b3853f0c57099c0

 

Σε μια ψύχραιμη post-mortem προσπάθεια σύγκρισης δυο προσωπικοτήτων, των οποίων τη συνύπαρξη παρακολουθήσαμε για ελάχιστες λογοτεχνικές σελίδες και κινηματογραφικές σκηνές, αναπόφευκτα καταλήγουμε στο “μέτρημα πόντων” με βάση τα χαρακτηριστικά των προσωπικοτήτων τους και, κυρίως, τις διηγήσεις τρίτων για αυτούς. Ποιο ήταν το μεγαλύτερο αβαντάζ του James; Η εξυπνάδα, το ταλέντο ή η γενναιότητα; Ή μήπως διέθετε (λίγο ή πολύ) από όλα αυτά και η ποιότητα που τον χαρακτήριζε πέρα και πάνω από όλα ήταν το θράσος σε συνδυασμό με την – κρυμμένη κάτω από την εξυπνάδα – τεμπελιά; Η αλήθεια είναι πως ο James έψαχνε διαρκώς την εύκολη οδό. Για να περάσει τα μαθήματα, για να επιβληθεί ως προσωπικότητα ανάμεσα στους συμμαθητές του, για να διατηρήσει το μύθο που σταδιακά έχτιζε. Ήταν καλός με όποιους ήθελε. Με τους φίλους του, τη Lily, τους καθηγητές της επιλογής του. Ο James για πρώτη φορά βγήκε από το comfort zone του, όταν εντάχθηκε στο Τάγμα του Φοίνικα. Όσο για τη θυσία του εκείνο το μοιραίο βράδυ στο Godric’s Hollow, φυσικά και δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε επειδή βρέθηκε χωρίς ραβδί τη στιγμή που το χρειαζόταν περισσότερο στη ζωή του. Ήταν, όμως, κι αυτό δείγμα της προσωπικότητάς του. Η απροσεξία στα σοβαρά και η υπερβολική σοβαρότητα στα υπόλοιπα καθόρισε συνολικά τη ζωή του. 

 

 

 

 

 

dc92966d76d9c022e2de93e36188a4e5

 

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο αβαντάζ του Snape; Η πίστη. Και ο James διέθετε πίστη, απλώς έψαχνε πάντα τον εύκολο δρόμο, τόσο για να την ενστερνιστεί, όσο και για να την πραγματώσει – με την εξαίρεση της τελικής του θυσίας για να σώσει τη ζωή του Χάρι. Ο Snape εμμονικά παρέμενε σταθερός στις απόψεις του, ευλαβικά υπηρετούσε τον σκοπό της ζωής του, ασκητικά επεδίωκε την προστασία του Χάρι από τις βλέψεις του Voldemort, τυραννικά (για τον εαυτό του) αγαπούσε τη Lily μέχρι την τελευταία του πνοή. 

 

 

 

 

 

Η τελική απόφαση

 

tumblr_static_tumblr_static__640

 

Ο Χάρι στα μάτια του πατέρα του έβλεπε επί χρόνια – δικαιολογημένα – έναν ήρωα. Ο James είχε δοξαστεί έτσι κι αλλιώς στην κοινότητα των μάγων από την πρώτη στιγμή του θανάτου του. Ο γιος του, που δεν είχε καμία ανάμνηση από τον αδικοχαμένο πατέρα του, θεωρούσε πως εκείνος έπρεπε να αποτελεί το διαρκές πρότυπο στη ζωή του, επιμένοντας στα – με βάση τις τότε συνθήκες – αυτονόητα. Στον αντίποδα του James βρισκόταν ο Severus, το παράδειγμα προς αποφυγή, ο άνθρωπος που γνώριζε την πατρική συμπεριφορά μόνο από αφηγήσεις τρίτων. Ο μεν προσπάθησε να εξιλεωθεί για τις πράξεις του με έμμεσο τρόπο, ο δε έγινε διπλός πράκτορας, ρίσκαρε τη ζωή του καθημερινά, συγκέντρωσε το συλλογικό μίσος και την αμφιβολία πάνω του και πέθανε στερημένος από αγάπη και ευτυχία. Ποιος είναι, λοιπόν, ο ήρωας και ποιος ο κακός;

 

 

 

tumblr_o0yryufn2I1v5nt1oo1_500-1458919599

 

Ο χρόνος έδωσε το περιθώριο στον Snape να πραγματοποιήσει μια ηρωική προσπάθεια που έσωσε την δική του παρτίδα. Αντίστοιχα, ο χρόνος φέρθηκε αδυσώπητα στον James κι έτσι δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει τις “διορθώσεις” του (με την “φρανζενική” έννοια) σε όλα τα επίπεδα. Η τελική απόφαση, η απάντηση στο ερώτημα είναι, για ακόμα μια φορά, ότι – πέραν των προσωπικών συμπαθειών και προτιμήσεων – οι δυο άντρες αντιπροσώπευαν το γιν και το γιανγκ ταυτόχρονα. Διότι οι ήρωες της Ρόουλινγκ δεν διέθεταν ποτέ την πρόθεση “υπέρ” μπροστά από τον χαρακτηρισμό τους. Ήταν πάνω από όλα άνθρωποι με προτερήματα και ελαττώματα ταυτόχρονα. Ο ήρωας και ο κακός συνυπάρχουν στις προσωπικότητές μας και το ζήτημα της επιλογής και της προσωπικής στάσης είναι, ακόμα μια φορά, αυτό που θα διακρίνει ανάμεσα στις δυο όψεις του νομίσματος. 

 

 

Διαβάστε ακόμα:

Μια συγκινητική άγνωστη λεπτομέρεια για τον Snape από τη μονομαχία του με την McGonagall

Η ζωή του Severus Snape

11 φορές που ο Snape ήταν ο πιο δύσκολος καθηγητής στο Hogwarts. 

H απολογία της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ για το θάνατο του Snape

O Alan Rickman δεν ήταν πάντοτε ευχαριστημένος με το ρόλο του Snape

 
Meta

Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών

No Comments

Post a Comment