Το Halloween Της Άπω Ανατολής - The Daily Owl
fade
8611
post-template-default,single,single-post,postid-8611,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Το Halloween Της Άπω Ανατολής

Ήδη από τις πρώτες μέρες του Οκτώβρη, τα χρώματα το φθινοπώρου αρχίζουν να ξεβάφουν πάνω στα αλλοτινά έντονα χρώματα του καλοκαιριού. Το μήνυμα είναι σαφές: Η φύση επιστρέφει στον χρυσοπράσινο μανδύα της και ετοιμάζεται να κοιμηθεί για μια ακόμη φορά. Ποιά λοιπόν η καταλληλότερη εποχή να γιορτάσει κανείς τις ψυχές των πεθαμένων; Οι ψίθυροι για το περιπλανώμενο πνεύμα του Jack O’ Lantern φουντώνουν ενώ από κάθε γωνιά, ξεπροβάλει το μυστήριο χαμόγελο της σκαλισμένης κολοκύθας. Και κάπως έτσι, είσαι πλέον σίγουρος. Η γιορτή του Halloween είναι εδώ. Ας ρίξουμε όμως μια μάτια στον τρόπο που η πασίγνωστη πλέον ημέρα γιορτάζεται σε μια κάπως πιο απομακρυσμένη μεριά του κόσμου, την Άπω Ανατολή.

 

 

clip-image0024

Chongyang festival

Πάρα την ευρύτατη διάδοση της στον δυτικό κόσμο, η δημοφιλής ημέρα του Halloween, δεν έχει την  ίδια αποδοχή στην Κίνα, αν και φυσικά οι επιρροές της είναι κάθε χρόνο όλο και πιο εμφανείς. Σύμφωνα με τις θρησκευτικές παραδόσεις του Ασιατικού κόσμου, αρκετές μέρες είναι αφιερωμένες στους νεκρούς: η Γιορτή της Άνοιξης (νέο έτος), η πρώτη και η τελευταία μέρα του εβδόμου σεληνιακού μήνα, η Γιορτή του Chongyang (γιορτή του Διπλού Εννέα). Ωστόσο, ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι εορτασμοί των Πεινασμένων Πνευμάτων και το φεστιβάλ του Qingming (Ching Ming ή Tomb-Sweeping Day).

 

 

Στον Δυτικό κόσμο, ο εορτασμός της ημέρας των νεκρών βασίζεται κατά κύριο λόγο στη Κέλτικη λατρεία. Αντίθετα, οι μέρες των νεκρών στην Άπω Ανατολή αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της παραδοσιακής θρησκείας του Ταοϊσμού, ο οποίος υποστηρίζει την δημιουργία γεφυρών επικοινωνίας μεταξύ του κόσμου των ζωντανών και του κόσμου των νεκρών. Έτσι, κάποιες από τις μέρες αυτές, οι πιστοί θα πρέπει να προστατευτούν απο τις επιθέσεις φαντασμάτων (ή από τις φάρσες μερικών εξ’ αυτών που έχουν μια πιο παιχνιδιάρικη διάθεση), ενώ άλλες θα πρέπει να τιμήσουν με ευλάβεια τα πνεύματα των προγόνων τους, ζητώντας προστασία και βοήθεια. Ας ρίξουμε όμως μια πιο αναλυτική ματιά στις δύο σημαντικότερες γιορτές τους.

 

Γιορτή των Πεινασμένων Πνευμάτων (Hungry Ghost Festival)

 

P9218854Γιορτάζεται συνήθως την 15η ημέρα του έβδομου σεληνιακού μήνα (Ιούλιος/Αύγουστος του δυτικού ημερολογίου). Αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές γιορτές προς τιμήν των προγόνων, κατά την διάρκεια της οποίας, εκτελείται μια σειρά ιδιαίτερων τελετών προκείμενου να κατευναστεί η οργή και κορεστεί η πείνα των Πεινασμένων Πνευμάτων. Μεταξύ άλλων, οι τελέτες αυτές περιλαμβάνουν την έκθεση επιγραφών και πινάκων ή φωτογραφιών (συνήθως οικογενειακά κειμήλια), με τα ονόματα των εκλιπόντων πάνω σε ένα τραπέζι όπου γύρω του καίει θυμίαμα καθώς και μαγείρεμα τρεις φορές την ημέρα με το φαγητό να σερβίρεται στο τραπέζι προς τιμήν των φαντασμάτων. Τότε, οι ζωντανοί γονατίζουν μπροστά στο ιδιότυπο αυτό γεύμα και ομολογούν την άσχημη συμπεριφορά τους, ζητώντας παράλληλα συγχώρεση και ευλογία. Στο πλούσιο δείπνο εκείνης της ημέρας, αφήνουν μια θέση κενή για τους χαμένους προγόνους τους.
 

 

 

Η ιστορία της συγκεκριμένης γιορτής δεν είναι ξεκάθαρη είναι όμως σαφές ότι προέρχεται απο το Qingming festival και το Chongyang festival, ωστόσο ghost-month οι παραδόσεις της φαίνονται να έχουν επιρροές από τον ευρύτερο πολιτιστικό φόντο της Ασίας και χρονολογούνται πριν την εποχή του Βούδα. Οι θρύλοι σχετικά με την γιορτή των Πεινασμένων Πνευμάτων, ποικίλουν και διαφέρουν μεταξύ τους επηρεασμένοι από τα διάφορα παρακλάδια του Ταοϊσμού. Χαρακτηριστικά, ο επικρατέστερος θρύλος αναφέρει πως ο βασιλιάς της κόλασης Υama, ανοίγει τις πύλες του κόσμου των νεκρών την πρώτη μέρα του έβδομου σεληνιακού μήνα ως την τελευταία και στο μεσοδιάστημα, άγρια και πεινασμένα πνεύματα περιφέρονται μέχρι την στιγμή που οι πύλες θα ξανακλείσουν. Έτσι, τα έθιμα και οι τελετές τόσο στην έναρξη όσο και στην λήξη του συγκεκριμένου μήνα εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εορτασμού και απόδοσης τιμών και εξευμενισμού του κόσμου των πνευμάτων, όπως το κάψιμο χαρτονομισμάτων και ρούχων κατά την λήξη – ώστε να τα πάρουν μαζί τους τα φαντάσματα καθώς επιστρέφουν στον κόσμο τους – και η απελευθέρωση χάρτινων φαναριών για να τους δείξουν τον δρόμο.

large

Γιορτή του QingMing (Ημέρα Καθαρισμού των Τάφων)

 

14 Visiting the Cemetery on Hungry Ghost Festival 2014 @ Lim Chu Kang Cemetery [Singapore] (Large)Η πορεία της μέσα στον χρόνο μετράει πάνω από 2500 χρόνια και προέρχεται από τις μεγαλόπρεπες εκδηλώσεις που πραγματοποιούσαν οι αυτοκράτορες προς τιμήν των  προγόνων τους, κάνοντας θυσίες, ζήτωντας ειρήνη και καλές σοδειές. Το 732 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Xuanzong της δυναστείας των Tang, αποφάσισε πως ο σεβασμός θα αποδίδεται πλέον με καθαρισμό των τάφων. OB-SM081_0404QI_H_20120404013115Η μέρα αφιερώνεται στην λατρεία και την αποδόση τιμών στους πρόγονους κάθε οικογένειας. Χρονικά εμπίπτει με τις πρώτες μέρες του Απριλίου και αποτελεί ευκαιρία για τον εορτασμό του ερχομού της άνοιξης. Στις συνήθεις δραστηριότητες της ημέρας συμπεριλαμβάνονται η επίσκεψη και ο καθαρισμός των οικογενειακών τάφων όπου προσφέρεται φαγητό, τσάϊ και κρασί, το κάψιμο χαρτιού που συμβολίζει το χρήμα και θυμιάματος, προσευχή και αιτήματα για ευλογία απο τους προγόνους. Ένα άκομα χαρακτηριστικό έθιμο είναι η τόποθετηση κλαδιών ιτιάς στα κατώφλια των σπιτιών καθώς σύμφωνα με τον Βουδισμό, η Θεά του έλεους Guanyin,guanyin5[1] κάθεται πάνω σε ένα βράχο κρατώντας ένα κλαδί ιτιάς και νερό με το οποίο διώχνει το κακό αλλά και πέταγμα χαρταετού ή φαναριών, τόσο την μέρα όσο και την νύχτα, εκδηλώσεις που εντάσσονται στις γενικότερες συμβολικές πράξεις που λαμβάνουν χώρα προκείμενου να εξασφαλιστεί καλή τύχη και υγεία.

 

 

 

 

 

 

Γυρίζοντας κανείς την γη και μελετώντας τους υπάρχοντες ή χαμένους πολιτισμούς, θα βρεθεί αντιμέτωπος με χιλιάδες αντιθέσεις και ακόμα περισσότερες ομοιότητες. Ίσως αυτό να οφείλεται στην φύση του ανθρώπου που συνταιριάζει το ίδιο και το διαφορετικό. Η απόδοση τιμών στους προγόνους, ο σεβασμός στους νεκρούς, ο εξευμενισμός του θανάτου, είναι στοιχεία που διαχρονικά εμφανίζονται στην παγκόσμια πολιτισμική ιστορία ανεξαρτήτως της μορφής που επιλέγουν κάθε φορά για να εκφραστούν στα πλαίσια κάθε εποχής. Οι διαφορές στον τρόπο, την εκδήλωση, την εφαρμογή της ίδιας ιδέας, δεν μπορεί παρά να επιβεβαιώνουν μια καθολική αλήθεια της ανθρώπινης φύσης· ότι κατά βάθος, οι φόβοι και οι ανασφάλειες της θνητότητας δεν ξεθωριάζουν με τον χρόνο. Αλλά, ακόμα κι έτσι να μην είναι, δεν μπορεί παρά κανείς να θαυμάσει τον τρόπο με τον οποίο οι θνητοί επέλεξαν να ντύσουν με θρύλους, παραδόσεις, σύμβολα ώστε να διασκεδάσουν αυτό τον τόσο μεγάλο φόβο τους, εκθειάζοντάς τον.

Evita Ciel

Γεννήθηκα από την πνοή ενός ονείρου, μέθυσα από τα δάκρυα μιας νεραϊδας, ερωτεύτηκα ένα ποτάμι και πέταξα με τα φτερά ενός Αγγέλου σε κόσμους παραμυθένιους. Απο τότε ψιθιρίζω στα άστρα και χορεύω σε μελωδίες νοσταλγικές...

No Comments

Post a Comment