Δέκα σκέψεις, δέκα χρόνια μετά την πρεμιέρα του Game of Thrones - The Daily Owl
fade
75074
post-template-default,single,single-post,postid-75074,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Δέκα σκέψεις, δέκα χρόνια μετά την πρεμιέρα του Game of Thrones

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται φέτος στις 17 Απριλίου από την πρεμιέρα του Game of Thrones, της σειράς – φαινόμενο που άλλαξε για πάντα το σύγχρονο τηλεοπτικό τοπίο. Στο HBO και το HBO Max έχουν ήδη ξεκινήσει το “Mara-Thron” (μαραθώνιος του Game of Thrones), ξαναβλέποντας από την αρχή όλες τις σεζόν της σειράς (ναι, και την 8η, όσοι έχουν το κουράγιο) και ξαναζώντας τις συναρπαστικές στιγμές που προσέφερε στο τηλεοπτικό κοινό η δημιουργία των David Benioff και D.B. Weiss, που βασίστηκε στα βιβλία του George R.R. Martin. Εμείς κουράγιο για να ξαναδούμε οκτώ σεζόν δεν έχουμε – προς το παρόν τουλάχιστον – ωστόσο αυτές είναι οι σκέψεις μας για τη σειρά, δέκα χρόνια μετά την πρεμιέρα της.

 

 

 

TAAAA TAAAA TA TA TA TAAA TA TA TAAAAAAAA, πόσα “σκάστε, αρχίζει” είχατε ξεστομίσει ήδη από τους τίτλους αρχής, ακούγοντας το ορχηστρικό θέμα του Ramin Djawadi; Εμείς πολλά, κυρίως γιατί ψάχναμε στοιχεία για το κάθε επεισόδιο ήδη από τα κτίρια που εμφανιζόντουσαν και τις περιοχές των Επτά Βασιλείων που έδειχνε η αρχή του επεισοδίου.

 

 

Η πρώτη εκείνη σκηνή Πέρα από το Τείχος, στο χιόνι, όπου η Νυχτερινή Φρουρά βγαίνει για περιπολία και ως θεατές βλέπουμε τον πρώτο Wight, εκείνο το κοριτσάκι με τα απόκοσμα γαλάζια μάτια, είναι κάτι που δε θα ξεχάσουμε ποτέ, όσες σειρές κι αν παρακολουθήσουμε στη ζωή μας. 

 

 

 

Τι ωραίο που ήταν αυτό το συναίσθημα της προσμονής για το κάθε επόμενο επεισόδιο, η παραφιλολογία, οι αμέτρητες θεωρίες για το τι μπορεί να συνέβαινε μετά και τι μπορεί να σήμαινε η τάδε πράξη του τάδε χαρακτήρα – ακόμα και για όσους είχαμε διαβάσει τα βιβλία (ξέρετε, τότε που ο Martin ακόμα ασχολιόταν με τα συγκεκριμένα βιβλία του). 

 

 

 

 

Τι ωραίο που ήταν (#not) αυτό το “ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΙ ΕΓΙΝΕ, ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΑΚΟΜΑ” που ουρλιάζαμε στον καθένα που ήθελε να μας πιάσει την κουβέντα για το επεισόδιο που είχε κυκλοφορήσει και που, για τον οποιονδήποτε λόγο, δεν είχαμε προλάβει να δούμε. Αντίστοιχα, πόσα unfollow έχουν γίνει στα social media για τον ίδιο λόγο, επειδή κάποιος δεν κρατιόταν και ήθελε να σχολιάσει την υπόθεση πριν περάσει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα από την εκάστοτε πρεμιέρα; Εγώ ξέρω αδέρφια που παρεξηγήθηκαν για τέτοιο λόγο (ευτυχώς τα βρήκαν μετά τον “Κόκκινο Γάμο”, γιατί σου λέει βλέπεις τι γίνεται άμα μια οικογένεια δεν είναι μονοιασμένη).

 

 

Με το χέρι στην καρδιά, μέχρι σήμερα, υπάρχει εκεί έξω σε σειρά πιο ενδιαφέρουσα κ@ριόλ@ από την Cersei Lannister; Μην το σκέφτεστε, η απάντηση είναι όχι, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε πιο ηλίθιος τρόπος για να πεθάνει (ή μάλλον υπήρχε, για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε εδώ). 

 

 

Αντίστοιχα, μέχρι σήμερα, θεωρείτε ότι έχει εμφανιστεί σε σειρά μυθοπλασίας μεγαλύτερο κ@θίκι από τον Ramsay Bolton (πρώην Ramsay Snow); Και πάλι, όχι.

 

Μια από τις πιο δημοφιλείς ατάκες που ακουγόντουσαν, ιδίως στις πρώτες σεζόν, στα σαλόνια των τηλεθεατών ήταν και η “ποιος είναι πάλι αυτός, τον έχουμε ξαναδεί;“. Όπως είχε πει και ο δημοσιογράφος Γιάννης Νένες σε ένα επεισόδιο της 4ης σεζόν της σειράς, “πλύθηκαν κάποιοι και καταλάβαμε ποιοι είναι”. 

 

 

Ακόμα μας λείπουν τα ξενύχτια που κάναμε για να δούμε το κάθε επεισόδιο στο συνδρομητικό κανάλι που το έδειχνε την ίδια ώρα με τις ΗΠΑ. Από την άλλη, δε μας λείπουν καθόλου οι θερμίδες που παίρναμε τρώγοντας όλο το βράδυ πίτσες, σουβλάκια, πατατάκια, γλυκά, κ.λπ. και πίνοντας αναψυκτικά και εσπρέσο για να μείνουμε ξύπνιοι (βασικά πολλές θερμίδες εξακολουθούμε να παίρνουμε εξαιτίας του λοκντάουν, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία). 

 

Τι εξαλλοσύνη είχαμε πάθει όταν μάθαμε πως η τελευταία σεζόν της σειράς και θα καθυστερούσε ένα χρόνο και θα περιλάμβανε μικρότερο αριθμό επεισοδίων; Μια φορά είχα ξαναπάθει τόση εξαλλοσύνη, όταν με είχε κόψει ένας καθηγητής με 4 στο Ποινικό Δίκαιο ενώ είχα πάει πιο διαβασμένη από ποτέ. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δηλαδή ΟΛΟ ΑΥΤΟ το περάσαμε για να καθίσει στο θρόνο ο Bran o Stark; 

 

 

 

 

Άμα αφοσιωθώ εγώ ξανά με τέτοιο τρόπο σε σειρά να μου γράψεις. Τέλος πάντων, αν δεν υπήρχε το GoT ίσως να μην είχαμε πάρει χαμπάρι την ύπαρξη του Jason Momoa – τουλάχιστον τόσο γρήγορα – και γι’ αυτό και μόνο παραμένουμε ευγνώμονες για αυτή τη σειρά. 

 

 

Διαβάστε ακόμα:

11 στιγμές του Game of Thrones που δε θα ξεπεράσουμε ποτέ

10 ακόμα πιο ηλίθιοι τρόποι για να πεθάνει η Cersei Lannister

 

No Comments

Post a Comment