Τα... κλασικά του Halloween - The Daily Owl
fade
8833
post-template-default,single,single-post,postid-8833,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Τα… κλασικά του Halloween

Νοείται γιορτή χωρίς τραγούδι; Μπορούμε να φανταστούμε Πάσχα χωρίς κλαρίνα, Χριστούγεννα χωρίς κάλαντα και Απόκριες χωρίς Gypsy Kings; Αν είναι κάτι που μας συναρπάζει στις γιορτές, πέρα από την αργία και το φαγοπότι, είναι ο ρυθμός που τις συνοδεύει, οι μελωδίες που έχουν δεθεί άρρηκτα με αυτές.

Και μπορεί στην Ελλάδα το Halloween να μην είναι στην πρώτη γραμμή των απανταχού εορταστικών εκδηλώσεων, στην Δύση όμως που μεσουρανεί, συνθέτες, στιχουργοί, ερμηνευτές έχουν σαγηνευθεί από την υποχθόνια όσο και σκοτεινή καλλιτεχνική παλέτα που συνοδεύει τον μύθο του και που χρωματίζει τόσο έντονα στο πέρασμά του. Εμείς, θα περιορίσουμε λίγο το πεδίο μας και θα αναφερθούμε στην κλασική ή καλύτερα, συμφωνική και μη μουσική των μεγάλων, που είτε εμπνεύστηκαν από την γιορτή του Halloween, είτε τα κομμάτια τους ταιριάζουν γάντι με μια τέτοια ημέρα.

 

1. Camille Saint-Saëns, Dance Macabre (Μακάβριος Χορός)

Ο Γάλλος πρωτοπόρος συνθέτης, θα συνθέσει τον Μακάβριο Χορό το 1874. Σύμφωνα με τον μύθο του κομματιού, ο Θάνατος την νύχτα του Halloween, καλεί από τους τάφους τους τις ψυχές των νεκρών παίζοντας βιολί. Οι σκελετοί σηκώνονται και στήνουν έναν τρομακτικό χορό για όλη την νύχτα, μέχρι να ακουστεί το λάλημα του κόκορα όπου και επιστρέφουν πίσω μέχρι τον επόμενο χρόνο. Το κομμάτι ξεκινά με το χτύπημα του ρολογιού τα μεσάνυχτα (12 φορές η ίδια νότα) και το σόλο του βιολιού που αναπαριστά τον Θάνατο. Συνεχίζει σε ένα σκοτεινό ρυθμικό βαλς με το θέμα στο ξυλόφωνο όπου κάθε ακροατής μπορεί να φανταστεί τους σκελετούς να χορεύουν πάνω από τους τάφους με τα κόκκαλά τους να τρίζουν.

Dance Macabre

 

2. Modest Mussorgsky, Night On Bald Mountain (Νύχτα στο Φαλακρό Βουνό)

Ρωσία και ο Μουσόρσκυ θα συνθέσει αυτό το έργο που έχει καθαρά παγανιστικό χαρακτήρα το 1867. Ο θρύλος θέλει την νύχτα της παραμονής της εορτής του Αγίου Ιωάννου, μάγισσες και στοιχειά, κακοποιά πνεύματα και φαντάσματα να μαζεύονται ύστερα από το κάλεσμα του αφέντη τους, του Διαβόλου, σε μια σατανική σύναξη. Τίποτα καλό δεν προμηνύεται καθώς προχωρά η νύχτα αλλά το πρωΐ, χτυπάει η καμπάνα για τον όρθρο της εορτής και τότε όλοι χάνονται. Στο κομμάτι, ο υποβλητικά φρικιαστικός ρυθμός της ορχήστρας υποδηλώνει το κακό ενώ καθώς κορυφώνεται η σκηνή, θα ακούσετε το μεταλλόφωνο που σωστά μαντέψατε, είναι η καμπάνα της εκκλησίας.

Night On Bald Mountain

 

3. Henry Cowell, Τhe Banshee (Η Νεράϊδα)

Το κομμάτι αυτό, για σόλο πιάνο, είναι σαγηνευτικά υποβλητικό και τρομακτικό ταυτόχρονα. Μπορεί να μην σχετίζεται με τους μύθους του Halloween αλλά τους κοντράρει άνετα και ίσως κερδίζει στα σημεία. Η παρτιτούρα, γεμάτη θεατρικές υποδείξεις για την σωστή παρουσίαση του έργου στο κοινό, κερδίζει τις εντυπώσεις. Εσείς, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να φανταστείτε κάποιο στοιχειωμένο σπίτι την στιγμή που ανοίγετε την εξώπορτα και μπαίνετε στην σκοτεινή είσοδο.  

Τhe Banshee

 

s

by classic fm

4. Dmitry Shostakovich, Κουαρτέτο εγχόρδων Νο.8, 2ο μέρος

Τραχύ, σκληρό, καταιγιστικό, τρομακτικό, βίαιο, το κομμάτι αυτό ζωγραφίζει με νότες την εορτή του Halloween, τους θρύλους των πνευμάτων που σαρώνουν την γη στο πέρασμά τους, ψάχνοντας θύματα να στοιχειώσουν, ανθρώπους να πάρουν στα σκοτεινά βάθη του κόσμου των νεκρών. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι ο Σοστακόβιτς αφιέρωσε ολόκληρο το έργο «στα θύματα του φασισμού και του πολέμου αλλά και σε κάθε θύμα του ολοκληρωτισμού».

Kουαρτέτο Νο.8

 

5. György Sándor Ligeti, Requiem

Mην σας ξεγελάει ο τίτλος, το κομμάτι αυτό πόρρω απέχει από το να θεωρηθεί θρησκευτική μουσική και είναι για ακροατές με γερά νεύρα! Πραγματικά γερά νεύρα! Φωνητικό, με συνοδεία ορχήστρας, το ρέκβιεμ του Λιγκέτι χρησιμοποιήθηκε από τον Κιούμπρικ στη «Οδύσσεια του Διαστήματος» και είναι ένα τρομακτικά υποβλητικό έργο, με τις φωνές να αναδύονται από βάθη τόσο ερεβώδη που θυμίζουν την Δαντική Κόλαση. Χορωδία κολασμένων που καίγονται στις δαιμονικές φλόγες μιας τιτάνιας ασίγαστης φωτιάς, φωνές πεθαμένων που τιμωρούνται αιώνια και ο θρήνος τους παγώνει μέσα στους αιώνες, αυτά χαράσσονται στην ψυχή του ακροατή. Το έργο αυτό δεν είναι αστείο. Πιάνει τα 0-100 του καθαρού τρόμου σε κλάσματα δευτερολέπτου και δεν τελειώνει παρά μόνο όταν τυραννήσει βάναυσα την ψυχή σου. Εμείς σας προειδοποιήσαμε.

Requiem
Requiem (απόσπασμα)

 

6. Charles Gounod, Funeral March for a Marionette (Νεκρώσιμο Εμβατήριο Για Μια Μαριονέτα)

Σε κάτι πιο χαλαρό, ο Γκουνό θα συνθέσει ένα υπέροχο κομματάκι για πιάνο και θα το αφιερώσει σε μια… μαριονέτα. Η αλήθεια είναι πως ο αρχικός σκοπός του Γκουνό ήταν να διακωμωδήσει τον μουσικοκριτικό Henry Chorley, που δεν τον χώνευε και πολύ αλλά τελικά, ο τελευταίος πέθανε πριν προλάβει να τυπωθεί το κομμάτι με την αφιέρωση. Τότε ο Γκουνό άλλαξε τον τίτλο και μας άφησε ένα σκωπτικό μουσικό κομμάτι, στους τόνους του μπλε και του μαύρου αλλά και με μια σαφώς πιο παιχνιδιάρικη διάθεση. Ακριβώς σαν το Halloween.

Funeral March for a Marionette

 

b

by classic fm

7. Johann Sebastian Bach, Toccata in D minor BWV 565

O Μπαχ ήταν πιστός προτεστάντης και ίσως η επιλογή μας, τον γέμιζε τρόμο. Καθαρό τρόμο. Η πασίγνωστη πλέον τοκάτα του Ιωάννη Σεβαστιανού έχει συνοδεύσει καν και καν επί της μικρής και μεγάλης οθόνης! Βρικόλακες, ζόμπι, πεθαμένους, ετοιμοθάνατους, νεκραναστημένους, τέρατα, φαντάσματα, εκκλησίες, σταυρούς και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Η Halloween-ίστικη διάθεση και η δυναμική του εκκλησιαστικού οργάνου με τον απόκοσμο ήχο του είναι ένας πραγματικά ακαταμάχητος συνδυασμός. Που να ήξερε ο εικοσάχρονος Μπαχ όταν το έγραφε το σουξέ που θα έκανε. Ακούγεται ευχάριστα και χωρίς να γιορτάζεται το Halloween ή κάτι εξίσου μακάβριο τελοσπάντων.

Τοccata

 

Σας ευχόμαστε ένα υπέροχο Halloween γεμάτο με ακόμα πιο υπέροχη μουσική. Και προσπαθήστε να τρομάξετε τους γείτονες ανεβάζοντας λίγο παραπάνω την ένταση αν και σε αυτήν την περίπτωση, μην περιμένετε και τα γλυκά που ακολουθούν.

Θάνος Π.

Περήφανος Slytherin μέχρι το μεδούλι, μπαροκ-άς μέχρι τελικής πτώσεως και σοκολατομανής στο τελικό στάδιο. Όνειρό μου να ανοίξω διανυκτερεύον ζαχαροπλαστείο και να μου υπογράψει η Rowling τον "Ημίαιμο Πρίγκηπα". Σλόγκαν μου; "Σκάσε και κολύμπα!" Είπα ότι θέλω να με υιοθετήσουν οι Lannisters;

No Comments

Post a Comment