Ο Δημοσιοκάφρος, Author at The Daily Owl - Page 4 of 4
fade
13
archive,paged,author,author-christosvarthalitis,author-13,paged-4,author-paged-4,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Αστικοί θρύλοι που “παγώνουν” το αίμα, Α΄μέρος

Κάθε τόπος διαθέτει τις ομορφιές του, τα αξιοθέατα και τα πολύχρωμα τοπία που σαγηνεύουν το μάτι και ιστορίες που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά. Υπάρχουν όμως και ιστορίες που μένουν στην αφάνεια. Ενδιαφέρουσες ιστορίες για τις οποίες δεν γίνεται λόγος. Ιστορίες που πρωτοεμφανίστηκαν όταν ο άνθρωπος οργανώθηκε σε κοινωνίες. Ιστορίες που οι παππούδες έλεγαν στα εγγόνια τους για να τα τρομάξουν. Ύστερα αυτά τα έλεγαν σε φίλους τους το βράδυ γύρω από μια φωτιά και η αδρεναλίνη χτύπαγε κόκκινο. Αυτές οι ιστορίες πέρναγαν από γενιά σε γενιά και έμειναν ζωντανές στο χρόνο με μικρές παραλλαγές. Κάπως έτσι γεννήθηκαν οι αστικοί θρύλοι. Θέματα τους είναι συχνά φανταστικά πλάσματα, δολοφόνοι, δαίμονες και ότι άλλο μπορεί να σκεφτεί ο νου σας. Μοιάζουν ψεύτικοι. Μήπως όμως κρύβουν μια δόση πραγματικότητας μέσα τους;

Γκαφατζήδες κακοί σε απόγνωση

Ένας λόγος για τον οποίο γουστάρω το καλοκαίρι, εκτός από το ότι είναι περίοδος διακοπών και ξεκούρασης από τις υποχρεώσεις του χειμώνα, είναι ότι ξυπνάω το πρωί με τα αγαπημένα μου καρτούν που κρατάνε ακόμα το παιδικό στοιχείο μέσα μου. Τα μίκι-μάου, όπως τα λέγαμε κάποτε, εκτός από τους εκάστοτε καλούς – ήρωες που λατρεύεις από τα γεννοφάσκια σου, διαθέτουν εξίσου και χαρακτήρες όχι τόσο καλούς, αλλά σκοτεινούς και ύπουλους. Μερικούς από αυτούς δεν θέλουμε ούτε να τους βλέπουμε μπροστά μας. Μερικοί άλλοι όμως έχουν ξεχωριστή θέση στη καρδιά μας είτε γιατί μας προσφέρουν περισσότερες στιγμές γέλιου από τρόμου, είτε γιατί ο τρόπος που εξουδετερώνονται είναι άδικος. Αν σου άρεσε ο Τομ, ο Δρακουμέλ, ο Mojo – Jojo, ο Yosemite Sam, και ο Elmer Fudd τότε σίγουρα θα σου αρέσουν και οι ακόλουθοι.

Μια παραμυθένια Δημοκρατία

Δεν συνηθίζω να γράφω για τα κοινά. Ίσως να φταίει το ότι η πολιτική δεν είναι από τα τοπ ενδιαφέροντα μου. Ίσως γιατί είτε στοχοποιείσαι και τρέμεις για το κεφάλι σου, είτε γιατί δεν σε εκφράζει κανένα κόμμα με το θα που σου τάζει και δεν υλοποιεί ποτέ, είτε γιατί σε εντάσσουν από τη μια κομματική παράταξη στην άλλη στο δευτερόλεπτο, είτε γιατί αυτό το θέμα είναι λιγάκι τζιζ και έχει «κλείσει» αρκετά σπίτια. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι παύει να με απασχολεί το τι συμβαίνει σήμερα. Και για να καταλάβετε τι εννοώ, θα σας πω μια ιστορία, για μια εποχή αιώνες μακριά, για ένα τόπο παραδεισένιο, βγαλμένο από ένα παραμύθι. Το δικό μου παραμύθι

Ο πολύ κακός κόσμος της Marvel, Β΄μέρος

Αν περιμένεις σε αυτή την λίστα να δεις κάποιον από τους Mystique, Venom, Carnage, Juggernaut, Green Goblin, Dr. Octopus τότε λυπάμαι, αλλά θα σε απογοητεύσουμε. Πράγματι πρόκειται για σκληρά καρύδια, αλλά όχι τόσο σκληρά για να μπουν στο Top – 5 των κακών της Marvel. Ας συνεχίσουμε από εκεί που είχαμε μείνει στο 1ο μέρος

Ωδή στον Γιάνη του Χιονιά

Του Νεκρού Αδελφού (Γιάνη* του Χιονιά)

[Προσδοκώ ανάσταση νεκρών]

 

Ήτανε βράδυ σκοτεινό, βράδυ σαν όλα τα άλλα

Το κρύο ήταν τσουχτερό

Και συ εδιάβαζες το ροζουλί το γράμμα

Στο Κάστρο το Μαυριδερό

Οι δέκα + μία εντολές του Game Of Thrones

Έστω ότι ζούσαμε σε μια εποχή όπου ζουν δράκοι, παράφρονες βασιλιάδες να εξουσιάζουν και το θανατικό πάει σύννεφο. Την οικονομική κρίση δυστυχώς ούτε εκεί την γλιτώνουμε. Οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές και εσύ καλείσαι να ζήσεις. Όσο περισσότερο γίνεται. Τι κάνεις; Εμείς θα σου πούμε. Πάρε χαρτί και μολύβι και σημείωσε τι πρέπει να κάνεις (Dos) και τι δεν πρέπει να κάνεις (Donts) για να μην σε αποκεφαλίσει κανένας βασιλιάς ή σε δηλητηριάσουν ή σου τσακίσουν το κεφάλι ή τέλος πάντων πεθάνεις, όχι από φυσικά αίτια.

Διάσημα συγκροτήματα στο Game Of Thrones.

game-of-thrones

Το τι συνέβη στο 8ο επεισόδιο το είδαμε όλοι και μείναμε με ανοιχτό το στόμα. Η μάχη ανάμεσα σε Κοράκια – Άγριους με τους Λευκούς Οδοιπόρους όχι μόνο ήταν πέρα από κάθε προσδοκία καλή, αλλά ίσως ήταν και η πιο αγωνιώδης μάχη που έχουμε δει μέχρι τώρα. Σίγουρα ήσουν και εσύ ένας από αυτούς που παρακαλούσες να μην πεθάνει ο Γιανάκης (με ένα ν γιατί του λείπει το H από το John, Βαρουφάκης φάση)  παλεύοντας το στοιχειό. Πόσο μάλλον όταν στην αρχή του κύκλου ο Τζόρτζης ο Μαρτινόπουλος έχει προαναγγείλει ότι κάποιος ήρωας που δεν πεθαίνει στα βιβλία θα μας κουνήσει το μαντήλι και φέτος. Όλα τα περιμένουμε πλέον απ’ αυτόν.