Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης & χριστουγεννιάτικα διηγήματα - The Daily Owl
fade
12425
post-template-default,single,single-post,postid-12425,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης & χριστουγεννιάτικα διηγήματα

 

Σεμνός και ασκητικός, ευλαβικός και απλοϊκός ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες πεζογράφους όλων των εποχών. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κάλλιστα και ως ένας από τους κρυμμένους «παραμυθάδες» της ελληνικής λογοτεχνίας, καθώς τα έργα του βρίθουν από το μυστηριακό στοιχείο. Υπήρξε απόλυτα συνδεδεμένος με τον τόπο του, τη γενέτειρα του τη Σκιάθο αλλά και με την Αθήνα όπου έζησε για πολλά χρόνια της ζωής του, με τη φύση και την θρησκευτική κατάνυξη σε συνδυασμό με τις λαϊκές παραδόσεις και τις δεισιδαιμονίες του απλού κόσμου, που πάντα ήταν στο κέντρο των έργων του. Ο λεγόμενος «κοσμοκαλόγερος» του ελληνικού ρεαλισμού υπηρέτησε πιστά την ηθογραφία έχοντας ως επίκεντρο του έργου του τον άνθρωπο, τη φύση και τη θρησκεία.
Οι περισσότεροι από εμάς θυμόμαστε το έργο του είτε από τα μαθητικά μας χρόνια είτε από ένα βιβλίο που μας έκαναν δώρο κάποια Χριστούγεννα με τίτλο: «Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα του Παπαδιαμάντη».
Όπως και άλλοι λογοτέχνες εκείνης της εποχής,(Γεώργιος Βιζυηνός, Ανδρέας Καρκαβίτσας, Γεώργιος Δροσίνης κ.α), ασχολήθηκε πολύ με το θρησκευτικό αίσθημα, ιδιαίτερα στα λεγόμενα εορταστικά διηγήματά του.
Τα Χριστούγεννα αλλά και το Πάσχα, ως οι μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης, συγκίνησαν ιδιαίτερα τον Παπαδιαμάντη που θέλησε να αποκαλύψει στο λαϊκό κόσμο την άλλη όψη του μυστηριακού θρησκευτισμού του. Οι γιορτές των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων, αποτελούν το αποκορύφωμα του θρησκευτισμού του Παπαδιαμάντη, ο οποίος καταφέρνει να τα συνδυάσει με τον κόσμο της φαντασίας. Στοιχειωμένα σπίτια και φαντάσματα, δαιμονικές μάγισσες, άγγελοι και καλικάντζαροι διαλέγουν να κάνουν τις εμφανίσεις τους στους αλαφροϊσκιωτούς αυτού του κόσμου εκείνες τις μαγικές ημέρες των Χριστουγέννων, όταν τα όρια της φαντασίας και του μυστηρίου είναι πιο απτά. Καθίστε επομένως αναπαυτικά στην πολυθρόνα σας, δίπλα στο τζάκι και βυθιστείτε στη μαγεία των εορτών όπως τη δημιουργεί ο μυθικός Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

«Το άνθος του Γιαλού»

Ένα από τα πιο μαγικά διηγήματα του Παπαδιαμάντη. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα μακρινό, ελληνικό νησί, με κύριους χαρακτήρες ένα νεαρό ψαρά που γίνεται ο μάρτυρας της μεταφυσικής αγάπης του πρίγκιπα και της Λουλούδως. Το άνθος του Γιαλού θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ιπποτικό διήγημα, όπου η πανέμορφη Λουλούδω περιμένει τον πρίγκιπα της όπως της Παραμονή των Χριστουγέννων για να γυρίσει και να την παντρευτεί. Η προσμονή της όμως παραμένει ανεκπλήρωτη, εκείνη μεταμορφώνεται σε ένα νυχτολούλουδο και εκείνος σε μια φωτεινή σφαίρα που προσπαθεί να ανταμώσει με την αγαπημένη του.
«Μερικοί λένε πως το Ανθος του Γιαλού έγινε ανθός, αφρός του κύματος. Κι η σπίθα εκείνη, η φωτιά του πελάγου που είδες, Μάνο, είναι η ψυχή του βασιλόπουλου, που έλιωσε, σβήστηκε στα σίδερα της σκλαβιάς και κανείς δεν την βλέπει πλέον, παρά μόνον όσοι ήταν καθαροί τον παλαιό καιρό και οι αλαφροίσκιωτοι στα χρόνια μας.»

«Της Κοκκώνας το σπίτι»

 Η ιστορία διαδραματίζεται στη Σκιάθο και κύριοι πρωταγωνιστές του έργου είναι μια παρέα ανηλίκων παιδιών τις ημέρες των Χριστουγέννων. Οι περιπέτειες τους ξεκινούν όταν επισκέπτονται για τα κάλαντα το ερειπωμένο σπίτι της Κοκκώνας, η οποία λεγόταν ότι είχε στοιχειώσει το σπίτι της. Τα φάντασμα της παρόλα αυτά  αποδεικνύεται πιο απτό και ανθρώπινο, το οποίο δεν δίστασε να κλέψει τα χρήματα από τα κάλαντα. Τελικά όμως βρήκε το δάσκαλό του  και τιμωρήθηκε για την κλεψιά από τα ίδια τα θύματα του. 

«Στο Χριστό στο κάστρο»

Λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, δύο νεαροί εγκλωβίζονται από την κακοκαιρία στο Κάστρο. Για να σωθούν και εκείνοι αλλά και να πραγματοποιήσει το τάμα του ο παπάς προτείνει στο χωριό να λειτουργήσει τα Χριστούγεννα στο Κάστρο. Τελικά με πολλές αντιδράσεις το χωριό δέχεται την πρόταση του παπά και ξεκινούν οι ετοιμασίες για το δύσκολο ταξίδι. Μετά από πολλές ώρες και άσχημες καιρικές συνθήκες, φθάνουν στο περίφημο Κάστρο, όπου συναντούν τους δύο εγκλωβισμένους νεαρούς. Όλοι εκεί αγαλλιασμένοι και χαρούμενοι περιμένουν να ξεκινήσει η λειτουργία της Γέννησης, Ακούγονται όμως κάποιες κραυγές απελπισίας από μακριά και όταν στέλνουν κάποιους να βοηθήσουν και να ανακαλύψουν τι συμβαίνει έρχονται αντιμέτωποι με μια ομάδα ναυαγών. Με χαρά και αγαλλίαση γιορτάζουν τελικά τα Χριστούγεννα, δοξάζοντας το Θεό.

«Το χριστόψωμο»
Η δραματική ιστορία του «Χριστόψωμου» είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ηθογραφήματα του Παπαδιαμάντη. Πρόκειται για την ιστορία μιας νύφης που δεινοπάθησε  από τη συμπεριφορά της πεθεράς της, η οποία τη μισούσε γιατί δεν είχε καταφέρει να της χαρίσει κάποιο εγγόνι. Η πεθερά φρόντιζε αρκετά συχνά να κακολογεί τη νύφη της στο ναυτικό γιο της, ο οποίος έλειπε συχνά, και ξεσπούσε επάνω στη γυναίκα του παρακινημένος από τα λόγια της μητέρας του. Τα Χριστούγεννα μάλιστα, εν αγνοία της γυναίκας του ο ναυτικός σύζυγός της επέστρεφε από το ταξίδι του. Η μητέρα του, η οποία αγνοούσε και εκείνη την επιστροφή του γιου της δώρισε στη νύφη της ένα χριστόψωμο, παρακαλώντας τη να το φάει αυστηρά μόνη της τα Χριστούγεννα και όχι τα Φώτα. Εκείνη είχε δειπνήσει νωρίτερα πριν πάει στην εκκλησία για τη λειτουργία των Χριστουγέννων. Τότε επέστρεψε ο σύζυγος της τον οποίο περιποιήθηκε η γυναίκα του με φαγητό και ζεστά ρούχα. Εκείνη επέστρεψε στην εκκλησία και εκείνος βρήκε το χριστόψωμο.Μετά από αυτό, η πεθερά δεν κακολόγησε ποτέ ξανά τη νύφη της  αλλά την υποστήριξε και όταν ολόκληρο το χωριό την κατηγόρησε.

Aquamary

Aqua Mary, House of Water Bearer “For I have always been a seeker, a dreamer, and a ponderer on seeking and dreaming...” ― H.P. Lovecraft, Night Ocean

No Comments

Post a Comment