Αυτό το άρθρο αποδεικνύει γιατί "Ό,τι έχω ζήσει, το 'χει πει η Βίσση" - The Daily Owl
fade
56319
post-template-default,single,single-post,postid-56319,single-format-standard,eltd-core-1.2.1,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Αυτό το άρθρο αποδεικνύει γιατί “Ό,τι έχω ζήσει, το ‘χει πει η Βίσση”

Συγκεντρώσαμε σε ένα κείμενο τα 20 αγαπημένα μας 90s τραγούδια της Απόλυτης Ελληνίδας Τραγουδίστριας Άννας Βίσση (ναι, όλα με κεφαλαία), αυτά δηλαδή με τα οποία διασκεδάσαμε, κλάψαμε, ερωτευτήκαμε, χτυπηθήκαμε στα πατώματα, χορέψαμε και εντέλει θα θυμόμαστε και θα λατρεύουμε για πάντα:

 

 

 

Λάμπω

 

Πείτε μας με πάσα ειλικρίνεια, βρίσκεστε σε ένα πάρτι και έχετε ξενερώσει (για χ λόγους) τη ζωή σας, κι εκεί που θέλετε να πνιγείτε μέσα σε ένα κουβά με τζιν τόνικ (ή να τον φέρετε κολάρο σε έναν άσχετο που σας πρήζει δυο ώρες όσο εσείς βαριέστε), αρχίζει να ακούγεται από κάπου αυτή η μελωδική φωνή, με την εισαγωγή του Λάμπω. Τι κάνετε; (α) Πετάτε το ποτήρι όπου να ‘ναι και τρέχετε να χορέψετε, (β) Ρίχνετε το τζιν τόνικ στον προαναφερθέντα πρήχτη με ανακούφιση, (γ) Ευχαριστείτε τον Θεό, τον Νίκο Καρβέλα και ολόκληρη την Κύπρο, (δ) Όλα τα παραπάνω; Εμείς πάντως θα βρίσκαμε τρόπο να κάνουμε το (δ). 

 

 

 

 

Είμαι πολύ καλά

 

 

Κοιτάχτε να δείτε, δεν ήταν πολύ καλά, τον σκεφτόταν παρά ταύτα συχνά, εν περιπτώσει πάση ήταν μια προσπάθειά της να προχωρήσει τη ζωή της, η οποία σε πρώτη φάση (από άποψης στιχουργικής και μελωδίας) ήταν εξαιρετική. Υπέροχο βίντεο κλιπ με την Άννα σε μέγεθος Κινγκ Κονγκ (συμβόλιζε τον πόνο του χωρισμού) να κόβει βόλτες ανάμεσα στα κτίρια της Αθήνας, με πιο αγαπημένο μας από όλα αυτό του ΟΤΕ στην Πατησίων, όπου αγχωνόμασταν (όταν ήμασταν μικροί) μη μπλεχτεί η μπούκλα σε καμιά κεραία κι έχουμε κι άλλα.

 

 

 

Δε θέλω να ξέρεις

 

 

Εδώ μιλάμε ότι έχουμε πιάσει πάτωμα, μας έχει παρατήσει ο Θανάσης από το Γ2 παραμονές Πανελληνίων και συγκεκριμένα όταν δίναμε Κοινωνιολογία Δέσμης, κρύβουμε τα μάρλμπορο κάτω από το στρώμα (κι επειδή είμαστε και άμπαλες έχουμε πάρει μαλακό πακέτο και έχει γίνει ο καπνός μια πατίκα και μισή), και μόλις κοιμηθούν όλοι, αντί να βάλουμε μπρος την επανάληψη στις “μορφές εξουσίας”, βάζουμε το κασετόφωνο, τσουρνεύουμε και το τσίπουρο που είχε στείλει ο θείος μας από το χωριό στον πατέρα μας και γινόμαστε ντίρλα μέχρι το πρωί. Τελικά περάσαμε ΦΠΨ με τη δεύτερη, αλλά “και τι έγινε”, που θα έλεγε και η Απόλυτη (σε άλλο τραγούδι);

 

 

 

 

Αντίδοτο

 

 

Φανταστικό εξώφυλλο – μέδουσα με την Άννα να έχει ύφος “Η Μαντόνα των Πετραλώνων”, γυρτό κεφάλι, που έχει δεχτεί απανωτά τα χτυπήματα της μοίρας – που έχουν βρει ολάκερο το δίσκο, όχι μόνο την ίδια – ο οποίος δίσκος ξαλεγράρει μόνο στο “Μαγκάβα Τουτ” – κι αυτό με το ζόρι, γιατί και για χωρισμό μιλάει και στους γκρεμούς της Σαντορίνης βλέπεις το ζευγάρι να συνδιαλέγεται και σε πιάνει εσένα ακροφοβία, πόσο μάλλον τους ίδιους. Τι έλεγα όμως; Α ναι, μοιάζει με χτύπημα της κόμπρας το αντίο σου.

 

 

 

 

Τρελαίνομαι (Κλίμα Τροπικό)

 

 

Η φάση που το μαλλί της Άννας ήταν ακόμα ω νατιρέλ και 90s ιν φάσιον μαζί, δηλαδή λούσιμο, αφρός τρία X δυνατός Revlon, φυσούνα κι έξω από την πόρτα, με τη μπούκλα να ξεκοκαλώνει μόνο κάτω από όξινη βροχή, όχι με νερό βρύσης, για κανένα κερατά λόγο. Τέλος πάντων, κι εμείς μια παγώναμε μια ζεσταινόμασταν μαζί της, όλα μέσα στη ζωή είναι, εξάλλου τον ίδιο αφρό ψωνίζαμε, επειδή τώρα δεν το παραδεχόμαστε;

 

 

 

 

Μαύρα Γυαλιά

 

 

ΕΥΤΥΧΩΣ που δεν κάναμε ρικριασιόν το βίντεο κλιπ (δεν είχαμε κάμπριο τότε, ακόμα με το ζάσταβα ήμασταν), αλλιώς θα μας είχε πιάσει αυχενικό από τα 18.

 

 

 

Παραλύω

 

 

Τώρα μιλάμε μεταξύ άλλων για έναν συγκλονιστικό κρυμμένο ανθυποαμανέ μετά το ρεφραίν, για μια πρώιμη λαϊκοράπ εκφορά λόγου, για μια υπερκαψούρα διάρκειας πέντε λεπτών και ένα από τα πιο συγκλονιστικά τραγούδια χωρισμού που γράφτηκαν από όταν εξεδόθη το πρώτο διαζύγιο από Πρωτοδικείο του δυτικού κόσμου. 

 

 

 

Εκατομμύρια

 

 

Δεν την έφτανε ο πόνος της, τής ξεκουβάλησε και την αντίζηλο μέσα στη μάπα της, αλλά ο κύριος (μη χέσω και παρντόν δια το γαλλικό ταυτόχρονα) που “σκύβει και τη φιλάει κιόλας” δεν ξέρει ακόμα πως εκατομμύρια φορές κι αν προσπαθήσει, σαν εκείνη καμιά (από άλλη δεκαετία αυτό, αλλά δεν έχει σημασία, όλα δένουν μεταξύ τους γλυκά στην καριέρα της Άννας). 

 

 

 

 

Να ‘σαι καλά

 

 

Εδώ το “να ΄σαι καλά” θυμίζει λίγο Καλυβάτση “άντε γεια φιλλλαράκι” – και καλώς συμβαίνει αυτό, διότι είναι και ειρωνικότατο και δείγμα ότι ήδη τον ξεπερνάει και εντός ολίγου θα τον έχει και χεσμένο (ξανά παρντόν, αλλά η Άννα μάς δημιουργεί έντονα συναισθήματα).

 

 

 

Το Απόλυτο Κενό

 

 

ΤΙ ΕΧΟΥΝΕ ΓΡΑΨΕΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΦΕΡΤΕ ΜΙΑ ΟΥΙΣΚΑ, ΤΙ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ, 3 παρά 20, δεν πειράζει, φέρτε τη με κοκακόλα.

 

 

 

Σ’ έχω επιθυμήσει

 

 

Ιδανικό κομμάτι για πέσιμο σε πενθήμερη (με υπονοούμενα και “ωμάκια”), ενώ ακούγεται και μόνο του, άνευ γκομενοκατάστασης, π.χ. σε γάμους στο Ηράκλειο Κρήτης.

 

 

 

 

Μεθυσμένη μου καρδιά

 

 

ΌΠΩΣ ΕΡΧΕΣΑΙ ΦΕΡΕ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΞΗΡΑ ΚΑΡΠΑ, ΜΑΣ ΑΚΟΥΣΕ ΚΑΙ Η ΤΑΣΟΥΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ, ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ ΚΑΙ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΚΙ ΑΥΤΗ ΝΑΙ. ΔΕΕΕ ΧΑΜΗΛΩΝΩ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΩΡΑ ΚΟΙΝΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ, ΣΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΞΕΚΙΝΑΕΙ.

 

 

 

 

Με νοιάζει

 

 

Με νοιάζει κι άμα δε σε νοιάζει εσένα, ταμπί πουρ τουά χρυσέ μου, θα πιάσω το μαλλί σε μέσι μπαν, θα κάνω κι ένα πρόχειρο σμόκι άι και θα το ζήσω μόνη μου μπροστά στον καθρέφτη – σάμπως η πρώτη φορά θα είναι ή η τελευταία;

 

 

 

Κραυγή

 

 

Θυμίζουμε ότι η δεκαετία του ’90 ξεκινάει το ’91 και τελειώνει το 2000, όταν και κυκλοφόρησε αυτό το ΕΠΟΣ, με πολλά χορευτικά στοιχεία και καψούρα που σε προετοίμαζε για το μιλένιουμ σε διάφορα καλύτερα κι από εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών.

 

 

 

Χωρίς το Μωρό Μου

 

 

Πάρα πολύ μεγάλο σουξέ, γκρεμιζόταν οι πίστες όταν το έλεγε, έκανε δε γκελ και σε μεγαλύτερες ηλικίες, ακόμα και σε κατηγορία “συμπεθέρες άνω των 60 που ψηφίζουν και άλλο κόμμα”. Όλες τις ένωνε η Άννα από τότε.

 

 

 

Όλα τα λεφτά

 

 

Το ζεϊμπέκικο της διπλανής μας από το σχολείο όταν βγαίναμε ακόμα στα κλαμπ κατά τη διάρκεια της φοίτησής μας στο πανεπιστήμιο (και μιλιόμασταν ακόμα με τους συμμαθητές μας εννοώ). Εμείς χορεύαμε Άντζυ, την “Παράλληλη Αγάπη”, την Άννα την είχαμε και για πιο πριβέ φάσεις.

 

 

 

Αγάπη Υπερβολική 

 

 

Χαρακτηριστική στιγμή στο κλαμπ μετά το “Από αγάπη υπερβολική”, που έκλεινε τον ήχο ο ντιτζέι(ς) και όλοι ουρλιάζαμε εν χορώ ΘΑ ΠΕ-ΘΑ-ΝΩ. 

 

 

 

Ατμόσφαιρα Ηλεκτρισμένη

 

 

Τραγούδι της τάβλας, να βρίσκεσαι σε ταβέρνα που “τσιμπάει” λίγο παραπάνω τον ήχο, να έχεις πιει τρεις Μαλαματίνες μετά από ενάμισι κιλό προβατίνα στα κάρβουνα, να σε αγκαλιάζει η Τασούλα που θυμήθηκε τον Μπάμπη, να θυμάσαι εσύ τον Θανάση και να σας μαζεύει μετά από την τέταρτη Μαλαματίνα ο κάπελας να σας βάλει σε ένα ταξί, γιατί καμία δεν είναι σε θέση ούτε το κλειδί του αμαξιού να καταλάβει σε τι χρησιμεύει.

 

 

 

Καλύτερα οι δυο μας

 

 

ALL HAIL THE QUEENS

 

 

 

Σεντόνια

 

 

Και τώρα παρακαλούμε σηκωθείτε όρθιοι για την ανάκρουση του εθνικού μας ύμνου, σε στίχους της Ναταλίας Γερμανού και μουσική του Νίκου Καρβέλα.

 

 

 

Πείτε μας τα δικά σας αγαπημένα 90s κομμάτια της Απόλυτης!

 

Διαβάστε ακόμα:

Τα αγαπημένα μας hot διάσημα ζευγάρια από τα 90s

20 pop και λαϊκά τραγούδια των 90s που μας σημάδεψαν

Τα περιοδικά που διαβάζαμε στα 90s

20 + 1 εμβληματικά ποπ τραγούδια από τα 90s

Τα περιοδικά που ξεκοκαλίζαμε στα 90s

Αξέχαστα σνακς περιπτέρου από τη δεκαετία του ’90

Tα παιδικά που αγαπήσαμε τη δεκαετία του ’90

Οι υποτιμημένες ελληνικές σειρές των 90s

Τα τηλεπαιχνίδια της ελληνικής τηλεόρασης που αγαπήσαμε στα 90s

No Comments

Post a Comment