Οι καλικάντζαροι - Δ΄Μέρος - The Daily Owl
fade
12125
post-template-default,single,single-post,postid-12125,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Οι καλικάντζαροι – Δ΄Μέρος

Πλέον οι κουραμπιέδες έχουν την τιμητική τους στο σπίτι μου και όλες οι χριστουγεννιάτικες πιατέλες από την προίκα μου που ήταν έως τώρα σε αχρηστία στολίζονται ολημερίς στο τραπεζάκι του σαλονιού και στην τραπεζαρία. Από την άλλα έχω κάνει ευτυχισμένο και τον  ζαχαροπλάστη  της γειτονιάς μου που με κοιτά με πολύ χαρά καθώς μπαίνω καθημερινά πλέον στο μαγαζί  του.

Ο δε Άχνης μου, ο πιο παραμυθάς καλικάντζαρος του κόσμου, ξεκαθάρισε σε μια σύντομη παρουσίαση του, μόλις το επόμενο βράδυ,  ότι μιας και ο κόκορας της γειτόνισσας που του έδειχνε την ώρα της φυγής του, έγινε μακαρονάδα, πρέπει να έχω εγώ το νου μου να τον ενημερώνω πότε πρέπει  να φύγει γιατί αλλιώς δεν θα ξανάρθει.  Αφού τον καθησύχασα λοιπόν και του έδειξα πώς μπαίνουν τα συνεχόμενα ξυπνητήρια στο κινητό μου τηλέφωνο, μου είπε ότι θα περάσει το βράδυ για να μου τελειώσει την γνωριμία με το σόι του.

Το γνωστό σκηνικό λοιπόν, Άχνης, πιατέλα με κουραμπιέδες και άχνη παντού σκορπισμένη, στήθηκε κατά τα μεσάνυχτα και μπουκωμένος με τρεις κουραμπιέδες ξεκίνησε:

” Είμαστε τρανοί και σπουδαίοι εμείς . Στο ξεκαθαρίζω αυτό. Δεν υπάρχουν στον πάνω και τον κάτω κόσμο πλάσματα τόσο θαυμαστά όσο εμείς! Και μη τολμήσεις να φέρεις αντίρρηση!

Ξέρεις πολλούς να μπορούν να στριφογυρίζουν την κεφάλα τους γύρω γύρω από το λαιμό τους ε; Κι όμως ο Στραβολαίμης, γαμπρός της αδερφής μου, μπορεί και παραμπορεί!

 Ή μήπως γνωρίζεις κανέναν στον κόσμο ολάκερο που να έχει τα μάτια του τόσο γουρλωτά και  πορτοκαλί σαν αυγά μάτια  και τίποτα να μη του ξεφεύγει; Αμέ! Ο Γουρλός με το όνομα. Θα στον φέρω να τον δεις! Τίποτα δεν του ξεφεύγει, τα έχει δει όλα και όλα τα ξέρει. Ρώτα τον ό,τι θες και θα έχει την απάντηση έτοιμη.

Και να μη μας νομίζεις ακίνδυνους, ότι τάχα μόνο τα γλυκά σας τρώμε και τα χριστουγεννιάτικα στολίδια σας πειράζουμε. Να είσαι προσεκτική αν κυκλοφορείς στους δρόμους τέτοιες μέρες λίγο πριν ξημερώσει, γιατί υπάρχει ένας ριψοκίνδυνος καλικάντζαρος που αψηφά τις ακτίνες του ήλιου και μπαίνει στην κρυψώνα του μόλις την τελευταία στιγμή, αφού φυσικά έχει κλέψει πρώτα τις φωνές όλων των πρωινών τύπων του είδους σου. Να τον θυμάσαι καλά και να τον αποφεύγεις! Είναι ο Παρωρίτης, ονομαστός κλεφτοφωνάς ….

Κι αν είσαι από κείνες τις ρομαντικές που ψάχνουν τους πρίγκιπες στους βατράχους και νομίζουν ότι με ένα φιλί μεταμορφώνονται, πρόσεξε μη πέσεις στα  χέρια του Βατρακούκου που είναι ίδιος βάτραχος τεράστιος. Μη σε ξεγελάσει και τον φιλήσεις κακομοίρα μου γιατί όχι πρίγκιπας δεν θα γίνει αλλά θα σε γεμίσει και μύξες!

Α, να σου πω και την ιστορία της Κατινιώς. Αυτή που λες ήταν μια χωριατοπούλα που έβλεπε κάθε μέρα έξω από το σπίτι της τέτοιες μέρες από ένα μικρό ζωάκι. Τό ΄παιζε στα χέρια της, του έδινε και ένα γλύκισμα και το άφηνε έξω και έμπαινε μέσα να κοιμηθεί. Ένα βράδυ όμως βρήκε ένα κουβάρι με μαλλί  κι όπως ήταν προκομμένη το πήρε να αρχίσει να πλέκει μια μπέρντα για τη μάνα της. Έλα όμως που δεν ήταν κουβάρι αλλά ο Πλανήταρος, ύπουλος καλικάντζαρος με μαγικές δυνάμεις, δώρο του νονού του το Μαγίκλου, ξακουστού μάγου άλλης εποχής. μεταμορφώνονταν που λες ο κύριος σε ζωάκι και κουβάρια. άφησε η καημένη το κουβάρι στο καλάθι με τις βελόνες  το βράδυ και το πρωί που ξύπνησε να πλέξει, όχι κουβάρι δεν βρήκε, αλλά ούτε ένα κόκο ζάχαρης στο σπίτι της. Ο Πλανήταρος τα είχε καταβροχθίσει όλα και την άφηκε χωρίς γλυκό χρονιάρες μέρες.

Αμ ο άλλος; ο Τρικλοπόδης. Αυτός μπορεί να κάνει τα πόδια του αόρατα και να βάζει τρικλοποδιές στους ανθρώπους που μετά αναρωτιούνται τι τους βρήκε και σκουντούφλησανε!

Μα ο πιο πονηρός από όλους και αυτός που θα πρέπει να προσέχεις περισσότερο είναι ο Μαλαγάνας. Έχετε κι εσείς πολλούς τέτοιους! Τους βλέπω εγώ, πολιτικούς νομίζω τους λένε. ξεγελάνε τον κόσμο με υποσχέσεις και όμορφα λόγια ότι τάχα όλα θα τα φτιάξουν και όλα στον κόσμο θα γίνουν ωραία και καλά. Αμ δε… Έτσι κι αυτός. Έχει καλή εμφάνιση, είναι ο πιο όμορφος καλικάντζαρος και σε ξεγελά με την ευγένεια, την ομορφιά, την χάρη του και τα λόγια του. Σε πουλάει και σε αγοράζει στο πιτς φυτίλι.   Τον ακούς να μιλά και έχει τόσο έξυπνα επιχειρήματα, τόσες φοβερές ιδέες που τον πιστεύεις και τον εμπιστεύεσαι αμέσως. Κι ύστερα βρίσκεις το σπίτι ή το μαγαζί σου μέσα στη βρώμα και την ακαταστασία αφού όλα τα έχει μαγαρίσει.

Όλα αυτά στα λέω γιατί σε συμπάθησα και γιατί μου φέρθηκες καλά και πάντα είχες τις πιατέλες σου γεμάτες με το αγαπημένο μου γλυκό. κι ας σου λέρωνα μιλιά δεν έβγαζες! Γι΄ αυτό στα λέω να προσέχεις!  Πάω τώρα και θα έρθω σε λίγες μέρες πάλι να σου πω τις περιπέτειες που έχουμε με ανθρώπους κάθε χρόνο.”

Κι έφυγε πριν ξημερώσει καλά καλά.

 

ΠΗΓΕΣ

No Comments

Post a Comment