Όταν η Belle συνάντησε την Άνοιξη - The Daily Owl
fade
28228
single,single-post,postid-28228,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive
Screenshot 2017-03-07 17.43.28

Όταν η Belle συνάντησε την Άνοιξη

Στον κήπο επικρατούσε ησυχία. Οι κατακόκκινες τριανταφυλλιές βάραιναν κάτω από στρώσεις πετάλων. Οι αμυγδαλιές στεκόταν ανάλαφρες στον απαλό πρωινό αέρα. Η Belle άνοιξε την πόρτα του κάστρου, κατέβηκε τα φαρδιά μαρμάρινα σκαλιά και πλησίασε την πρώτη τριανταφυλλιά που βρήκε μπροστά της. 

 

 

 

Screenshot 2017-03-07 17.43.55

 

“Τελικά έφυγε ο χειμώνας”, σκέφτηκε αγγίζοντας ένα εκατόφυλλο τριαντάφυλλο. “Πάνω που είχα πιστέψει πως η άνοιξη δεν θα ερχόταν ποτέ σε αυτό το μέρος”. Η Mrs. Potts της είχε πει να μην χάνει την ελπίδα της. “Αν χάσεις την ελπίδα σου, τότε τα έχεις χάσει όλα”. Είχε δίκιο η Mrs. Potts. Όπως πάντα, εξάλλου. Μια παλιά τσαγιέρα έχει σερβίρει στη ζωή της εκατοντάδες διαφορετικούς ανθρώπους. Μπορεί να μην έχει βγει ποτέ από την τραπεζαρία του κάστρου, διαθέτει όμως τις γνώσεις κάποιου που έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. 

 

 

 
Screenshot 2017-03-07 17.43.41

 

Η Belle άπλωσε το χέρι της και έκοψε ένα τριαντάφυλλο. Ο μίσχος ήταν μακρύς και ακανθώδης. Η μυρωδιά των πετάλων μεθυστική, όσο κάθε νέα άνοιξη. 

 

 

 

 
Screenshot 2017-03-07 17.44.06

 

Έπιασε προσεκτικά με τις δυο παλάμες της την κόκκινη έκρηξη αρωμάτων. Κάποτε το Τέρας αναρωτιόταν τι δώρο έπρεπε να της προσφέρει. Ο Cogsworth του είχε απαντήσει πως μπορούσε, καταρχάς, να της κάνει δώρο κάποια συνηθισμένα πράγματα. “Λουλούδια, σοκολάτες, υποσχέσεις που δεν σκοπεύεις να τηρήσεις”. Η Belle σκέφτηκε την αλήθεια της πρότασης αυτής και θύμωσε βαθιά. 

 

 

 

Screenshot 2017-03-07 17.44.29

 

“Αυτός είναι ο κανόνας”, σκέφτηκε, καθώς έστρωνε με γρήγορες κινήσεις τις ζάρες του φορέματός της. “Οι περισσότεροι άνθρωποι αυτό επιδιώκουν, να προσφέρουν δώρα χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και υποσχέσεις χωρίς ιδιαίτερη διάθεση”. Ο Lumière θα συμφωνούσε μαζί της, αν του εξέφραζε αυτή τη σκέψη. 

 

 
Screenshot 2017-03-07 17.44.18

 

Η Belle διέσχισε αργά τον κήπο, μάζεψε το τριαντάφυλλο που είχε ρίξει στο χώμα και ανέβηκε τα σκαλιά του κάστρου. Άνοιξε τη βαριά πόρτα και επέστρεψε στην τραπεζαρία. Οι φίλοι της είχαν στρωθεί στο μεγάλο τραπέζι και την περίμεναν. “Πώς ήταν η βόλτα σου, Belle”, ρώτησε ο Chip. “Όμορφη είναι η άνοιξη, Chip, όμορφος ο κήπος του κάστρου, όμως δεν αρκεί”. “Δεν θέλω μόνο να θυμάμαι την παλιά μου ζωή, ούτε να ονειρεύομαι την καινούργια. Θέλω την περιπέτεια στον έξω κόσμο. Περισσότερο από οτιδήποτε. Τα βιβλία με ταξίδεψαν και θα με ταξιδεύουν για πάντα. Θέλω, όμως, τα μάτια μου να αντικρίσουν νέους κόσμους. Να κόψω λουλούδια από τους κήπους του κόσμου ολόκληρου. Να μυρίσω τριαντάφυλλα σε άλλες ηπείρους. Να διασχίσω θάλασσες και να ανεβώ βουνά. Να συναντήσω την δική μου Άνοιξη”. 

 

 

 

 

Screenshot 2017-03-08 15.24.00

 

Η Belle έπιασε ξανά στα χέρια της το τριαντάφυλλο. Κι ορκίστηκε πως, μέχρι να πέσει το τελευταίο πέταλο, θα έχει βρει τη δική της Άνοιξη

 

 

Ευχαριστούμε την Constance de Lioncourt 

Photo credits: Βασίλης Μαυροματίδης 

Meta Capsule

Cake Baker / Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών / Η τσιπούρα είναι ιχθυοκαλλιέργειας.

No Comments

Post a Comment