Οι δίκες των μαγισσών στο Salem - Α΄ Μέρος - The Daily Owl
fade
16900
post-template-default,single,single-post,postid-16900,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Οι δίκες των μαγισσών στο Salem – Α΄ Μέρος

Οι δίκες των μαγισσών στο Salem της Μασσαχουσέττης αποτέλεσαν μια σκοτεινή περίοδο της Αμερικανικής ιστορίας και έγιναν συνώνυμο της μαζικής υστερίας. Περισότεροι από 200 άνθρωποι φυλακίστηκαν εκείνη την περίοδο και 20 εκτελέστηκαν με την κατηγορία της μαγείας. Σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό κυνήγι μαγισσών, στην Αμερική δεν επιτρεπόταν το κάψιμο των κατηγορουμένων επειδή το δικαστικό σύστημα λειτουργούσε σύμφωνα με τον αγγλικό νόμο, έτσι οι ένοχοι απαγχονίζονταν στο λόφο Gallows Hill, που σημαίνει «ο λόφος της κρεμάλας» και ύστερα τα νεκρά σώματα τους αποτεφρώνονταν για να μην στοιχειώσουν την πόλη. Μεταξύ των θυμάτων ήταν ένας υπουργός, ένας αστυφύλακας που αρνήθηκε να συλλάβει περισσότερα άτομα και δύο σκυλιά που κατηγορήθηκαν ως συνεργοί.

 

Για να κατανοήσουμε τις αιτίες αυτού του ξαφνικού ξεσπάσματος πρέπει να παρατηρήσουμε με προσοχή τη χρονική στιγμή που έλαβαν χώρα οι κατηγορίες, όπως επίσης την πολιτική και κοινωνική κατάσταση που βρίσκονταν οι αποικίες της Νέας Αγγλίας. Αν από τα γεγονότα του Salem αφαιρέσουμε το μεταφυσικό στοιχείο, θα βρούμε τους κινδύνους που κρύβονται όταν ο θρησκευτικός φανατισμός σε συνδυασμό με τα πολιτικά συμφέροντα παρεισφρήσουν στις ατομικές ελευθερίες των ανθρώπων.

 

Οι κατηγορούμενοι στην πλειοψηφία τους ήταν γυναίκες που είχαν περιθωριοποιηθεί από την αυστηρή πουριτανική κοινότητα και αντιμετωπίζονταν ως αποδιοπομπαίοι τράγοι επειδή αποτελούσαν βάρος για την κοινωνία. Συνήθως προέρχονταν από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, ήταν φτωχές, επαίτες ή έπασχαν από κάποια ψυχική ασθένεια, πράγμα που τις καθιστούσε εύκολους στόχους. Κατηγορήθηκαν όμως και γυναίκες που κατείχαν περιουσία και γη, και αυτό επειδή στις πατριαρχικές κοινότητες των πουριτανών κυριαρχούσε η αντίληψη ότι η θέση της γυναίκας έπρεπε να περιορίζεται στο να είναι καλή σύζυγος και μητέρα. Η κατοχής της γης σήμαινε αυτομάτως ότι η γυναίκα θα είχε λόγο στην κοινότητα, θα είχε τη δύναμη να εκφράζεται, θα ήταν ανεξάρτητη και αυτάρκης. Ακολουθώντας την ευρωπαϊκή συνταγή των διώξεων, κίνδυνο διέτρεχαν και οι μεσήλικες γυναίκες που είχαν περάσει τη γόνιμη περίοδο, ήταν μοναχικές ή ζούσαν απομονωμένες.

 

Επίσημα οι δίκες του Salem ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 1692 αλλά δεν ήταν η πρώτη φορά που κάποιος κατηγορήθηκε και δικάστηκε για μαγεία στην περιοχή της Μασσαχουσέττης. Η πουριτανική νοοτροπία επικρατούσε στην καθημερινότητα των αποίκων της Νέας Αγγλίας και προωθούσε τον ακραίο συντηρητισμό. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι ο Σατανάς προσπαθούσε να διαβάλλει και να καταστρέψει τις χριστιανικές κοινωνίες τους. Συχνά είχε για  συνεργούς τις μάγισσες που τους χάρισε ξεχωριστές δυνάμεις για να βλάπτουν τους άλλους. Η υποψία για οποιαδήποτε μαγική πράξη θεωρούνταν αμαρτία και μπορούσε να αποβεί μοιραία.

 

Λίγο πριν ξεσπάσει η παραφροσύνη του Salem, στη γειτονική πόλη της Βοστόνης ο ιερέας Cotton Mather περιέγραφε λεπτομερώς στο βιβλίο του «Memorable Providences Relating to Witchcrafts and Possessions» τις παρατηρήσεις του σχετικά με την υπόθεση της “μάγισσας” Goody Glover. Η Glover ήταν καθολική, καταγόταν από την Ιρλανδία και εργαζόταν στη Βοστόνη σαν υπηρέτρια της οικογένειας Goodwin. Το καλοκαίρι του 1688 τέσσερα από τα πέντε παιδιά των Goodwin αρρώστησαν μετά από ένα καβγά με την κόρη της Glover, ένα από αυτά μάλιστα υποστήριξε ότι αρρώστησε αφού την έπιασε να κλέβει από τη μπουγάδα. Η Goody Glover συλλήφθηκε, δικάστηκε και απαγχονίστηκε με την κατηγορία της μαγείας. Στο δικαστήριο της ζητήθηκε να απαγγείλει μια προσευχή αλλά αφού μετά βίας μιλούσε αγγλικά, μίλησε στην Ιρλανδική γλώσσα με λίγα σπαστά λατινικά.

 

Οι απόψεις και τα γραπτά κείμενα του ιερέα Cotton Mather, αλλά και του πατέρα του Increase Mather, σχετικά με τη μαγεία επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό μια εποχή όπου οι δεισιδαιμονίες και η προλήψεις ήταν βαθιά ριζωμένες στις ζωές των ανθρώπων. Αρκετοί τους θεωρούν έμμεσα υπεύθυνους για τον πανικό που ακολούθησε αργότερα.

 

Εκτός από το συνεχές αίσθημα της καταπίεσης και του φόβου οι κάτοικοι του Salem βρίσκονταν κάτω από μεγάλη πίεση εξαιτίας πολλών παραγόντων. Η μισαλλοδοξία των πουριτανών τους έφερε αντιμέτωπους με τους αυτόχθονες ιθαγενείς γιατί πολλοί τους θεωρούσαν κατώτερα όντα και υπηρέτες του Διαβόλου, θεωρώντας δικαιολογημένη την επιβολή του αποικιακού καθεστώτος. Σύντομα οι ιθαγενείς άρχισαν τις επιθέσεις και τις επιδρομές στους οικισμούς τους και δόθηκαν σκληρές μάχες για την εδραίωση των αποικιών. Ο Cotton Mather ανακαλώντας αργότερα τα γεγονότα στο Salem είχε γράψει για τους ιθαγενείς: ”Αντιμετώπισα μερικά περίεργα πράγματα… τα οποία με έκαναν να σκεφτώ ότι αυτός ο ανεξήγητος πόλεμος [δηλ. ο πόλεμος που έγινε από τα πνεύματα του αόρατου κόσμου ενάντια στους ανθρώπους του Salem] θα μπορούσε να προέρχεται από τους Ινδιάνους, των οποίων οι ανώτατοι αρχηγοί είναι πασίγνωστοι σε ορισμένους από τους αιχμαλώτους μας ως φοβεροί γητευτές και διαβολικοί μάγοι και ότι επικοινωνούν με τους δαίμονες.”

 

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που οι άποικοι είχαν να αντιμετωπίσουν ήταν το ξέσπασμα της ευλογιάς, μιας φοβερής επιδημίας που στέρησε τη ζωή σε εκατοντάδες ανθρώπους. Οι συγκρούσεις των  Άγγλων και των Γάλλων πάνω σε αμερικανικό έδαφος με αφορμή τον έλεγχο του εμπορίου γούνας, είχαν αποδυναμώσει τις αποικίες και οδήγησαν σε μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα. Επιπλέον, ο βαρύς χειμώνας του 1692 εξάντλησε ακόμα περισσότερο την υπομονή των ανθρώπων, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να υποπτεύονται ότι οι δυστυχίες τους οφείλονταν στο έργο του Διαβόλου.

 

Εκτός από τους εξωτερικούς παράγοντες το Salem είχε να αντιμετωπίσει και εσωτερικές εντάσεις που δυσκόλευαν την καθημερινότητα των κατοίκων του. Το Salem Village, τώρα ονομάζεται Danvers, ήταν ένα μικρό αγροτικό χωριό λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Salem Town που εκείνη την περίοδο ευδοκιμούσε και αποκτούσε δύναμη χάρη στο λιμάνι της. Ο ατομικιστικός χαρακτήρας της πόλης και η κοσμικότητα της όμως έρχονταν σε αντίθεση με την απλή ζωή των πουριτανών χωρικών που πάσχιζαν για την ανεξαρτοποίηση τους. Μια μεγάλη διαμάχη είχε ξεσπάσει ανάμεσα στις δύο ισχυρές οικογένειες του Salem Village διχάζοντας τους χωρικούς και επηρεάζοντας άμεσα τις ζωές τους. Επικεφαλής της μιας παράταξης ήταν η οικογένεια Porter που προωθούσε τις εμπορικές σχέσεις με την πόλη, και από την άλλη μεριά βρισκόταν η οικογένεια Putnam που υποστήριζε τον διαχωρισμό του Salem Village από την Salem Town.

 

Τα πράγματα περιπλέχτηκαν ακόμα περισσότερο όταν τον άμβωνα του χωριού ανέλαβε ο αιδεσιμότατος Samuel Parris, ένας φανατισμένος άντρας που έβλεπε πίσω από κάθε κακοτυχία να κρύβεται το έργο του Διαβόλου. Μετά την επιχειρηματική του αποτυχία, ο Parris είδε σε αυτή τη θέση την ευκαιρία να αποκτήσει επιτέλους το σεβασμό που επιθυμούσε. Συν τοις άλλοις είχε τη φήμη του άπληστου και μετά από μια σειρά απαιτήσεων που σχετίζονταν με τον μισθό του και τη γη, το μικρό χωριό διχάστηκε ακόμα περισσότερο.

 

Τα πρώτα “θύματα” της μαγείας προέρχονταν από την οικογένεια του Samuel Parris, η 9 χρονη κόρη του Betty και η 11 χρονη ξαδέρφη της Abigail Williams ήταν τα κορίτσια που άρχισαν να παρουσιάζουν μια αλλόκοτη συμπεριφορά συνοδευόμενη με σπασμωδικές κινήσεις και ουρλιαχτά. Το αμέσως επόμενο κορίτσι που εμφάνισε τα ίδια συμπτώματα ήταν η Ann Putnam Jr και σύντομα ακολούθησαν και άλλα κορίτσια από το Salem Village. Μια θεωρία λέει ότι οι Putnam εκμεταλλεύτηκαν την τεταμένη ατμόσφαιρα και βρήκαν την ευκαιρία να κατηγορήσουν τους εχθρούς τους. Είναι πολύ πιθανό τα παιδιά να χειραγωγήθηκαν από τους μεγαλύτερους τους αφού οι ίδιοι δεν μπορούσαν να έρθουν ανοιχτά αντιμέτωποι μεταξύ τους. Άλλες έρευνες αναφέρουν ότι η παράξενη συμπεριφορά τους μπορεί να οφειλόταν σε παιδική κακοποίηση, διάφορες ψυχώσεις, επιληψία, δηλητηρίαση από μουχλιασμένο ψωμί, ή απλά τα κορίτσια απολάμβαναν την εξουσία και την πρωτοφανή προσοχή που τράβηξαν πάνω τους.

 

Το κυνήγι των μαγισσών σύντομα επεκτάθηκε και στις γειτονικές πόλεις με αποτέλεσμα να γεμίσουν οι φυλακές με περισσότερα από 200 κατηγορούμενα άτομα. Μερικοί φυλακισμένοι δεν άντεξαν τις άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν, το συνωστισμό και το αλυσόδεμα στους τοίχους, αφήνοντας την τελευταία τους πνοή μέσα στη φυλακή. Οι κατηγορούμενοι για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους έπρεπε να ομολογήσουν ή να κατηγορήσουν άλλους για μαγεία. Τα αποδεικτικά στοιχεία που αποκάλυπταν τις μάγισσες κρίθηκαν τελικά απαράδεκτα αναγγέλλοντας και το τέλος των διώξεων. Η κατοχή ορισμένων αντικειμένων όπως αλοιφές και ύποπτα βιβλία, κάποια ελιά ή παράξενο σημάδι πάνω στο σώμα, οι μαρτυρίες των κατήγορων ότι το πνεύμα του ενόχου τους επιτίθεται, λαμβάνονταν σοβαρά υπόψη από τους δικαστές και οδηγούσαν σε καταδίκη.

 

Η αξιοπιστία των κοριτσιών άρχισε να αμφισβητείται όταν κατήγγειλαν μέλη από τις ανώτερες τάξεις συμπεριλαμβανομένου και τη σύζυγο του κυβερνήτη της Μασσαχουσέττης. Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1692 οι τελευταίοι 8 κατηγορούμενοι απαγχονίστηκαν στο λόφο Gallows Hill. Ένα μήνα αργότερα στις 29 Οκτωβρίου ο κυβερνήτης Phips άλλαξε τη σύνθεση του δικαστηρίου και απάλλαξε το φρικτό δικαστή William Stoughton από τα καθήκοντα του. Το καινούριο δικαστήριο αποφάσισε ότι οι κατηγορούμενοι θα κρίνονται ένοχοι μόνο αν υπήρχαν σοβαρές αποδείξεις. Μέχρι τον Μάιο του 1963  είχαν αποφυλακιστεί και οι τελευταίοι κατηγορούμενοι και ο κυβερνήτης Phips έδωσε χάρη σε όσους είχαν καταδικαστεί. Το 1711 αποφασίστηκε να δοθεί αποζημίωση στους συγγενείς των θυμάτων και να αποκατασταθεί η φήμη τους. Μόλις το 1957 η πολιτεία της Μασσαχουσέττης απολογήθηκε επισήμως για τις δίκες των μαγισσών στο Salem.

 

Το κυνήγι των μαγισσών στο Νέο κόσμο πιθανώς να ήταν μια προμελετημένη στρατηγική για να οδηγήσουν τις ήδη ταραγμένες ζωές των αποίκων στον τρόμο δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο μια κοινωνία ανίκανη για οποιαδήποτε αντίσταση. Έμοιαζε με μια τακτική περίφραξης των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων αφού έστρεψαν τα μέλη τους το ένα ενάντια στο άλλο, δικαιολογώντας έτσι την κοινωνική υποδούλωση τους.

 

Διαβάστε το δεύτερο και το τρίτο μέρος εδώ:
Οι δίκες των μαγισσών στο Salem – Β Μέρος

Οι δίκες των μαγισσών στο Salem – ‘Γ Μέρος

 

ΠΗΓΕΣ

 

 

Διαβάστε ακόμα:

Δέκα σειρές όπου πρωταγωνιστούν μάγισσες

Επτά ταινίες με μάγισσες που πρέπει να έχεις δει

Το Σφυρί των Μαγισσών: Έτσι έγινε το κυνήγι μαγισσών στην Ευρώπη του Μεσαίωνα

Oι δίκες των μαγισσών στο Σάλεμ: Α΄ Μέρος, Β΄ Μέρος, Γ΄Μέρος

JinxJinx

Κοιτώνας Slytherin, μα τα γένια του Μέρλιν! Όταν δεν εργάζομαι στο Τμήμα Μυστηρίων του Υπουργείου Μαγείας θα με βρείτε να περιφέρομαι στις Αλέες.

No Comments

Post a Comment