Ραβδί Κουφοξυλιάς | Όλη η αλήθεια που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα για το πιο δυνατό ραβδί - The Daily Owl
fade
34582
post-template-default,single,single-post,postid-34582,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Ραβδί Κουφοξυλιάς | Όλη η αλήθεια που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα για το πιο δυνατό ραβδί

Μια ημέρα πριν την αποκάλυψη του τίτλου της δεύτερης ταινίας Fantastic Beasts, η Warner Bros. είχε δημοσιεύσει ένα πολύ σημαντικό teaser για την ταινία. Μιλάμε, βέβαια, για το ραβδί κουφοξυλιάς το οποίο γνωρίσαμε για πρώτη φορά στα χέρια του Albus Dumbledore, στα βιβλία και τις ταινίες Harry Potter. Πρόκειται για ένα από τα πιο μυστηριώδη αντικείμενα στον κόσμο της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ, για το οποίο θα ανακαλύψουμε πολλές λεπτομέρειες στις ταινίες Fantastic Beasts, καθώς μέρος της πλοκής τους θα περιστρέφεται και γύρω από αυτό. Τι γνωρίζουμε, όμως, μέχρι σήμερα για το πιο δυνατό ραβδί στον μαγικό κόσμο; Τι είναι αλήθεια και τι μύθος; Το Pottermore ερευνά το ραβδί κουφοξυλιάς και μας παρουσιάζει όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής. 

 

 

 

 

Ο πρώτος κάτοχος 

 

 

Το ραβδί διαλέγει τον μάγο και όχι ο μάγος το ραβδί, είχε πει ο Ollivander στον Harry Potter την ημέρα που επισκέφτηκε το κατάστημά του στη Διαγώνιο Αλέα. Στην περίπτωση του ραβδιού κουφοξυλιάς, σύμφωνα με την άποψη του Xenophilius Lovegood, συνδυαστικά με αυτή του Albus Dumbledore, τα αδέρφια Peverell, Antioch, Cadmus και Ignotus, ήταν οι πρώτοι κάτοχοι του ραβδιού και συγκεκριμένα ο Antioch, ο μεγαλύτερος αδερφός, ήταν ο δημιουργός του και, συνακόλουθα, ο πρώτος μάγος που το χρησιμοποίησε.  

 

 

 

 

 

Οι ονομασίες

 

 

Το ραβδί κουφοξυλιάς (στα αγγλικά: elder wand) είναι επίσης γνωστό ως “Ραβδί της Μοίρας”, ένας τίτλος που αποδεικνύει πως η ιστορία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσωπική ιστορία πολλών ισχυρών μάγων που πρωταγωνίστησαν σε σημαντικά γεγονότα της μαγικοϊστορίας. Ο Barnabas Deverill το ονόμασε Eldrun Wand, χρησιμοποιώντας την αρχική λέξη από την οποία προέκυψε η σύγχρονη ονομασία του. Ο επόμενος κάτοχός του μετά τον Deverill, Loxias, το ονόμασε “Deathstick” – τίτλο τον οποίο φρόντισε να κάνει πραγματικότητα πολύ συχνά – ενώ ο μάγος Godelot το αποκαλούσε πάντα περιφραστικά: “ο πιο κακός διακριτικός μου φίλος, με σώμα από κουφοξυλιά, που γνωρίζει τα πιο σκοτεινά μαγικά”.  

 

 

 

 

 

 

 

Τα ιδιαίτερα δομικά του στοιχεία 

 

 

Κάθε στοιχείο του ραβδιού κουφοξυλιάς είναι μοναδικό, σύμφωνα με την άποψη των ραβδοποιών. Καταρχάς, το υλικό του εμφανίζεται σπάνια στη συγκεκριμένη τέχνη. Σύμφωνα με τις σημειώσεις του Ollivander, “Μόνο ένα ιδιαίτερα ασυνήθιστο πρόσωπο μπορεί να ταιριάξει με την κουφοξυλιά και στη σπάνια περίπτωση που αυτό συμβεί, θεωρώ δεδομένο ότι ο μάγος και η μάγισσα που το έχουν καταφέρει θα έχουν ένα ιδιαίτερο μέλλον“. Η καρδιά του ξύλου στο συγκεκριμένο ραβδί είναι μαλλιά από Thestral, τα οποία γνωρίζουμε πως έχουν ιδιαίτερη σύνδεση με τον θάνατο, είναι αόρατα και πετούν βρίσκοντας μόνα τους τον προορισμό όπου πρέπει να φτάσουν. Σίγουρα αυτά τα στοιχεία της καρδιάς του ξύλου προσέδωσαν στο ραβδί ιδιαίτερες μαγικές ιδιότητες. 

 

 

 

 

 

 

Η βουτηγμένη στο αίμα ιστορία του 

 

 

Η λίθος της ανάστασης και ο αόρατος μανδύας αποτέλεσαν οικογενειακά κειμήλια για τις οικογένειες Gaunt και Potter, ενώ ο τρίτος Κλήρος του Θανάτου, το ραβδί κουφοξυλιάς, αποτέλεσε αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα σε μάγους που αποζητούσαν δύναμη και διψούσαν για εξουσία. Ο Egbert the Egregious σκότωσε τον Emeric the Evil για να κερδίσει το ραβδί και έναν αιώνα μετά ο Godelot πέθανε στο κελάρι όπου τον έκλεισε ο γιος του Hereward. O Loxias σκότωσε τον Barnabas Deverill για να αποκτήσει το ραβδί, ενώ το τελευταίος πέθανε από το χέρι μάγου του οποίου η ταυτότητα δεν έχει γίνει γνωστή μέχρι σήμερα (ίσως ήταν οι Arcus ή Livius). 

Στον 20ό αιώνα, οι Gellert Grindelwald και Severus Snape σκοτώθηκαν από τον Lord Voldemort ακριβώς επειδή ο ίδιος δεν θα άφηνε κανέναν εμπόδιο στο δρόμο του για την απόκτηση του εν λόγω ραβδιού. Σύμφωνα με τον Dumbledore, αν τα ραβδιά απορροφούν τις γνώσεις και τεχνικές ικανότητες των κατόχων τους, η δύναμη του ραβδιού κουφοξυλιάς δε συγκρίνεται με τη δύναμη κανενός άλλου γνωστού ραβδιού στον μαγικό κόσμο. 

 

 

 

 

 

Αντρική υπόθεση 

 

 

Μέχρι στιγμής, όλοι οι μάγοι που διεκδίκησαν το ραβδί κουφοξυλιάς είχαν μόνο ένα κοινό στοιχείο: ήταν όλοι άντρες. Αυτό είχε επισημάνει και ο Dumbledore, αναφέροντας ότι καμία μάγισσα δεν είχε επιδιώξει την απόκτηση του ραβδιού και ότι μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε αυτή την πληροφορία κατά βούληση. Είναι σωστό να προβούμε σε μια γενίκευση σχετικά με την ψυχοσύνθεση και το φύλο των κατά καιρούς κατόχων του ραβδιού, λέγοντας ότι οι άντρες μάγοι είναι πιο διψασμένοι για την εξουσία και την απόλυτη δύναμη; Ίσως μια τέτοια ερμηνεία να ήταν παρακινδυνευμένη, υπό το φως του ότι δεν γνωρίζουμε πολλά στοιχεία για τη θέση των μαγισσών στη συγκεκριμένη κοινωνία και το βαθμό χειραφέτησής τους, που θα τους επέτρεπε να αποκτήσουν υψηλότερες βλέψεις σχετικά με την καλλιέργεια των δυνάμεών του και τη διεκδίκηση αντίστοιχων θέσεων στον κόσμο αυτό. Ενδεχομένως μια γυναίκα κάποτε να έγινε master του ραβδιού κουφοξυλιάς, αλλά να μην το έμαθε ποτέ. Η Tina Goldstein, για παράδειγμα, στην ταινία Fantastic Beasts and Where to Find Them αφόπλισε τον Gellert Grindelwald πριν τη σύλληψή του. Αν εκείνος ήταν τότε κάτοχος του ραβδιού, εκείνη θα ήταν πλέον η νόμιμη κάτοχός του. 

 

 

 

 

 

Ένα μεγάλο μυστήριο με πολλές παρεξηγήσεις

 

 

Μια από τις πιο διαδεδομένες απόψεις γύρω από το ραβδί κουφοξυλιάς είναι αυτή που θέλει τον εκάστοτε επίδοξο κάτοχο να πρέπει να σκοτώσει αυτόν που το έχει ήδη στην ιδιοκτησία του. Αυτό ήταν και η αρχή του τέλους για τον Voldemort, καθώς σκότωσε τον Snape πιστεύοντας εσφαλμένα ότι ήταν ο νόμιμος κάτοχός του. Το ραβδί κουφοξυλιάς αφόπλισε τον Dumbledore αντί να τον σκοτώσει, όσο το είχε στην κατοχή του ο Draco Malfoy, ενώ υπάκουσε τον Harry όταν κατάφερε να δραπετεύσει από το σπίτι των Malfoy. Παρότι και στα δυο αυτά περιστατικά προκλήθηκαν κάποιοι θάνατοι (Dumbledore και Dobby αντίστοιχα), το ραβδί δεν είχε άμεση σχέση με αυτούς. Η μεγαλύτερη απόδειξη, βέβαια, ότι ο έλεγχος του ραβδιού δεν προϋποθέτει τον θάνατο του εκάστοτε κατόχου είναι η ήττα του Grindelwald από τον Dumbledore το 1945, η οποία δεν στοίχισε καμία ανθρώπινη ζωή, με το ραβδί, τελικά, να ζει περισσότερο από τον αρχικό και απλώς ηττηθέντα και όχι αποθανόντα του ιδιοκτήτη. 

Με τον ίδιο τρόπο γίνεται εύκολα αντιληπτό πως το ραβδί κουφοξυλιάς δεν υπακούει αυτόματα σε κάθε νέο του ιδιοκτήτη. Σε ένα μεγάλο βαθμό, σύμφωνα με τη ρήση του Ollivander, το ραβδί κάνει τις δικές του επιλογές. Απλά, το συγκεκριμένο ραβδί δεν διαθέτει “συναισθήματα” και έτσι έλκεται από ανθρώπους που αποζητούν την εξουσία και τη δύναμη. Με αυτό το δεδομένο, θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε, στο πλαίσιο των νέων ταινιών Fantastic Beasts, την ιστορία της μονομαχίας ανάμεσα σε Grindelwald και Dumbledore, ώστε να ανακαλύψουμε μια αλήθεια που λείπει από το παζλ της ιστορίας του ραβδιού κουφοξυλιάς: τον λόγο για τον οποίο σταμάτησε να υπακούει στον Grindelwald. 

 

Meta Capsule

Cake Baker / Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών / Η τσιπούρα είναι ιχθυοκαλλιέργειας.

No Comments

Post a Comment