Ramin Djawadi: συνθέτοντας για το "Game of Thrones" - The Daily Owl
fade
20751
post-template-default,single,single-post,postid-20751,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Ramin Djawadi: συνθέτοντας για το “Game of Thrones”

“Το να ενορχηστρώνεις την καταστροφή της Υγρής Φωτιάς είναι δύσκολη δουλειά παρόλο που η Σέρσεϊ Λάννιστερ την κάνει να φαίνεται σαν μια βόλτα στο πάρκο.”

 

Ramin Djawadi, Film Composer, Santa Monica, Calif. 6.21.10

Τα δέκα εναρκτήρια λεπτά στο τελευταίο επεισόδιο του 6ου κύκλου του Game of Thrones, πέρασαν στην τηλεοπτική ιστορία ως μία από τις πλέον καταιγιστικές και ταυτόχρονα συγκλονιστικές σκηνές στην μακρά πορεία της μικρής οθόνης. Η κορύφωση με την έκρηξη του Μεγάλου Σεπτ του Μπαΐλορ, χτίστηκε πάνω σε ένα βασανιστικό crescendo, με το κάθε λεπτό να σφυροκοπάει ανελέητα τις αισθήσεις του τηλεθεατή, προοικονομώντας τον όλεθρο, την εκδίκηση και την λύτρωση που θα βίωνε καθώς το πράσινο χρώμα – χρώμα της ελπίδας – μεταστρεφόταν σε λάβαρο της καταστροφής και του θανάτου. Και όλα ξεκίνησαν από μία απλή, μελαγχολική μελωδία για solo πιάνο, όργανο που δεν είχε χρησιμοποιηθεί μέχρι εκείνη την στιγμή στους έξι κύκλους της σειράς. Ο συνθέτης, Ramin Djawadi, σε συνέντευξή του μιλά για την συνολική προσπάθεια να μεταμορφώσει σε νότες τον φανταστικό κόσμο του Westeros αλλά και για την σύνθεση του κομματιού “Light Of The Seven“, που ήδη μετράει μερικές εκατομμύρια θεάσεις στο Υoutube και έχει κάνει τους φανατικούς της σειράς να πατάνε το loop την στιγμή που ανεβάζουν την ένταση στα ηχεία τους .

 

Ποιές ήταν οι αρχικές ιδέες στην προσέγγιση του κομματιού;

 

Το ενδιαφέρον σημείο για εμένα ήταν η χρήση του πιάνου. Όταν ξεκίνησε ο κύκλος, οι σεναριογράφοι και ο σκηνοθέτης του επεισοδίου, με πλησίασαν και μου είπαν ότι “κάτι πρόκειται να συμβεί στο 10ο επεισόδιο”. Μιλήσαμε για το “Light Of The Seven”, για το πώς θα έπρεπε να είναι αυτή η σύνθεση. Kάθε είδους χαρακτηριστικό μουσικό θέμα θα μπορούσε να είναι μια κρυφή πληροφορία και δεν θέλαμε να την μαρτυρήσουμε στο κοινό. Τότε ο σκηνοθέτης έριξε την ιδέα. “Τι θα λέγατε για ένα πιάνο;” Το συζητήσαμε. Στην πραγματικότητα, το πιάνο στην μουσική γλώσσα του Game Of Thrones, δεν υπάρχει. (…) Οπότε, γιατί όχι; Ας το χρησιμοποιήσουμε. Θα είναι μεγάλη έκπληξη, κάτι που θέλουμε να πετύχουμε άλλωστε. Ο ήχος του σβήνει και υπάρχει ταυτόχρονα, έχει αυτήν την φυσική φθορά που ταίριαζε απόλυτα με το ύφος που θέλαμε να έχει το κομμάτι.

 

Είναι επίσης ευέλικτο σαν όργανο. Ακολουθεί την ιστορία, την υπογραμμίζει, καθώς είναι σιγανότερο σε στιγμές ηρεμίας και εκρηκτικό όταν αποκαλύπτονται όλα.

 

Ακριβώς! Έχει τεράστιο εύρος δυναμικής, κάτι που τα περισσότερα όργανα δεν έχουν. (…) Αυτό που επίσης είναι GOT-Season-Finale-15σημαντικό, σε σχέση με την σκηνή, είναι ότι έχει δέκα λεπτά διάρκεια με ελάχιστους διαλόγους. Ήξερα λοιπόν ότι έπρεπε να ξεκινήσω απλά, μινιμαλιστικά και να δώσω χώρο. Να αφήσω τις νότες να ηχήσουν, να δώσω χώρο, να χτίσω την αναμονή χωρίς να προδίδω το μυστικό. Να βλέπεις την σκηνή και να αρχίσεις δειλά να αναρωτιέσαι: “Ει, τι κάνουν αυτά τα παιδιά εκεί; Τι γίνεται τώρα;” Τότε βλέπεις την Υγρή Φωτιά να στάζει. (…) Ήταν τόσο διασκεδαστικό το να φτιάχνουμε το κομμάτι. Είχαμε εκκλησιαστικό όργανο, τσέλο, βιολί. Η ορχήστρα δεν κάνει την εμφάνισή της παρά την τελευταία στιγμή.  Τόσο δελεαστικό να την χρησιμοποιήσουμε νωρίτερα, να τα αποκαλύψουμε όλα νωρίτερα αλλά ένιωσα ότι έπρεπε να περιμένουμε μέχρι η Υγρή Φωτιά να εμφανιστεί στην οθόνη και όλοι να αρχίσουν να καταλαβαίνουν τι πρόκειται να γίνει.

 

Τα φωνητικά ακούγονται την στιγμή που τα παιδιά μπήγουν τα μαχαίρια τους στον Μέγα Μέιστερ Παϊσέλ. Μπορείς να ψηλαφίσεις την πηγή αυτής της ιδέας;

 

Θα πρέπει να πάμε πίσω, όταν πλέον συζητούσαμε για την σημασία της σκηνής.  “Τι θα έλεγες για πιάνο;”, “Τι θα έλεγες για εκκλησιαστικό όργανο;” Τότε είπα: “Τι θα λέγατε για αυτά τα παιδιά;” Βλέπουμε παιδιά να υπάρχουν τριγύρω. Τι θα λέγατε για φωνές; Φωνητικά αγοριών.  Έτσι, όταν ακούγονται τα φωνητικά, είναι η στιγμή που βλέπουμε στην οθόνη το μαχαίρι. (…) Είναι δύο αγόρια, αυτό είναι όλο. Όχι μια μεγάλη χορωδία. Απλά δύο αγόρια που τραγουδάνε solo την ίδια ακριβώς μελωδία. (…) Και σε τακτά χρονικά διαστήματα, τραγουδούν μια διαφορετική νότα, δημιουργώντας όλη αυτήν την ένταση. Αυτό είναι σκόπιμο. Θέλαμε αυτή την αταίριαστη μελωδική γραμμή, που απομακρύνεται και ενώνεται στο τέλος.

 

Το εκκλησιαστικό όργανο ξεσπά την στιγμή του θανάτου του Παϊσέλ, ύστερα ησυχάζει για λίγο ενώ βλέπουμε τον Λάνσελ Λάνιστερ στο σκοτάδι. Επιστρέφει την στιγμή που το αγόρι τον μαχαιρώνει και μεταμορφώνεται στο βασικό θέμα του Game Of Thrones.

 

Σωστά. Αυτή η σκηνή περιέχει πολλά πράγματα που συμβαίνουν ταυτόχρονα. (…) Και ναι, παίζει ξανά το βασικό θέμα της σειράς. Είναι τόσο καινούργια σαν μουσική σύνθεση, είναι και το πιάνο και δεν θέλαμε να απομακρυνθούμε εντελώς. Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι οι θεατές θα ακούσουν το βασικό θέμα και θα καταλάβουν ότι βλέπουν όντως το Game Of Thrones. Αυτό είναι το καλό με το βασικό θέμα. Είναι σαν μια κουβέρτα που σκεπάζει όλη την σειρά.

 

Κάνατε συγκεκριμένες μουσικές αλλαγές κατά την διάρκεια της σκηνής – παραδείγματος χάριν- στο πιάνο την στιγμή που η Μάργκαιρυ αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο;

 

Ναι και όχι. Είναι αλήθεια ότι ασχολήθηκα με την συνολική εικόνα του κομματιού. Από αυτήν την άποψη, είναι αληθές, άλλοι ήρωες γνωρίζουν περισσότερα ενώ άλλοι τα μαθαίνουν στην πορεία. (…) Μετά το μαχαίρωμα επιστρέφουμε στην Μάργκαιρυ οπότε, ξέραμε, ότι η μουσική έπρεπε να ηρεμήσει και πάλι. (…) Έπρεπε να κάνω πίσω, οπότε γυρνάμε στο θέμα του πιάνου όπως στην αρχή, αλλά καθώς συνέβαιναν πράγματα, έπρεπε να έχουμε κλιμάκωση μέχρι το τέλος. (…) Ίσως αυτό να περιγράφει το κομμάτι καλύτερα. Έχουμε σκηνές κλιμάκωσης, μετά μικρής ηρεμίας, επιστροφής στο βασικό μοτίβο και κορύφωση και πάλι. Συνολικά όμως, το κομμάτι συνεχώς κλιμακώνεται.

 

Λοιπόν, δεν είναι μόνο ότι εισάγεις ένα νέο όργανο στο GoT, αλλά το εισάγεις εσύ ο ίδιος στην σειρά.

 

56fd40814d674ff3a7067335db290502Αγαπώ να ερμηνεύω ο ίδιος την μουσική μου. Το κάνω συχνά. Πίσω, στα κολλεγιακά μου χρόνια, έπαιζα αρκετά. Αν είχα χρόνο θα έπαιζα περισσότερο. Δεν έχω την ευκαιρία να ηχογραφώ συχνά την μουσική μου. Αν μπορώ να παίξω ο ίδιος ένα όργανο, θα το κάνω. Πραγματικά, το απολαμβάνω. Και το εκκλησιαστικό είναι ένα όργανο που ξεκίνησα τεσσάρων χρονών. Δεν μπορούσα να φτάσω τα ποδόπληκτρα. Έπαιζα όρθιος. Τότε ξεκίνησα το πιάνο. Αλλά άρχισα με το εκκλησιαστικό. Γι΄αυτό και γνώριζω πως να δουλέψω με αυτό το όργανο.

 

 

 

 

Νιώθεις ότι η σύνθεση της μουσικής αυτού του κύκλου ξεχωρίζει από τους προηγούμενους;

 

Οπωσδήποτε! Θεωρώ ότι το σύνολο της μουσικής αυτού του κύκλου είναι διαφορετικό. (…) Σε αυτόν τον κύκλο, καθώς η ιστορία έχει φτάσει σε τόσο υψηλό επίπεδο, έχουμε δυνατές μουσικές στιγμές  από νωρίς, . Έχει επεκταθεί τόσο πολύ και διακυβεύονται τόσα πολλά εξαιτίας αυτών των σκηνών. Όλες οι σκηνές με την Νταινέρυς, (…) η ιστορία του Χόντορ, θα μπορούσαν να είναι συνθέσεις για το μεγάλο φινάλε. (…)

 

Πόσο ικανοποιημένος είσαι με την ανταπόκριση που είχε το κομμάτι;

 

Ήταν υπέροχη! (…) Σε κάθε κύκλο αναρωτιέσαι: “Ποιός θα πεθάνει τώρα; Τι πρόκειται να κάνουν μετά;” Το ίδιο κάνω και με την μουσική. Στο παρελθόν, είχαμε διάφορα συγκροτήματα, όπως στο “Rains Of Castamere” και η ερώτηση ήταν: “Ποιό συγκρότημα θα έχουμε φέτος;” Αλλά αυτό που συμβαίνει με το GoT, κάθε φορά που νομίζεις ότι επαναλαμβάνεται, είναι ότι αυτό σε πάει κάπου αλλού. Νιώθω ότι το ίδιο κάνουμε και με την μουσική. Ο κόσμος μπορεί να αναρωτιέται για το ποιά θα είναι το συγκρότημα του φετινού κύκλου. Λοιπόν, ίσως δεν έχουμε κάποιο καινούργιο συγκρότημα αλλά έχουμε καινούργια μουσική με νέα ενορχήστρωση που δεν είχαμε πριν. Ο κόσμος εξεπλάγην και αυτό είναι κάτι που αγαπώ.

 

Είσαι έτοιμος για ένα heavy metal cover του “Light Of The Seven” ;

 

Δεν το είχα σκεφτεί καν αυτό! Αλλά νομίζω ότι θα γινόταν σπουδαίο cover. Το ακούω στο κεφάλι μου. Πραγματικά, το ακούω αυτή την στιγμή!

 

 

 

ΠΗΓΕΣ

Θάνος Π.

Περήφανος Slytherin μέχρι το μεδούλι, μπαροκ-άς μέχρι τελικής πτώσεως και σοκολατομανής στο τελικό στάδιο. Όνειρό μου να ανοίξω διανυκτερεύον ζαχαροπλαστείο και να μου υπογράψει η Rowling τον "Ημίαιμο Πρίγκηπα". Σλόγκαν μου; "Σκάσε και κολύμπα!" Είπα ότι θέλω να με υιοθετήσουν οι Lannisters;

No Comments

Post a Comment