H Mάνα Κουκουβάγια φτιάχνει σουφλέ σοκολάτας - The Daily Owl
fade
33994
post-template-default,single,single-post,postid-33994,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

H Mάνα Κουκουβάγια φτιάχνει σουφλέ σοκολάτας

Το σουφλέ σοκολάτας είναι ένα θρασύτατο γλυκό. Σε αναγκάζει να το ερωτευθείς και μετά να ερωτευθείς κι αυτόν που το έφτιαξε για σένα. Αν είναι η μαμά σου, τη βλέπεις αμέσως πιο γλυκά. Αν είναι η σχέση σου, κάτι θεριεύει μέσα σου, αναζωπυρώνεται το λες. Αν είναι εκείνη ή εκείνος που σε φλερτάρει, σκούρα σαν την κουβερτούρα τα πράγματα. Έχεις πέσει στον έρωτά του και δεν το ξέρεις.

 

Το σουφλέ σοκολάτας, αυτό για το οποίο θα σας μιλήσω, δεν έχει πολλά πολλά. Ούτε αρωματικά, ούτε μίξερ, ούτε ατέλειωτες ώρες προετοιμασίας. Γι’ αυτό είναι και κάπως απαιτητικό σε συναισθήματα. Σου λέει, κοίτα πόσο απλά σου συμπεριφέρομαι και κοίτα πώς θα σε εντυπωσιάσω εκεί που δεν το περιμένεις. Τι να κάνεις, φέρεσαι ανάλογα…

 

Το φτιάχνεις ξαφνικά, εκεί που κάθεσαι, έτσι χωρίς λόγο, το φτιάχνεις και για μια επίσκεψη από φίλους ή σε φίλους. Κλείνεις καλά τα παράθυρα, μην βγει η μυρωδιά στη γειτονιά, και απολαμβάνεις μια μοναδική ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι, με αναθυμιάσεις σοκολάτας… Μαγεία.

 

Ωστόσο, με το ζήτημά του πλανάται και μια αυστηρότητα στον αέρα. Να ξέρετε, δεν θα είμαι πολύ (μην πω και καθόλου) ελαστική μαζί σας στο θέμα των γραμμαρίων και του ψησίματος, όπως δεν ήταν και ο κορυφαίος ζαχαροπλάστης Μιχάλης, που μου έδωσε τη συνταγή. Θέλει έμφαση στη λεπτομέρεια. Στο σουφλέ αυτό δεν χωρούν αυτοσχεδιασμοί. Δεν το ανέχεται η σοκολατένια λάβα, που κουφοβράζει μέσα στο κεραμικό σκεύος (για σουφλέ, αυτό με τα ψηλά τοιχώματα, που βοηθούν στο «φούσκωμα», εγώ το λέω σουφλεδιέρα, μ’ αρέσει) και ανυπομονεί να εκραγεί.

 

 

Τα υλικά του (απλά πράγματα):

 

300 γρ. μαργαρίνη

300 γρ. κουβερτούρα

220 γρ. ζάχαρη

6 αυγά (όχι τεράστια)

150 γρ. αλεύρι + 10 γρ. μπέικιν πάουντερ

 

 

Τι θα γίνει με τα υλικά:

 

 

Γενικά, καλό είναι τα υλικά να τα έχουμε ολόγυρά μας, ζυγισμένα, μετρημένα, έτοιμα για δράση.

 

Έχουμε σπάσει αυγουλάκια σε μπολ, έχουμε δίπλα μας ζάχαρη, αλεύρι (στο οποίο έχουμε ανακατέψει και το μπέικιν), έχουμε σπάσει και σε μικρότερα κομμάτια την κουβερτούρα (δεν πετάμε μέσα έτσι απλά όλη την πλάκα)

 

Για αρχή «καίμε» τη μαργαρίνη και σας δίνω δύο εναλλακτικές, για το πώς θα το κάνετε. Ή σε μπρίκι/μικρό κατσαρολάκι σε μέτρια φωτιά ή σε φούρνο μικροκυμάτων (εγώ κάνω το δεύτερο). Θέλουμε να κάψει καλά γιατί εκεί μέσα θα λιώσουμε και την κουβερτούρα.

 

Μόλις φτάσουμε στο ποθητό κάψιμο, ρίχνουμε στο μπολ τα κομμάτια της κουβερτούρας και περιμένουμε λίγα λεπτά, να λιώσει όσο μπορεί, και μετά βοηθάμε κι εμείς, είτε ξαναβάζοντας το σκεύος στη φωτιά, αυτή τη φορά απαραίτητα σε (προς) χαμηλή, ανακατεύοντας συνεχώς με αυγοδάρτη, μην καεί η σοκολάτα, ή ξανά στον φούρνο μικροκυμάτων, αλλά με προσοχή στη θερμοκρασία.

 

Όταν αυτά τα δύο υλικά γίνουν ένα (και όμορφο), προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε καλά (πάντα με αυγοδάρτη, σας το είπα, ούτε καν ένα μίξερ). Κατεβάζουμε έτσι λίγο και τη θερμοκρασία του μείγματος, μην και μας «ψηθούν» τα αυγά, και τα προσθέτουμε κι αυτά.

 

Ανακατεύουμε γρήγορα και συνάμα προσεκτικά (μην κάνετε ατσαλιές στην κουζίνα).

 

Όταν έχουμε έναν ωραίο, σοκολατένιο χυλό (θα το έλεγα κι έτσι), ρίχνουμε και το αλεύρι με το μπέικιν. Ανακατεύουμε πάλι ωραία ωραία και αδειάζουμε στη βουτυρωμένη σουφλεδιέρα (μυστικό: το μείγμα πρέπει να είναι οπωσδήποτε έστω και λίγο πάνω από τη μέση του σκεύους-εξασφαλίζουμε ωραίο αποτέλεσμα σε ύψος)

 

*Στο σημείο αυτό μπορείτε να καλύψετε το σκεύος με μεμβράνη κουζίνας, να ειδοποιήσετε να σας περιμένουν με αναμμένο φούρνο (190 βαθμούς σε αέρα), να πάρετε αγκαλιά το μισοέτοιμο γλυκό και να πάτε επίσκεψη. Μπαίνοντας στο ξένο σπίτι, φουρνίζετε απευθείας, ξεφουρνίζετε στο σωστό χρόνο και κλέβετε όλες (μα όλες) τις εντυπώσεις. Το έχω κάνει και ξέρω. Πήγα στη Χρύσα κάποτε, με το (το λες και) πυρέξ παραμάσχαλα, το ψήσαμε το σουφλέ εκεί κι έγινε πατιρντί μεγάλο.

 

Πίσω στα δικά μας τώρα, αν ολοκληρώσουμε τη διαδικασία στο σπίτι, έχουμε ανάψει ήδη φούρνο (190 ΒΑΘΜΟΥΣ ΣΕ ΑΕΡΑ, το είπα και πριν), η σχάρα βρίσκεται κανονικά σε μεσαίο ύψος, ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω, φουρνίζουμε και ψήνουμε αυστηρά 20 λεπτά. Στο χρόνο αυτό ανοίγουμε την πόρτα του φούρνου και με αρετή και τόλμη βάζουμε το χέρι πάνω στο γλυκό, το ακουμπάμε κανονικά. Εάν νιώσουμε ότι εσωτερικά κάτι τρεμοπαίζει ακόμη, είμαστε έτοιμοι. Εάν τρεμοπαίζει πολύ και ΜΟΝΟ σε αυτή την περίπτωση, επιτρέπω να ψήσετε άλλα δύο λεπτά.

Τέλος. Βγάζουμε το σουφλέ σοκολάτας από το φούρνο και σερβίρουμε, αφού αφήσουμε να περάσουν τουλάχιστον δέκα με δεκαπέντε λεπτά όλο λαχτάρα (σίγουρα όχι μισάωρο, πάντως). Εννοείται πως τα κομμάτια δεν θα είναι κομμάτια, απλά, το καταλαβαίνετε, δεν γίνεται να κοπεί. Βγάζετε λογικές ποσότητες με μεγάλο κουτάλι και αφήνεστε στην αποθέωση.

 

 

Φιλιά Μάνας (Κουκουβάγιας)

 

 

*H φωτογραφία είναι της Μάνας Κουκουβάγιας, δηλαδή της Ρίτσας Στάμου

 

Ritsa Stamou

Η Ρίτσα είναι μια παραδοσιακή Μάνα Κουκουβάγια. Καμαρώνει, παιδεύει, εκπαιδεύει δύο υπέροχα δίδυμα αγόρια, τον Στέφανο και τον Μάριο. Κάνει όσα κάνει, συνήθως, μια μάνα και, παράλληλα, γράφει, ονειρεύεται, ανησυχεί υπερβολικά, κάνει πολλά γλυκά, θυμώνει εύκολα, γι’ αυτό περπατάει πολύ, και βλέπει ΠΟΛΛΕΣ ταινίες!

No Comments

Post a Comment