Άρτεμις Βελούδου: "Η έμπνευση μου είναι οι φόβοι μου" - The Daily Owl
fade
16760
post-template-default,single,single-post,postid-16760,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Άρτεμις Βελούδου: “Η έμπνευση μου είναι οι φόβοι μου”

 

 

Οι «Εφιάλτες» ανήκουν στην κατηγορία της λογοτεχνίας του Φανταστικού. Για ποιο λόγο επέλεξες να ασχοληθείς με το συγκεκριμένο είδος;

Δεν θεωρώ τόσο ότι ήταν επιλογή, όσο κάλεσμα. Από μικρή διάβαζα βιβλία κάθε είδους, έχοντας πάντα μια ιδιαίτερη αδυναμία στο Φανταστικό. Στα πρώτα μου προσχέδια μυθιστορημάτων όμως, υπάρχουν ιδέες που ανήκουν και σε άλλες κατηγορίες. Ακόμη και το πρώτο μου ολοκληρωμένο έργο ξεκίνησε ως ψυχοκοινωνικό μυθιστόρημα, μέχρι που ξαφνικά βρέθηκα να βαδίζω σε στοιχειωμένα μονοπάτια. Η επιλογή λοιπόν, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, καθοδηγήθηκε από τη συγκεκριμένη έμπνευση.

 

Αν έπρεπε να επιλέξεις ένα άλλο λογοτεχνικό είδος, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;

Γενικά δεν τα πάω καλά με πράγματα που «πρέπει» να κάνω… Πιστεύω όμως ότι θα μου άρεσε να ασχοληθώ με το ιστορικό μυθιστόρημα.

 

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου συγγραφείς; Υπάρχει κάποιος που σε επηρέασε σε ιδιαίτερο βαθμό με κάποιον τρόπο, όταν ξεκίνησες κι εσύ με τη σειρά σου να γράφεις;

J.K. Rowling, Stephen King, Graham Masterton, Ζυράννα Ζατέλη, Ισίδωρος Ζουργός… Μετά μπορώ να αρχίσω να απαριθμώ αγαπημένα βιβλία και δημιουργούς, παλιούς και νέους, αλλά οι παραπάνω αποτελούν χρόνιες σταθερές μου. Εκείνη όμως που με επηρέασε καταλυτικά τόσο στο να ξεκινήσω να γράφω, όσο και να διαβάζω βιβλία, ήταν η μητέρα μου.

 

Έχεις δηλώσει πως η ιδέα για τους «Εφιάλτες» γεννήθηκε όταν διάβασες κάποιους ιρλανδικούς θρύλους. Γενικότερα, τι μπορεί να αποτελέσει για σένα έμπνευση;

Είναι πολλά και αναπάντεχα τα ερεθίσματα… Ένα τραγούδι, μια πρόταση, μια εικόνα, ένα μέρος, ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα, κάποιος επίμονος προβληματισμός κ.α. Κυρίως όμως οι φόβοι μας… εξωπραγματικοί ή μη.

 

Υπάρχουν συγγραφείς που προτιμούν την απόλυτη απομόνωση όταν γράφουν, ενώ άλλοι την οχλαγωγία και τα δημόσια μέρη. Εσύ σε ποια κατηγορία ανήκεις;

Απόλυτη απομόνωση, ασυζητητί. Ακόμη και το βιολογικό μου ρολόι είναι ρυθμισμένο να λειτουργεί καλύτερα μετά τα μεσάνυχτα, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Για μένα το γράψιμο είναι μια προσωπική, μυστηριακή υπόθεση και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ υπό άλλες συνθήκες.

 

Οι περισσότεροι αναγνώστες θα ήθελαν να έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν, έστω για λίγο, τους αγαπημένους τους συγγραφείς ‘εν ώρα δράσης’. Αν κάποιος έριχνε μια κλεφτή ματιά στον χώρο/γραφείο της Άρτεμις την ώρα που γράφει, τι εικόνα θα αντίκριζε;

Εξαιρετική ερώτηση… Θα αντίκριζε σκοτάδι, με ένα μοναδικό φως πάνω από το πληκτρολόγιο, εμένα καθισμένη με τα πόδια ανεβασμένα στη γωνία του γραφείου (ναι, γράφω στο πλάι) με τα μαλλιά πιασμένα όπως να’ ναι, με γυαλιά για τον υπολογιστή και γύρω μου το χάος. Κούπες από καφέδες στολισμένες σε κάθε διαθέσιμη επιφάνεια, σημειώσεις, post it, στυλό, μαρκαδόρους, λίγες ακόμη σημειώσεις, τα «καπνικά» μου σύνεργα διασκορπισμένα και τρία- τέσσερα γεμάτα τασάκια (ναι, δυστυχώς καπνίζω). Θα άκουγε μουσική (rock ή instrumental κομμάτια, συνήθως dark/horror/creepy/epic εκτελέσεις) και ενίοτε εμένα να μιλάω (προφέρω φωναχτά τους διαλόγους για να βεβαιωθώ ότι είναι ρεαλιστικοί, εντάξει;). Αυτά, αν μείνει στην κλεφτή ματιά. Αν κάνει το λάθος να με πλησιάσει αθόρυβα, θα με τρομοκρατήσει. Έτσι, θα γίνει μάρτυρας σε κάτι πολύ αστείο. Ο αδερφός μου τουλάχιστον, ακόμη γελάει.

 

Αν έπρεπε να κάνεις ένα ταξίδι με έναν από τους λογοτεχνικούς σου ήρωες, ποιον θα επέλεγες και γιατί;

Τον Ρέιμοντ, χωρίς δεύτερη σκέψη. Υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι εύκολος άνθρωπος, έχει χιούμορ, ξέρει να περνάει καλά και είναι ικανός να μπλέξει σε κάθε είδους περιπέτεια. Στη χειρότερη, θα έρθει ο Έρνεστ να μας ξεμπλέξει.

 

Ως συγγραφέας, ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου Εφιάλτης;

Να γράφω κάτι το οποίο δεν θα απολαμβάνω.

 

«Συμβόλαιο Ψυχής», «Ψευδαίσθηση» και «Αποδέσμευση». Τι περιμένει τους αναγνώστες στο τρίτο και τελευταίο μέρος των «Εφιαλτών»;

Αν κρίνω από την αίσθηση που προκάλεσε σε μένα, το τρίτο μέρος αποτελεί μια συναισθηματική βόμβα. Η περιπέτεια κορυφώνεται, συμβαίνουν πολλές ανατροπές, αλήθειες έρχονται στο φως, κίνδυνοι παρουσιάζονται, νέα δεδομένα προστίθενται και όλα αυτά για να οδηγήσουν τους ήρωες στην πολυπόθητη λύτρωση… Πάνω απ’ όλα, αποτελεί μια αποδέσμευση, κυριολεκτικά και μεταφορικά. 

 

Με την τριλογία των «Εφιαλτών» έχεις θέσει ήδη πολύ υψηλά τον πήχη. Έχεις σκεφτεί ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Τι να περιμένουμε συγγραφικά από την Άρτεμις Βελούδου στο μέλλον;

Αυτή τη στιγμή, το μέλλον προδιαγράφεται ομιχλώδες… Η αλήθεια είναι πως, ζώντας στον κόσμο των «Εφιαλτών» για πέντε χρόνια, είναι δύσκολο να αφεθώ σε μια νέα έμπνευση τόσο σύντομα. Από την άλλη, μπορεί βάση αντίστροφης ψυχολογίας να καταπιαστώ άμεσα με κάτι καινούργιο! Σίγουρα όμως θα είναι κάτι το σκοτεινό και –ελπίζω!–αυτοτελές.

 

12993521_10208444965258127_520779356442384679_n

Chrissa Vasileiou

Geminis, bookworm, coffee lover, storyteller... Aν δεν έχεις βρει ακόμα το παραμύθι που σε αντιπροσωπεύει, δημιούργησε το δικό σου!

No Comments

Post a Comment