Έλληνες Συγγραφείς: Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου μας μιλάει για "Ξεπεσμένους Αγγέλους" και άλλες ιστορίες - The Daily Owl
fade
25271
post-template-default,single,single-post,postid-25271,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Έλληνες Συγγραφείς: Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου μας μιλάει για “Ξεπεσμένους Αγγέλους” και άλλες ιστορίες

Συγγραφέας, λάτρης της λογοτεχνίας, μητέρα, σύζυγος, ένας άνθρωπος πολυσχιδής που δεν μπορεί να περιοριστεί σε τίτλους και ιδιότητες. Συναντηθήκαμε ένα πρωινό του Δεκέμβρη και μιλήσαμε πάνω από ζεστούς καφέδες και κάτω από χριστουγεννιάτικες μελωδίες, για τα βιβλία της, τη λογοτεχνία και τους καθημερινούς ήρωες της ζωής.

 

Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Μεγάλωσε στην Κυψέλη, μια από τις πιο «ζωντανές» γειτονιές της Αθήνας, όπου το κλίμα είναι ακόμα και σήμερα παρεΐστικο, όπου επικρατεί μια «ωραία αλητεία», μια χαλαρότητα ανεπιτήδευτη ανάμεσα σε ανθρώπους που τους νοιάζει, εκτός από το να διασκεδάσουν, και να «ψαχτούν».

 

Από μικρή είχε κλίση στην λογοτεχνία. Διάβαζε πολύ, κυρίως κλασική λογοτεχνία, ξένη κι ελληνική. Η αγάπη της για τη φαντασία δεν την εμπόδισε να αγαπήσει και τους αριθμούς, τη λογική, οτιδήποτε έχει κανόνες και υπακούει σε ένα συγκεκριμένο σύστημα. Αρχικά επέλεξε να σπουδάσει κοινωνική θεολογία, στη συνέχεια όμως συνειδητά αποφάσισε να ασχοληθεί με την πληροφορική.

 

 

9786185021382-1000-1100181

 

 

 

 

Ο δρόμος προς τη συγγραφή

 

Τυχαία πήρε την απόφαση να γράψει. Υπήρχε στο μυαλό της μια ιστορία, την οποία ξεκίνησε να δουλεύει, δίνοντας τα κεφάλαια για ανάγνωση στους φίλους της. «Πού είναι το επόμενο κεφάλαιο», την ρωτούσαν, κι έτσι τα δέκα κεφάλαια που αρχικά είχε προγραμματίσει η Γιώτα τετραπλασιάστηκαν. Τις ημέρες μετά τη γέννηση του γιου της, καθώς βρισκόταν διαρκώς σε ένα ήσυχο σπίτι, αποφάσισε να αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο της και να αποτυπώσει στο χαρτί την αρχή, τη μέση και το τέλος της ιστορίας. Το βιβλίο ήταν έτοιμο.

 

Η πρώτη απόπειρα έκδοσης ήταν απογοητευτική για την ίδια. Οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι δεν συμπεριλάμβαναν στα προσεχή τους σχέδια την έκδοση ενός τέτοιου μυθιστορήματος. Τότε την προσέγγισαν από τις εκδόσεις Μάτι, με τις οποίες συνεργαζόταν στο site της «Το Μεγαλείο των Τεχνών», όπου έγραφε λογοτεχνικές αξιολογήσεις. Το βιβλίο «Ξεπεσμένοι Άγγελοι» εκδόθηκε από τις εκδόσεις Μάτι και σημείωσε αμέσως μεγάλη επιτυχία.

 

ksepesmenoi-aggeloi-ligter-color

 

 

 

Η επόμενη ιδέα ήταν έτοιμη. Το «Όταν ξέρεις ν’ αγαπάς» αφορά, μεταξύ άλλων, και στο ζήτημα του ιού HIV και των φορέων του. Με 13 κεφάλαια έτοιμα, η Γιώτα αποφάσισε να κάνει μια παύση στη συγγραφή του, ώστε να πραγματοποιήσει την έρευνα που ήθελε για τον ιό και τον τρόπο ζωής των φορέων του. Ήθελε να έχει ένα ρεαλιστικό υπόβαθρο, να μην αλλοιώνεται η πραγματικότητα. Πράγματι, άφησε το συγκεκριμένο πρότζεκτ στην άκρη και ξεκίνησε να γράφει το “Μη Με Ξεχάσεις”.

 

 

Οι εμπνεύσεις

 

Οι εμπνεύσεις της βρίσκονται παντού μέσα στην καθημερινότητα. Μπορεί να βρίσκεται στο λεωφορείο, να παρατηρεί τον κόσμο και τις κινήσεις του και να σκέφτεται ποια μπορεί να είναι η ιστορία καθενός. Το “Μη Με Ξεχάσεις” το έγραψε, μεταξύ άλλων, και με έμπνευση το βιβλίο “Στην άκρη του ουράνιου τόξου” της Σεσίλια Άχερν, παρότι ούτε η μορφή του, ούτε το περιεχόμενό του σχετίζονται με το δικό της μυθιστόρημα.

 

Η αδυναμία της στους τραγικούς χαρακτήρες είναι εμφανής τόσο στα δικά της έργα, όσο και στις λογοτεχνικές επιλογές της. Αγαπάει τον κυνισμό, τη λογική του Όσκαρ Ουάιλντ και τις ακραίες απόψεις του, τον Γκαστόν Λερού και τον “μαύρο αισθησιασμό του”, τον Πόε και την goth λογοτεχνία, αλλά και τον Παπαδιαμάντη, τον Μυριβήλη και τον Βενέζη. Η αφήγηση που σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές ενδεχομένως να μην ταιριάζει απόλυτα στον σύγχρονο αναγνώστη. Τα νέα παιδιά δεν μαθαίνουν τους συγκεκριμένους λογοτέχνες στο σχολείο, ώστε να τους αγαπήσουν όπως συνέβη με τη δική μας γενιά. Θέλουν κάτι διαφορετικό και «πιο γρήγορο». Ωστόσο, αν ο σύγχρονος αναγνώστης δώσει μια ευκαιρία, δεν υπάρχει περίπτωση να μην αγαπήσει και τους κλασικούς συγγραφείς.

 

 

Το αφηγηματικό  βάθος 

Οι ιστορίες της είναι συχνά ψυχαναλυτικές ως προς τους ήρωες. Σε κάθε νέο βιβλίο «βουτάει» όλο και περισσότερο μέσα στην προσωπικότητα των ηρώων, ψάχνει τα μυστικά τους, εκθέτει τα ψέματα και τις αλήθειες, τους αναδεικνύει ως ανθρώπους ατελείς, καθημερινούς, όμοιους με εμάς. Αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν την έμπνευσή της, όσοι έχουν δική τους, ειλικρινή άποψη για τη ζωή και μπορούν να την υποστηρίξουν με επιχειρήματα, κάνοντας κουβέντα πέρα από το στενό κουτί των σκέψεών τους.

 

 

%ce%b3%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%b1

 

 

Το επόμενο βιβλίο της, έτοιμο εδώ και δυο χρόνια, θα κυκλοφορήσει στις αρχές του 2017 και αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα ψυχαναλυτικής προσέγγισης των πρωταγωνιστών. Δυο όμοιοι χαρακτήρες, χορευτές που διεκδικούν μια υποτροφία, συναντιούνται στην Ελλάδα, την Αγγλία και την Αμερική. Δύσκολοι χαρακτήρες, κυνικοί και εγωπαθείς, απέχουν κατά πολύ από την έννοια του «καλού παιδιού», δίνοντας ένα διαφορετικό νόημα στον ρομαντισμό της εποχής.

 

 

Η ισορροπία της θεματολογίας

 

Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου θέλει τα βιβλία της να ακροβατούν ανάμεσα στον αισθηματικό και τον κοινωνικό άξονα. Θέλει να μπορεί να γράφει τα πάντα και χωρίς περιορισμό, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να τέρπει συνολικά τον αναγνώστη. Επιλέγει την διάπλαση των ηρώων της με τρόπο ώστε ο αναγνώστης να ταυτίζεται με αυτούς, να συγκινείται και να περνάει όμορφα κατά την ανάγνωση. Δεν έχει ως αυτοσκοπό τη συγγραφή βιβλίων που θα «αντέξουν» στον χρόνο πάση θυσία.

 

 

15870446_10211732728092469_1270239112_n

 

 

Η συγγραφή συνιστά ως ένα βαθμό και προσωπική ψυχανάλυση. Δεν ανακάλυψε τον εαυτό της, ούτε άλλαξε, απλώς η διαδικασία αυτή την βοήθησε να φιλοσοφήσει λίγο περισσότερο τη ζωή. Εξάλλου, ο συγγραφέας δεν πρέπει να ετεροκαθορίζεται. Συχνά οι εκδοτικοί οίκοι προωθούν την «περσόνα» του συγγραφέα, μια επίπλαστη κατασκευή που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, μόνο για να επιτύχουν εμπορικά.

«Δεν είμαι η συγγραφέας Γιώτα, είμαι η Γιώτα σκέτο». Δεν είναι η συγγραφή η προτεραιότητα της ζωής της. Η ζωή είναι προτεραιότητά της.

Στην ερώτηση αν έχει ήρωες, απαντά ακόμα μια φορά με αφοπλιστική ειλικρίνεια. «Εμείς είμαστε οι ήρωες της καθημερινότητάς μας. Έχουμε ανάγκη τους ήρωες για να μας συντηρούν την αισιοδοξία και τη διάθεση να κάνουμε κάτι καλύτερο για εμάς». Να θαυμάζεις, αλλά να μην εξιδανικεύεις. Μόνο έτσι μπορείς να διατηρήσεις την ισορροπία στη ζωή σου.

 

 

Τα βιβλία της Γιώτας Παπαδημακοπούλου κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Μάτι

Meta Capsule

Cake Baker / Έχω σπουδάσει Μπαγιαντέρα στη Λυών / Η τσιπούρα είναι ιχθυοκαλλιέργειας.

No Comments

Post a Comment