Το Τέρας και το Τελευταίο Πέταλο - The Daily Owl
fade
27981
post-template-default,single,single-post,postid-27981,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Το Τέρας και το Τελευταίο Πέταλο

Ίσως τα παραμύθια να μην λένε πάντα την αλήθεια.

Ή ακόμα ίσως να λένε την αλήθεια ομορφότερη.

Καμιά φορά όμως λένε την αλήθεια πιο “ωμή”, πιο “άσχημη”, πιο “αποκρουστική” από ό,τι ίσως είναι.

Και ίσως και για αυτό να είναι μαγικά τα παραμύθια.

Γιατί δείχνουν ή μαθαίνουν την αλήθεια με έναν τρόπο που δεν μπορούμε να δούμε ή να μάθουμε.

Τόσο απλά όσο δεν μπορούμε να δούμε αρκετά πράγματα στην καθημερινότητα μας.

Δεν μπορούμε να δούμε το καλό μέσα στο κακό, το όμορφο μέσα στο άσχημο, το πέταλο μέσα στο αγκάθι, την ευχή μέσα στην κατάρα.

 

 

Αν δεν βρεις κάποια να σε αγαπήσει μέχρι να πέσει το τελευταίο πέταλο από αυτό το τριαντάφυλλο, τότε θα παραμείνεις για πάντα τέρας“.

 

Αυτή ήταν η κατάρα της μάγισσας στον νεαρό τότε πρίγκιπα Άνταμ.

 

 

Στον όμορφο, αλλά αγενή, εγωιστή, κακότροπο πρίγκιπα Άνταμ, που το μόνο όμορφο που είχε ήταν η εξωτερική του εμφάνιση. Και συνηθισμένος να εκτιμάει τους άλλους με βάση την εξωτερική ομορφιά τους, αμέλησε να εκτιμήσει τον εαυτό του αλλά και τους άλλους με βάση την εσωτερική τους εμφάνιση.

 

 

Μέχρι να πέσει το τελευταίο πέταλο“, ο πρίγκιπας Άνταμ θα ήταν τέρας. Που περίμενε, χωρίς να ψάχνει όμως αφού παρέμενε απομονωμένος στο κάστρο του, κάποια να τον αγαπήσει.

Ποιος θα μπορούσε να αγαπήσει ένα τέρας;“, αναρωτιόταν ο πρίγκιπας Άνταμ.

 

 

 

Αλλά τελικά, βρέθηκε κάποια να τον αγαπήσει. 

Όπως ήταν.

Για αυτό που ήταν, όχι για αυτό που φαινόταν.

 

 

Ίσως τελικά για αυτό να είναι μαγικά τα παραμύθια.

Όχι για το “ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”, αλλά για την ελπίδα που μας δίνουν ότι η αγάπη θα μας βρει ακόμα κι όταν δεν την ψάχνουμε, ότι η αγάπη δεν μένει σε αυτό που βλέπει αλλά σε αυτό που ακούει, ότι η αγάπη μπορεί να κάνει κάτι που φαίνεται άσχημο όμορφο.

 

 

Ίσως για αυτό να είναι μαγική η αγάπη. Γιατί είναι ευχή και κατάρα μαζί να μας αγαπήσει κάποιος για αυτό το άσχημο που νομίζουμε πως είμαστε.

No Comments

Post a Comment